دیدار گروه «هوروش بند» با مخاطبان خود


میزان: کنسرت گروه هوروش بند چهارشنبه ۲۳ اسفندماه ساعت ۱۹:۳۰ در تالار وحدت جزیره قشم برگزار می شود.

دیدار گروه «هوروش بند» با مخاطبان خود

گروه هوروش بند در جدیدترین کنسرت استانی خود در جزیره قشم با حضور مخاطبان روی صحنه می رود.

در کنسرت گروه هوروش بند در جزیره قشم قطعات قبلا منتشر شده و جدید این گروه برای طرفداران اجرا خواهد شد.

“مسعود جهانی” یکی از تنظیم کننده های جوان موسیقی است که طی چند سال اخیر با خوانندگان مختلفی همکاری موفقی انجام داده است. او به نوعی عضو اصلی یا سرپرست هوروش بند است.

مهدی دارابی در روز ۱۸ خرداد سال ۱۳۹۲ سه قطعه “ازت خاطره دارم”، “به من سر بزن” و “تو حالت ناخوشه” را به صورت همزمان منتشر کرد و این آثار اولین تجربه جدی او در عرصه موسیقی بود.

پیش از این گروه هوروش بند پنج شنبه ۱۲ بهمن ماه در تالار شهر جزیره کیش برای مخاطبان به اجرا پرداختند.

کنسرت گروه هوروش بند چهارشنبه ۲۳ اسفندماه ساعت ۱۹:۳۰ در تالار وحدت جزیره قشم برگزار می شود.


نحوه شرکت در بزرگترین مسابقه تلویزیونی


جام جم: ضبط و تولید مسابقه «پنج ستاره» به تهیه کنندگی امیرعلی بنایی و اجرای اشکان خطیبی بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون حدود یک هفته است که در شهرک «ایران» آغاز شده است.

نحوه شرکت در بزرگترین مسابقه تلویزیونی

بنا بر این گزارش، سه قسمت نخست این مسابقه برای آشنایی مخاطبان با روند و شکل مسابقه با حضور نخبگان علمی و دانشگاهی تولید خواهد شد.

اما برای حضور مخاطبان و علاقه مندان این مسابقه دارای یک اپلیکیشن اختصاصی است که علاقه مندان به آن می توانند با نصب و همچنین بازی در آن به مسابقه تلویزیونی راه یابند و هر هفته ۵ نفر نخست رتبه بندی این اپلیکیشن راهی مسابقه اصلی در شبکه پنج خواهند شد.

علاقه مندان به حضور در مسابقه به عنوان تماشاچی می توانند نام و شماره تماس خود را به شماره ۱۰۰۰۰۵۲۱ ارسال نمایند.

«پنج ستاره» کاری از گروه اجتماعی شبکه پنج سیما است، که به زودی روانه آنتن خواهد شد.


به لیلا حاتمی خرده نگیرید!


خبرگزاری تسنیم: ضرغامی در واکنش به صحبت های اخیر لیلا حاتمی در یک جشنواره خارجی نوشت : وقتی رئیس جمهور محترم در مقابل دیدگان حیرت زده میهمانان خارجی ،با تمسخر برخی اندیشمندان اسلامی، آن هم با مثال های سطحی و غیر مرتبط نسبت به یک دیدگاه خاص نظری، استفاده سوء سیاسی می کند، از خانم لیلا حاتمی چه انتظاری هست ؟

ضرغامی: به لیلا حاتمی خرده نگیرید!

 


دقت کنید:
“نمی توان گفت که فلان خودرو اسلامی است و آن یکی نیست. اینکه یک قرآن در داشبورد خودرو گذاشته شود که خودرو اسلامی نمی شود”!
واقعا کدامیک از اندیشمندان ما چنین نظریه‌ای داده‌اند؟

فرق ایشان با خانم لیلا حاتمی این است که سخنان او، برخلاف رئیس‌جمهور، جدی گرفته نمی شود و متقابلاً وظیفه اصلی اش که بازیگری است را خوب بلد است .
حتی اگر نتواند کلمه protesters را به درستی تلفظ کند!

آیا رئیس جمهور وظیفه اصلی خود که حل مشکلات معیشتی و رفاهی مردم است را به خوبی می شناسد و به آن عمل می کند؟!

یادداشت آقای دکتر رضا داوری را دقیق بخوانید!
“وقتی مطلب سیاسی با مسئله علمی خلط می شود هرچه بکوشند به نتیجه نمی رسد”.


آغاز ساخت موسیقی فیلم سینمایی «لالاکن»


خبرگزاری مهر: ساخت موسیقی فیلم سینمایی «لالاکن» به کارگردانی مصطفا قربان‌پور و تهیه کنندگی حسن کلامی توسط فرشاد فزونی آغاز شد.

آغاز ساخت موسیقی فیلم سینمایی «لالاکن»

فرشاد فزونی فعالیت خود را به طور رسمی از سال ۸۴ با انتشار آلبوم «من و دوست غولم» با همکاری رامین بهنا آغاز کرد اما پیش از آن در زمینه موسیقی تئاتر هم فعال بود و در این مدت کارهایی از جمله موسیقی کارهای «پینوکیو»، «ماکوندو» و … را ساخت و در بیست و هشتمین جشنواره تئاتر فجر، موفق به دریافت جایزه بهترین موسیقی نمایش در بخش مسابقه بین‌المللی برای ساخت موسیقی نمایش «خنکای ختم خاطره» شد.

فیلم سینمایی «لالاکن» اثری اجتماعی در ژانر کودک و نوجوان است. در خلاصه داستان این فیلم آمده است: آرش پسرک رویاپردازی است که در کوران اختلافات پدر و مادرش برای در امان ماندن از دنیای آدم بزرگ‌ها از رویاپردازی‌هایش برای خود پناهگاه می‌سازد.

در فیلم سینمایی «لالاکن» امین زندگانی، بهنوش بختیاری، پادینا رهنما و مریم سرمدی ایفای نقش می‌کنند. راستین عزیزپور و عسل قزن قرایی به عنوان بازیگران کودک و نوجوان در این فیلم حضور دارند.

عوامل فیلم سینمایی «لالاکن» عبارتند از کارگردان و نویسنده: مصطفی قربان‌پور، مدیر فیلمبرداری: حافظ احمدی، طراح صحنه: مصطفی قربان‌پور و حسین هاتفی‌کیا، مدیر جلوه‌های ویژه: عظیم محمدی، منشی صحنه: نسیم سید علیخانی، طراح گریم: سودابه خسروی،‌ مدیر صدابرداری: محمد امامی، دستیار اول کارگردان و برنامه‌ریز: امید شیرانگیز، مدیر صحنه: ابوالفضل افشار، مدیر تدارکات: مهران غفارزاده، عکاس: سمیرا بختیاری، جانشین تولید: حمید سلطانیان، مدیر تولید: عباس فاتح، مشاوره پروژه: یعقوب غفاری، مجری طرح: نصرت نوری،‌ تهیه‌کننده: حسن کلامی.


مستند‌های مهرداد اسکویی در آمریکا مرور می‌شود



خبرگزاری مهر: مجموعه‌ای از آثار مهرداد اسکویی کارگردان سینمای مستند در مرکز بین‌المللی آرشیو فیلم آنتولوژی آمریکا مرور می شود.

مجله ویلج وُیس در تاریخ ۲۲ فوریه درباره این اسکویی، فیلمسازی وی و همچنین برنامه ای که در آمریکا برگزار می شود، نوشته است: «مهرداد اسکویی در پانزده سالگی هنگامی که پدرش سه بار دچار ورشکستگی شد تصمیم داشت خودش را غرق کند تا با توجه به شرایط اقتصادی خانواده به اصطلاح یک نان خور کمتر شده باشد، اما پیش از آنکه اقدام به خودکشی کند در عمق ساحل دریای خزر به ناگاه چیزی دید که تصمیمش را تغییر داد.

 

حالا اسکویی فیلمساز مطرحی است که بیش از ۲ دهه از عمر حرفه ای اش را صرف کشف و شناخت جهانِ اطرافش کرده است. فیلم های مهرداد اسکویی تصویر جامعی از جهان بینی یک کارگردان را در موزه ای در آمریکای شمالی به تصویر می کشند؛ سه گانه ای که به ویژه در زمره ضروری ترین فیلم هایی است که باید توسط همگان دیده شود.

«رویاهای دم صبح» جدیدترین و بلندترین ساخته اسکویی حول محور زندگی دختران نوجوانی می چرخد که در کانون اصلاح و تربیت تهران زندگی می کنند، دخترانی که اغلب در بستر خانوادگی شان، آزار، فقر و اعتیاد را تجربه کرده اند، بعضی هایشان بچه دارند یا به جرم استعمال یا فروش مواد مخدر دستگیر شده اند اما در این مرکز همچون یک گروه اجتماعی متحد با هم درددل می کنند، تجربه هایِ زیسته شان را به اشتراک می گذارند، بازی می کنند و می رقصند و در یک کلام زندگی می کنند.

پیش از فیلم «رویاهای دم صبح»، اسکویی ۲ فیلم قبلی از این سه گانه را به نام های «همیشه برای آزادی دیر است» در سال ۲۰۰۷ و «آخرین روزهای زمستان» در سال ۲۰۱۱ را با محوریت پسرانِ ساکن کانون اصلاح و تربیت کارگردانی کرده بود.

به گفته اسکویی، وی در حین ساخت فیلم «آخرین روزهای زمستان» بوده است که یک روز به طور اتفاقی با دیدن ۲ دختر معصوم که به آنها دستبند زده شده بود در بخش دیگری از ساختمان کانون، توجهش به این گروه اجتماعی جلب می شود و ایده فیلمی با محتوای دختران ساکن در کانون به ذهنش می رسد.

داستان زندگی هر کودکی که مقابل دوربین اسکویی روایت می شود گویی بین تمایل به نابودشدگی و بقا سردرگم است. نوجوان هایی که از تجربه های آزار، دزدی و حتی قتل هایشان با چشم هایی خونسرد و گاه اشکبار پرده برمی‌دارند. بچه هایی که اسکویی آنها را در حال فوتبال، اسب سواری و حتی داد زدن و دعواهایشان به تصویر می کشد در حالی که توامان سرشار از زندگی و عاری از هرنوع امیدی اند.

اغلب موضوعاتی که اسکویی در این سه گانه از کودکان به تصویر می کشد دربردارنده وجوهی مشترکند، گروهی از بچه ها که در یک محوطه مشخص گرد آمده اند و در برابر دوربین حرف می زنند اما دختران حاضر در فیلم با شخصیت های پسران تا حدودی متفاوتند. در نگاه این دخترانِ آسیب دیده، حتی تجربه چندماه زندگی در کانون ناراحت کننده است، شرم، خشونت و پس زدگی از طرف اجتماع چشم اندازی است که آنها از پس دیوارهای کانون درمورد آینده شان دارند. پسران اما علی رغم تمام رنج ها به زندگی پس از آزادی خوشبین ترند و امیدوارتر.

اما در هر سه فیلم، واقعیات جاری زندگی این گروه از خلال گفتگوی اسکویی با کودکان آشکار می شود و این ماحصل چیزی نیست جز تعامل مثبت، صمیمانه و توام با عشق و احترام او با این کودکان، چنانکه او را «عمو مهرداد» خطاب می کنند. همان چیزی که در مخاطب حس همدردی و تحسین را برمی انگیزاند و توجه بیننده را به زندگی زیسته این کودکان در پس دیوارهای کانون جلب می کند.»

همچنین استیو اریکسون که جزو حلقه منتقدان نیویورک است و مسئولیت انتخاب فیلم‌های اسکویی را برای نمایش در آرشیو فیلم آنتولوژی بر عهده داشته در معرفی‌نامه‌ای برای آنها نوشته است.

در متن او، مستندهای اسکویی آثاری بین کارهای غیرداستانی فردریک وایزمن و عباس کیارستمی توصیف شده است.

این برنامه از ۲۳ تا ۲۸ فوریه برگزار می شود که «رویاهای دم صبح» ۲۳ و ۲۶ فوریه، «از پس برقع» ۲۳ و ۲۶ فوریه، «دماغ به سبک ایرانی» ۲۴ و ۲۵ فوریه، «همیشه برای آزادی دیر است» و «آخرین روزهای زمستان» ۲۴ و ۲۸ فوریه و همه آثار کوتاه مستند مهرداد اسکویی ۲۵ و ۲۸ فوریه به نمایش در می آید.

همچنین قرار است امروز ۶ اسفندماه گادفری چشایر منتقد نامدار فیلم، روزنامه نگار و فیلمساز ساکن نیویورک درباره آثار مهرداد اسکویی صحبت کند.

این برنامه در نظر دارد سینماگران مهم ایرانی را که در آمریکایی شمالی شناخته شده نیستند و یک ربع قرن سابقه فیلمسازی دارند، مطرح کند از همین رو قرار است این برنامه ادامه داشته باشد و در پروژه بعدی به مرور آثار کیانوش عیاری بپردازد.


مجری خانم برند در تلویزیون نمی‌بینم!



خبرگزاری صبا: چند‌سالی «سیمای خانواده» را اجرا می‌کرد؛ برنامه‌ای خانواده‌محور که مخاطبان بسیاری را به‌همراه داشت. علاوه‌بر «سیمای خانواده» در برنامه‌های مختلفی حضور داشت. اما به‌تازگی او را در «تصویر زندگی» می‌بینیم؛ برنامه‌ای خانواده‌محور اما این‌بار از شبکه‌دو سیما که در این برنامه همراه با محسن آزادی اجرا می‌کند؛ امینی‌فر می‌گوید، هیچ‌وقت از همکاری با مجری دیگری امتناع نکرده‌ام؛ او معتقد است حرف یک مجری در درازمدت می‌تواند تاثیرگذارتر باشد که طبیعتا نتایجی را عاید تلویزیون و خود فرد و اجتماع خواهد کرد. صحبت‌های متفاوت این مجری تلویزیون را در‌ادامه مشاهده می‌کنید.

مدت‌ها در برنامه «سیمای خانواده» که اتفاقا یک برنامه خانواده‌محور هم بود فعالیت داشتید؛ این‌روزها باز‌هم با یک برنامه خانواده‌محور یعنی «تصویر زندگی» روی آنتن هستید؛ علت انتخاب و حضور در برنامه‌های این‌چنینی چیست؟

حضور در «سیمای خانواده» در آن برهه‌زمانی به تناسب شرایط و فضایی بود که در آن‌زمان جای کار کردن داشت؛ اما بعد از مدتی ترجیح دادم تا دیگر با آن برنامه همکاری نداشته باشم و در‌عوض مجری برنامه‌هایی باشم که بیشتر به سلیقه و شخصیت من نزدیک باشند؛ به همین‌دلیل تصور کردم که شاید بهتر است مدتی را صبر کنم تا فضایی که مدنظر دارم ایجاد شود؛ البته این فضا فقط مطلوب من نیست بلکه مخاطب هم به‌دنبال آن است؛ ضمن این‌که دو سال پیش با دوستان در شبکه‌دو‌سیما همکاری داشتم و خداحافظی من با این شبکه از همین برنامه و قاب یعنی «تصویر زندگی» بود. بعد از پیشنهاد برای اجرای این برنامه حس بسیار خوبی به من دست داد، فارغ از تمام امتیازاتی که یک برنامه خانواده‌محور دارد، نوستالژیک بودن این اتفاق برای من ایجاد انگیزه کرد تا همکاری خود را با این گروه آغاز کنم.

 

یک‌ماه از زمان پخش «تصویر زندگی» می‌گذرد؛ فکر می‌کنید برنامه طبق پیش‌بینی‌هایتان جلو رفته است؟

به‌هر‌حال ممکن است که هر برنامه ‌روتین، تکراری بودن و یکنواختی را به‌‌همراه داشته باشد، این‌که گروه کارگردانی و سردبیری چقدر به این موضوع اهمیت می‌دهند در دراز‌مدت مشخص خواهد شد؛ فعلا برنامه روند خوبی دارد اما قطعا نباید مثل سایر برنامه‌های خانوادگی به یک‌نواختی برسیم.

 

اجرا در کنار محسن آزادی چطور است؟ راضی هستید؟

خوب و متفاوت است. من معتقدم نباید به این قضیه دیدگاهی درونی داشت بلکه باید برآیند بیرونی آن مطلوب باشد که خوشبختانه همین‌طور بوده است.

 

قبلا با هم همکاری داشتید؟

نه؛ تا‌به‌حال اجرایی با هم نداشته‌ایم و «تصویر زندگی» اولین همکاری مشترک ماست.

 

موافق اجرای مشترک خاصه در یک برنامه خانواده‌محور هستید؟

چرا‌که‌نه؛ اتفاقا من یکی از معدود مجریانی هستم که هیچ‌وقت از همکاری با مجری دیگر امتناع نکرده‌ام؛ شاید در گذشته فضاهایی وجود داشته که برداشت‌‌های ذهنی مثبتی از آن‌ها نشده است اما هیچ‌وقت از هیچ همکاری‌ای امتناع نمی‌کنم، چرا‌که ممکن است دریچه‌های جدیدی در ارتباطات خودمان هم ایجاد شود.

 

تنوع و جذابیت بخش‌ها و آیتم‌های برنامه چقدر با سایر برنامه‌های خانواده‌محور تلویزیون متفاوت است؟

همان‌طور که می‌دانید آقای محمودی برنامه «ساعت‌۲۵»‌ را در شبکه‌پنج دارد. تفکر او خواستگاه شادی و نشاط است و این موضوع به احوالات یک برنامه‌ای که بیننده‌های شیفتی دارد بسیار کمک‌کننده است؛ یکی از نکاتی که از یک‌نواختی و لختی برنامه جلوگیری می‌کند داشتن یک‌گروه به‌روز است؛ نه صرفا کارمند، که برنامه‌‌ای را جهت دهند؛ آقای محمودی دغدغه‌مند است، دوستان دیگری که مشغول هستند طالب برش‌های سرگرم‌کننده، متفاوت و متناسب با اوضاع اجتماع در برنامه‌اند؛ تا‌کنون به‌میزان زیادی این خواسته‌ها میسر شده‌اند و برای تکمیل شدن جای بیشتری هم دارند. ظرفیت این برنامه بالاتر از این‌مقدار است. حداقل من به‌شخصه این احساس را دارم. آقای محمودی تهیه‌کننده‌ای بسیار با احترام و خانواده‌دوست است؛ کسی‌که به‌روز کار می‌کند و من از کار کردن با او احساس خوب و امنیتی که باید در حین‌کار داشته باشم را دارم.

 

حداقل در بین مجریان آقا چند‌نفری که برند باشند وجود دارد؛ آیا بین مجریان خانم تلویزیون هم مجری برند داریم؟ اگر‌نه؛ چرا؟

این موضوع شامل خیلی از آدم‌ها، اتفاقات و حتی سیستم‌های مدیریتی و گروه‌هایی می‌شود که برنامه‌ساز هستند و کارشان رسانه است؛ حتی شمایی که خبرنگارید؛ همه این‌موارد دست‌به‌دست هم می‌دهند؛ ما مجری‌ای داریم که هزینه می‌کند تا عکسش روی جلد یک نشریه باشد، مجری‌ای داریم که با اسپانسر قرارداد می‌بندد تا برنامه روتین اجرا کند و همه این‌ها میسر می‌شود؛ وقتی ما استانداردهایمان برای انتخاب مجریان بیشتر از این‌که تجربیاتشان باشد، امتیازات و فاکتورهای دیگری است، هیچ‌گاه نمی‌توانیم به مطلوب خود برسیم؛ مشخصا برند بودن به معنای برچسب و تبلیغات نیست؛ حرف یک‌مجری در درازمدت می‌تواند تاثیرگذارتر باشد که طبیعتا نتایجی را عاید تلویزیون و خود فرد و اجتماع خواهد کرد. برند بودن اتفاق بدی نیست اما در بین خانم‌ها کمتر است؛ حداقل من در تلویزیون مجری خانم برند نمی‌بینم؛ شاید کسی در برنامه‌های متعدد حضور دارد، اما نمی‌توان نسبت برند یا حتی الگو بودن را به او داد.

 

مجری خانم به اندازه یک آقا در برنامه آزادی عمل دارد؟

مسلما نه؛ یک مجری خانم محدودیت‌های بیشتری دارد و این‌مورد فقط به ملاحظات تلویزیونی مربوط نمی‌شود بلکه در این زمینه ما ملاحظات عرفی داریم. مجریان خانم محدودیت دارند و آقایان کمتر، که همین امر بسیار کمک‌کننده است؛ بعضی مواقع تهیه‌کننده از همکاری با مجری خانم ابا دارد، مجری‌ای که زمینه و توانایی لازم را برای گرفتن محوریت برنامه دارد؛ در برنامه‌های صحنه‌ای هم بازار حضور آقایان خیلی بیشتر از خانم‌هاست. بنابراین دو عنصر خود‌سانسوری و اعتماد مهم هستند، به‌طوری‌که پیش‌بردن یک برنامه و باز بودن دست مجری اتفاق خوبی است، به‌نوعی که بتواند احوالات و نظریات خود را هم در قالب موضوع برنامه مطرح کند. من فکر می‌کنم میزان استقبالمان از محدودیت خیلی بیشتر از خلاقیت است.

 

شما برنامه‌سازی را هم تجربه کرده‌اید؛ قصد ندارید بازهم در این حوزه فعال شوید؟

برنامه‌های مختلفی را در شبکه‌های مختلف مانند یک، پنج و … داشتم؛ اگر در چند‌سال اخیر برنامه نساختم در برنامه‌های متعددی (ترکیبی، خانواده‌محور و اجتماعی) مشاور محتوایی بودم؛ برنامه‌سازی فقط بنا‌بر یک‌تصمیم شخصی نیست، نمی‌دانم باید بگویم خوشبختانه یا متاسفانه، زمینه‌ای که باید برای ایجاد انگیزه در من وجود داشته باشد تا افکار من لبریز شوند باید حس شود. گاهی من برای پشت‌سر‌ گذاشتن مراحل ساخت یک برنامه یک‌سال را سپری کرده‌ام؛ این مدت‌زمان برای تولید یک برنامه اصلا مناسب نیست؛ گاهی موانعی سر‌راه آدم قرار می‌گیرند که ترجیح می‌دهی انرژی خودت را صرف موقعیت‌های دیگر کنی تا نتیجه‌ آن‌ها کاربردی‌تر باشد. من مایلم در برنامه‌ای که حضور دارم و آن را اجرا می‌کنم خودم باشم؛ بسیار مشتاقم که از دغدغه‌های روزمره خودم و انسان‌هایی که در اطراف، جامعه، کشورم و … هستم بگویم. بنابراین بهتر است که از تجربیات مجریان و حضور به جای آن‌ها در جایگاه درست در برنامه‌ها بهره برد. مورد دیگری که می‌توان به آن اشاره کرد این است که از ایده‌ها و یا برنامه‌هایی که در گذشته پخش شدند و مردم هنوز دوستشان دارند، می‌توان در برنامه‌سازی استفاده کرد؛ برنامه‌هایی مثل «کلاه قرمزی»، «رادیو هفت» که هیچ منافاتی با عرف، جامعه، ارزش‌ها و … ندارند و متاسفانه در‌صورت عدم‌ساخت، جای خالی آن‌ها همیشه در بین برنامه‌های تلویزیونی احساس خواهد شد؛ در‌نتیجه آدم‌های خوش‌ذوق کنار گذاشته خواهند شد و افرادی وارد می‌شوند که حتی فاقد‌فکر و ذوق متناسب با برنامه‌سازی هستند.

 

کاربرد فاکتورهای تخصصی در کنار بروز احساسات و در‌واقع نقش بازی نکردن به اجرای موفق کمک می‌کند؟

به‌طور‌کلی داشتن حال‌خوب و مساعد در تصویر و اجرا هم نمود پیدا می‌کند؛ هر‌کدام از ما مجریان قطعا باید با احوال مساعدتری روی آنتن قرار بگیریم و این موضوعی است که فقط خود ما در آن دخیل نیستیم؛ عواملی که کنارمان هستند، حتی تصویربرداران هم سهم مهمی دارند. بسیاری مواقع به علت این‌که اجرا، شغل و محل ارتزاق فرد محسوب می‌شود، این برداشت وجود دارد که باید اعمال‌کننده باشد در‌صورتی که این‌کار لطمه شدیدی به کار وارد می‌کند، در‌ادامه مجری نیز احساس مسئولیت و انگیزه خود را از‌دست می‌دهد آن‌هم به‌صرف این‌که در درازمدت برنامه‌های مشارکتی یا سفارش‌شده را اجرا کند. قطعا وقتی برای خانواده ها اجرا می‌کنیم باید دغدغه‌های آن‌ها را در‌نظر بگیریم؛ قبول دارم که تلویزیون هم یک‌سری ملاحظات مالی دارد اما همه این‌ها باید به‌تناسب پیش رود، همچنین فراموش نکنیم که نباید مخاطب را دست‌کم گرفت؛ مخاطب ما مخاطب هوشیاری است. گاهی من در برنامه از حس خوب و شادی حرف زده‌ام اما مخاطب حس من را دریافت کرده و پیامک فرستاده که امروز خوشحال نیستی؛ در این اتفاق منهای ارتباطات فردی، تعامل همکاران و نحوه برخود آن‌ها هم نقش پر‌رنگی دارد.

 

کلام آخر.

گاهی اوقات مدیران به‌شکل سلیقه‌ای برخورد می‌کنند، امیدوارم این موارد را کنار بگذاریم و فقط نگوییم که تلویزیون دچار ریزش مخاطب شده است؛ ببینیم علت ریزش مخاطب چیست؛ با در‌نظر گرفتن تمام محدودیت‌ها که بسیاری از آن‌ها محدودیت نیستند بلکه عرف هستند هم می‌توان برنامه‌سازی بکرتر و به‌‌روزتری داشت اما این اتفاقات خیلی‌کم است و قطعا در سیستم مدیریتی، تدبیر و اعمال‌نظر مدیران، نقش مهم و بسزایی خواهد داشت. اگر مجری با سابقه طولانی قرار است از برنامه‌ای حذف شود حداقل برای استفاده از تجربیات او جایگاه دیگری را برایش در‌نظر بگیریم نه این‌که به‌طور‌کلی او را از یاد ببریم؛ نکته دیگر بحث ممنوع‌الکاری است که می‌توان تذکر یا قطع فعالیت دوره‌ای و جایگزین را به‌جای آن استفاده کرد چرا‌که این قضیه به‌شدت آسیب‌زننده است.


شبنم قلی‌خانی بازیگر «دپوتات» شد


خبرگزاری صبا: نمایش «دپوتات» برای سومین بار در فروردین‌ماه سال ۹۷ با تغییر در ترکیب بازیگران روی صحنه می‌رود.

شبنم قلی‌خانی بازیگر «دپوتات» شد

نمایش «دپوتات» بر اساس نمایشنامه «به دنبال دروغگو» نوشته دیمیتری پساتهاس و ترجمه کریم عظیمی است که محمد نادری آن را دراماتورژی کرده با کارگردانی اتابک نادری پس از دو بار اجرای موفق در ایوان شمس در فروردین‌ماه و تیرماه سال ۹۵ و استقبال مخاطبان از این نمایش، نادری برای سومین بار این اثر نمایشی را نوروز ۹۷ در پردیس تئاتر شهرزاد روی صحنه می‌برد.

این نمایش با تغییر در ترکیب بازیگران روی صحنه خواهد رفت و شبنم قلی خانی به نمایش «دپوتات» در اجراهای جدید پیوست.

نمایش «دپوتات» داستان یک نماینده مجلس یونان در شهر آتن است که برای خلاص شدن از شر رأی‌دهندگانش تصمیم به استخدام یک رییس دفتر خبره می گیرد.


واکنش کیوان ساکت به لغو کنسرتش



خبرآنلاین: مسئولان اداره ارشاد رشت دلیل لغو کنسرت کیوان ساکت در این شهر را نزدیکی آن به روز پایانی ایام فاطمیه اعلام کرده‌اند و سوال این جاست که آیا در زمان صدور مجوز نمی‌دانستند ایام فاطمیه چه زمانی تمام می‌شود؟

در هفته‌ای که گذشت سه کنسرت، با وجود آن که بلیت‌فروشی‌شان در حال انجام بود، لغو شد.

کیوان ساکت قرار بود به همراه وحید تاج روز پنجشنبه سوم اسفند در سالن نامجوی رشت روی صحنه برود، در همان روز باید کنسرت گروه سایه‌سار به سرپرستی و آهنگسازی حسین سلیمانی در فرهنگسرای ارسباران تهران برگزار می‌شد و فردای آن روز، جمعه چهارم اسفند، کوروش اسدپور قرار بود در تالار اندیشه حوزه هنری در تهران اجرا داشته باشد که هیچ کدام نشد.

 

کیوان ساکت: دلیل این همه هرج و مرج و بی‌قانونی چیست؟

کیوان ساکت در مورد دلیلی که برای لغو شدن کنسرتش به او اعلام شد به خبرآنلاین گفت: «به ما اعلام شد چون کنسرت‌مان فقط چند روز پس از پایان ایام فاطمیه است نمی‌توانیم روی صحنه برویم. در صورتی که ما مجوز اجرا در تاریخ پنجشنبه سوم اسفند را از مدت‌ها قبل از اداره ارشاد رشت گرفته بودیم، بلیت فروشی‌مان در حال انجام بود، تبلیغات‌مان را شروع کرده بودیم و گروه‌مان در حال تمرین بود و تنها چند روز مانده به روی صحنه رفتن‌مان اعلام شد نمی‌توانیم اجرا داشته باشیم چون ایام فاطمیه به تازگی تمام شده است. من نمی‌دانم دلیل این همه هرج و مرج و بی‌قانونی چیست و چه عواملی موجب رخ دادن چنین اتفاقاتی می‌شود»

این آهنگساز، نوازنده تار و سه‌تار که ۱۶ اسفند همراه با وحید تاج در تالار وحدت روی صحنه خواهد رفت و بعد از آن به تور اروپا می‌رود، توضیح داد: «کنسرت ما در رشت پیش از این دو مرتبه عقب افتاده بود، چون اجازه تبلیغات محیطی را بسیار دیر صادر می‌کردند و ما برای آن که فرصت کافی برای تبلیغ داشته باشیم مجبور بودیم تاریخ اجرایمان را تغییر دهیم و این بار هم که علی‌رغم انجام بلیت‌فروشی، اعلام کردند کلیه مجوزهای اجرا در این تاریخ و تاریخ‌های نزدیک به آن به این دلیل که ایام فاطمیه به تازگی تمام شده کنسل است.»

او در پایان گفت: «طبیعتا جدا از هزینه‌هایی که صرف تبلیغات کردیم، انرژی و زمانی هم که صرف تمرینات شد، به همین سادگی از بین رفت.»

 

ایام فاطمیه چه زمانی آغاز و چه زمانی تمام می‌شود؟

طبق تقویم رسمی ۱۳۹۶، ایام فاطمیه از چهارشنبه ۱۱ بهمن آغاز و سه‌شنبه اول اسفند که تعطیل رسمی هم بود تمام شد. از آن جایی که در روایات شیعه دو تاریخ برای درگذشت حضرت فاطمه زهرا (س) وجود دارد، ایام فاطمیه یا ایام وفات حضرت فاطمه (س) به فاصله بین دو تاریخ ۱۳ جمادی‌الاول (امسال ۱۱ بهمن) تا سوم جمادی‌الثانی (امسال اول اسفند) گفته می‌شود.

 

مسئولانی که کاری با تقویم ندارند

مسئله‌ای که مطرح است نه چرایی برگزار نشدن کنسرت که چرایی صدور مجوز بدون توجه به تاریخ و تقویم و بعد لغو آن است؟

بدون شک مسئولین دفتر موسیقی در تهران و ادارات ارشاد در شهرستان‌ها پیش از صدور مجوز می‌دانند که این ایام که در طول آن به احترام صاحبش کنسرتی برگزار نمی‌شود، از چه زمانی شروع و چه زمانی تمام می‌شود و باید پرسید دلیل این که مجوز اجرای زنده را صادر می‌کنند و چند روز مانده به آن، پی می‌برند که این ایام را به تازگی پشت سر گذاشته‌اند و نباید روی صحنه رفت، چیست؟


1 1,097 1,098 1,099 1,100 1,101 1,138