Tag Archives: امام

خبرگزاری آريا – دعاي امام سجاد (ع) هنگام ورود به ماه مبارک رمضان


دعاي امام سجاد (ع) هنگام ورود به ماه مبارک رمضان

خبرگزاري آريا –
دعاي ماه رمضان,دعاي ورود به ماه رمضان,دعاي امام سجاد براي ورود به ماه رمضان دعاي ورود به ماه مبارک رمضان از زبان امام سجاد (ع)
دعاي امام سجاد عليه السلام هنگام ورود به ماه مبارک رمضان را اينجا بخوانيد.
ماه رمضان در بين ماه هاي سال قمري از قداست و جايگاه ويژه‌اي برخوردار است، امام زين العابدين در نيايش چهل و چهارم صحيفه سجاديه هنگام ورود ماه مبارک رمضان مي فرمودند:
بسم الله الرحمن الرحيم
اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدَانَا لِحَمْدِهِ وَ جَعَلَنَا مِنْ أَهْلِهِ لِنَكُونَ لِإِحْسَانِهِ مِنَ الشَّاكِرِينَ وَ لِيَجْزِيَنَا عَلَى ذَلِكَ جَزَاءَ الْمُحْسِنِينَ‏
حمد و سپاس خداوندى را كه ما را به حمد و سپاس خويش راه نمود و از جمله حامدان خود قرار داد، تا از شكرگزاران احسان او باشيم. و ما را در برابر حمد و سپاس خويش پاداش داد، آن سان كه نيكوكاران را پاداش دهد.
وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي حَبَانَا بِدِينِهِ وَ اخْتَصَّنَا بِمِلَّتِهِ وَ سَبَّلَنَا فِي سُبُلِ إِحْسَانِهِ لِنَسْلُكَهَا بِمَنِّهِ إِلَى رِضْوَانِهِ حَمْداً يَتَقَبَّلُهُ مِنَّا وَ يَرْضَى بِهِ عَنَّا
حمد و سپاس خداوندى را كه دين خود به ما ارزانى فرمود و ما را به آيين خويش اختصاص داد و به راههاى احسان خود در آورد، تا به مدد احسانش در طريق خشنودى‏اش گام برداريم. حمد و سپاسى كه شايان قبولش افتد و بدان از ما خشنود گردد.
وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَ مِنْ تِلْكَ السُّبُلِ شَهْرَهُ شَهْرَ رَمَضَانَ شَهْرَ الصِّيَامِ وَ شَهْرَ الْإِسْلاَمِ‏
حمد و سپاس خداوندى را كه يكى از آن راهها كه در برابر ما گشوده، ماه خود، ماه رمضان است، ماه صيام و ماه اسلام
وَ شَهْرَ الطَّهُورِ وَ شَهْرَ التَّمْحِيصِ وَ شَهْرَ الْقِيَامِ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِلنَّاسِ وَ بَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَى وَ الْفُرْقَانِ‏
ماه پاكيزگى از آلودگى‏ها، ماه رهايى از گناهان، ماه نماز، ماهى كه در آن قرآن نازل شده، قرآنى كه راهنماى مردم است و نشانه آشكار هدايت است و تميز دهنده حق از باطل است.
فَأَبَانَ فَضِيلَتَهُ عَلَى سَائِرِ الشُّهُورِ بِمَا جَعَلَ لَهُ مِنَ الْحُرُمَاتِ الْمَوْفُورَةِ وَ الْفَضَائِلِ الْمَشْهُورَةِ فَحَرَّمَ فِيهِ مَا أَحَلَّ فِي غَيْرِهِ إِعْظَاماً
پس به حرمت بى‏شمار و فضيلت بسيارى كه بدين ماه ارزانى داشت، برترى آن را بر ديگر ماهها آشكار ساخت. براى بزرگداشت آن، هر چيز را كه در ديگر ماهها حلال داشته بود، در اين ماه حرام كرد.
وَ حَجَرَ فِيهِ الْمَطَاعِمَ وَ الْمَشَارِبَ إِكْرَاماً وَ جَعَلَ لَهُ وَقْتاً بَيِّناً لاَ يُجِيزُ – جَلَّ وَ عَزَّ – أَنْ يُقَدَّمَ قَبْلَهُ وَ لاَ يَقْبَلُ أَنْ يُؤَخَّرَ عَنْهُ‏
گراميداشت آن را هر خوردنى و آشاميدنى ممنوع داشت و براى آن زمانى معين قرار داد، آن سان كه اجازت ندهد روزه آن پيشتر ادا گردد و نپذيرد كه به تأخير افتد.
ثُمَّ فَضَّلَ لَيْلَةً وَاحِدَةً مِنْ لَيَالِيهِ عَلَى لَيَالِي أَلْفِ شَهْرٍ وَ سَمَّاهَا لَيْلَةَ الْقَدْرِ تَنَزَّلُ الْمَلاَئِكَةُ وَ الرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ سَلاَمٌ‏ دَائِمُ الْبَرَكَةِ إِلَى طُلُوعِ الْفَجْرِ عَلَى مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ بِمَا أَحْكَمَ مِنْ قَضَائِهِ‏
آنگاه شبى از شبهاى اين ماه برگزيد و بر شبهاى هزار ماه برترى داد. و آن شب را «ليلة القدر» ناميد. در آن شب، فرشتگان و روح، به فرمان پروردگارشان، بر هر يك از بندگان او – كه بخواهد – نازل مى‏شوند، همراه با تقديرى تغيير ناپذير. آن شب، شب سلام و درود فرشتگان است و دامنه بركاتش تا سپيده‏دم كشيده شود.
اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَلْهِمْنَا مَعْرِفَةَ فَضْلِهِ وَ إِجْلاَلَ حُرْمَتِهِ وَ التَّحَفُّظَ مِمَّا حَظَرْتَ فِيهِ‏
بار خدايا، درود بفرست بر محمد و خاندانش و شناخت فضيلت اين ماه و بزرگداشت حرمت آن و پرهيز از هر چه در اين ماه ما را از آن منع كرده‏اى. به ما الهام كن.
وَ أَعِنَّا عَلَى صِيَامِهِ بِكَفِّ الْجَوَارِحِ عَنْ مَعَاصِيكَ وَ اسْتِعْمَالِهَا فِيهِ بِمَا يُرْضِيكَ حَتَّى لاَ نُصْغِيَ بِأَسْمَاعِنَا إِلَى لَغْوٍ وَ لاَ نُسْرِعَ بِأَبْصَارِنَا إِلَى لَهْوٍ
و ما را به روزه داشتن يارى ده:آن سان كه اعضاى بدن خويش از معاصى تو بازداريم و در آنچه سبب خشنودى توست به كار داريم، تا به هيچ سخن بيهوده گوش نسپاريم و به هيچ لهو و بازيچه ننگريم‏
وَ حَتَّى لاَ نَبْسُطَ أَيْدِيَنَا إِلَى مَحْظُورٍ وَ لاَ نَخْطُوَ بِأَقْدَامِنَا إِلَى مَحْجُورٍ وَ حَتَّى لاَ تَعِيَ بُطُونُنَا إِلاَّ مَا أَحْلَلْتَ‏
و به هيچ ممنوع دست نگشاييم و به سوى هيچ حرامى گام بر نداريم و چيزى جز آنچه تو حلال كرده‏اى در شكمهاى خود جاى ندهيم‏
وَ لاَ تَنْطِقَ أَلْسِنَتُنَا إِلاَّ بِمَا مَثَّلْتَ وَ لاَ نَتَكَلَّفَ إِلاَّ مَا يُدْنِي مِنْ ثَوَابِكَ وَ لاَ نَتَعَاطَى إِلاَّ الَّذِي يَقِي مِنْ عِقَابِكَ‏
و زبانمان جز سخن تو نگويد و رنجى بر خود هموار نكنيم جز آنكه ما را به ثواب تو نزديك سازد و كارى نكنيم جز آنچه ما را از عقاب تو در امان دارد.
ثُمَّ خَلِّصْ ذَلِكَ كُلَّهُ مِنْ رِئَاءِ الْمُرَائِينَ وَ سُمْعَةِ الْمُسْمِعِينَ لاَ نَشْرَكُ فِيهِ أَحَداً دُونَكَ وَ لاَ نَبْتَغِي فِيهِ مُرَاداً سِوَاكَ‏
اى خداوند، از تو مى‏خواهيم كه اين همه اعمال را از رياى رياكاران و آوازه در افكندن آوازه افكنان دور نگه دارى. و چنان باد كه كسى را در عبادت با تو شريك نسازيم و جز تو براى خود مرادى نجوييم.
اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ قِفْنَا فِيهِ عَلَى مَوَاقِيتِ الصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ بِحُدُودِهَا الَّتِي حَدَّدْتَ‏
بار خدايا، درود بفرست بر محمد و خاندان او و در اين ماه ما را به اوقات نمازهاى پنجگانه آگاه فرما:به حدود و احكامش كه مقرر داشته‏اى‏
وَ فُرُوضِهَا الَّتِي فَرَضْتَ وَ وَظَائِفِهَا الَّتِي وَظَّفْتَ وَ أَوْقَاتِهَا الَّتِي وَقَّتَ
و واجباتش كه واجب ساخته‏اى و شروط و هنگامش كه معين كرده‏اى.
وَ أَنْزِلْنَا فِيهَا مَنْزِلَةَ الْمُصِيبِينَ لِمَنَازِلِهَا الْحَافِظِينَ لِأَرْكَانِهَا الْمُؤَدِّينَ لَهَا فِي أَوْقَاتِهَا عَلَى مَا سَنَّهُ عَبْدُكَ وَ رَسُولُكَ – صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ –
اى خداوند، چنان كن كه به هنگام نماز همانند كسانى باشيم كه به منازل والاى آن راه مى‏يابند و همه اركان آن رعايت مى‏كنند و آن را به وقت خود، به آيين بنده تو و رسول تو محمد – صلى الله عليه و آله –
فِي رُكُوعِهَا وَ سُجُودِهَا وَ جَمِيعِ فَوَاضِلِهَا عَلَى أَتَمِّ الطَّهُورِ وَ أَسْبَغِهِ وَ أَبْيَنِ الْخُشُوعِ وَ أَبْلَغِهِ‏
در ركوع و سجود و همه فضيلتهايش، به كامل‏ترين وضوء و طهارت و در نهايت خشوع به جاى مى‏آورند.
وَ وَفِّقْنَا فِيهِ لِأَنْ نَصِلَ أَرْحَامَنَا بِالْبِرِّ وَ الصِّلَةِ وَ أَنْ نَتَعَاهَدَ جِيرَانَنَا بِالْإِفْضَالِ وَ الْعَطِيَّةِ
اى خداوند، در اين ماه ما را موفق دار كه به خويشاوندانمان نيكى كنيم و به ديدارشان بشتابيم و همسايگانمان را به بخشش و عطاى خويش بنوازيم‏
وَ أَنْ نُخَلِّصَ أَمْوَالَنَا مِنَ التَّبِعَاتِ وَ أَنْ نُطَهِّرَهَا بِإِخْرَاجِ الزَّكَوَاتِ‏
و اموالمان را از هر چه به ناحق بر آن افزوده‏ايم پيراسته داريم و با اداى زكات پاكيزه گردانيم‏
وَ أَنْ نُرَاجِعَ مَنْ هَاجَرَنَا وَ أَنْ نُنْصِفَ مَنْ ظَلَمَنَا وَ أَنْ نُسَالِمَ مَنْ عَادَانَا حَاشَى مَنْ عُودِيَ فِيكَ وَ لَكَ‏
و با آنان كه از ما گسيخته‏اند بپيونديم و با آن كه در حق ما ستمى روا داشته به مقتضاى انصاف رفتار كنيم و با آن كه با ما دشمنى ورزيده دوستى كنيم، جز آن كسان كه به خاطر رضاى تو با آنان دشمن شده‏ايم،
فَإِنَّهُ الْعَدُوُّ الَّذِي لاَ نُوَالِيهِ وَ الْحِزْبُ الَّذِي لاَ نُصَافِيهِ‏
كه با چنين دشمنى هيچ‏گاه سخن از دوستى نگوييم و همدل نشويم.
وَ أَنْ نَتَقَرَّبَ إِلَيْكَ فِيهِ مِنَ الْأَعْمَالِ الزَّاكِيَةِ بِمَا تُطَهِّرُنَا بِهِ مِنَ الذُّنُوبِ‏
اى خداوند، در اين ماه ما را توفيق ده كه به كردارهاى پسنديده به تو تقرب جوييم، آن سان كه ما را از گناهان پاك دارى‏
وَ تَعْصِمُنَا فِيهِ مِمَّا نَسْتَأْنِفُ مِنَ الْعُيُوبِ‏
و از بازگشت به اعمال ناشايست نگه‏دارى،
حَتَّى لاَ يُورِدَ عَلَيْكَ أَحَدٌ مِنْ مَلاَئِكَتِكَ إِلاَّ دُونَ مَا نُورِدُ مِنْ أَبْوَابِ الطَّاعَةِ لَكَ وَ أَنْوَاعِ الْقُرْبَةِ إِلَيْكَ‏
تا هيچ يك از ملائكه تو طاعتى به درگاهت نياورد جز آنكه از طاعت ما كمتر باشد و در تقرب به پايه تقرب ما نرسد.
اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحَقِّ هَذَا الشَّهْرِ وَ بِحَقِّ مَنْ تَعَبَّدَ لَكَ فِيهِ مِنِ ابْتِدَائِهِ إِلَى وَقْتِ فَنَائِهِ مِنْ مَلَكٍ قَرَّبْتَهُ أَوْ نَبِيٍّ أَرْسَلْتَهُ
اى خداوند، به حق اين ماه و به حق آن كس كه در اين ماه – از آغاز تا انجام – جبين عبادت به درگاه تو سوده، خواه ملكى بوده كه او را مقرب خود ساخته‏اى، يا پيامبرى كه به رسالتش فرستاده‏اى،
أَوْ عَبْدٍ صَالِحٍ اخْتَصَصْتَهُ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَهِّلْنَا فِيهِ لِمَا وَعَدْتَ أَوْلِيَاءَكَ مِنْ كَرَامَتِكَ‏
يا بنده‏اى صالح كه از ميان بندگانت برگزيده‏اى، بر محمد و خاندانش درود بفرست و ما را سزاوار كرامتى كن كه به دوستان خود وعده داده‏اى.
وَ أَوْجِبْ لَنَا فِيهِ مَا أَوْجَبْتَ لِأَهْلِ الْمُبَالَغَةِ فِي طَاعَتِكَ وَ اجْعَلْنَا فِي نَظْمِ مَنِ اسْتَحَقَّ الرَّفِيعَ الْأَعْلَى بِرَحْمَتِكَ‏
هر چه مبالغان در عبادت خود را نصيب داشته‏اى ما را نيز نصيب دار و به رحمت خود ما را در زمره كسانى قرار ده كه بهشت – آن بالاترين مرتبت – را سزاوارند.
اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ جَنِّبْنَا الْإِلْحَادَ فِي تَوْحِيدِكَ وَ الْتَّقْصِيرَ فِي تَمْجِيدِكَ وَ الشَّكَّ فِي دِينِكَ‏
بار خدايا، درود بفرست بر محمد و خاندان او و ما را دور دار از الحاد در توحيد خود و قصور در بزرگداشت خود و شك در دين خود
وَ الْعَمَى عَنْ سَبِيلِكَ وَ الْإِغْفَالَ لِحُرْمَتِكَ وَ الاِنْخِدَاعَ لِعَدُوِّكَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ‏
و نابينايى در طريق خود و غفلت از تعظيم خود و فريفته شدن به دشمنت، آن شيطان رجيم.
اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ إِذَا كَانَ لَكَ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْ لَيَالِي شَهْرِنَا هَذَا رِقَابٌ يُعْتِقُهَا عَفْوُكَ أَوْ يَهَبُهَا صَفْحُكَ‏
بار خدايا، درود بفرست بر محمد و خاندان او و چون در شبهاى اين ماه اراده عفو و بخشايش كنى ما را در شمار آن بندگان در آور كه به عفو تو آزاد مى‏شوند و در خور بخشايش تو مى‏گردند.
فَاجْعَلْ رِقَابَنَا مِنْ تِلْكَ الرِّقَابِ وَ اجْعَلْنَا لِشَهْرِنَا مِنْ خَيْرِ أَهْلٍ وَ أَصْحَابٍ‏
اى خداوند، ما را از بهترين كسانى قرار ده كه در اين ماه زيسته‏اند و اين ماه به سر آورده‏اند.
اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ امْحَقْ ذُنُوبَنَا مَعَ امِّحَاقِ هِلاَلِهِ‏
بار خدايا، درود بفرست بر محمد و خاندان او و آنگاه كه هلال ماه رمضان به محاق مى‏افتد، گناهان ما محو كن.
وَ اسْلَخْ عَنَّا تَبِعَاتِنَا مَعَ انْسِلاَخِ أَيَّامِهِ حَتَّى يَنْقَضِيَ عَنَّا وَ قَدْ صَفَّيْتَنَا فِيهِ مِنَ الْخَطِيئَاتِ وَ أَخْلَصْتَنَا فِيهِ مِنَ السَّيِّئَاتِ‏
و چون به سلخ رسد و روزهايش به آخر آيد، جامه شوخگن گناهان از تن ما بيرون كن، آن سان كه چون به سر شود ما را از هر خطا پيراسته و از هر گناه، پاك ساخته باشى.
اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ إِنْ مِلْنَا فِيهِ فَعَدِّلْنَا وَ إِنْ زُغْنَا فِيهِ فَقَوِّمْنَا وَ إِنِ اشْتَمَلَ عَلَيْنَا عَدُوُّكَ الشَّيْطَانُ فَاسْتَنْقِذْنَا مِنْهُ‏
بار خدايا، بر محمد و خاندان او درود بفرست. اگر در اين ماه به راه كج رفته‏ايم، به راه راستمان آور و اگر از حق عدول كرده‏ايم، به حقمان بازگردان و اگر دشمن تو، شيطان، بر ما چيره شد، ما را از چنگال او رهايى بخش.
اَللَّهُمَّ اشْحَنْهُ بِعِبَادَتِنَا إِيَّاكَ وَ زَيِّنْ أَوْقَاتَهُ بِطَاعَتِنَا لَكَ وَ أَعِنَّا فِي نَهَارِهِ عَلَى صِيَامِهِ وَ فِي لَيْلِهِ عَلَى الصَّلاَةِ وَ التَّضَرُّعِ إِلَيْكَ‏
اى خداوند، ماه رمضان را از زمزمه عبادت ما پرساز و شب و روزش را به طاعات ما آراسته گردان. ما را يارى ده كه روزهايش را روزه بداريم و شبهايش را به نماز و تضرع‏
وَ الْخُشُوعِ لَكَ وَ الذِّلَّةِ بَيْنَ يَدَيْكَ حَتَّى لاَ يَشْهَدَ نَهَارُهُ عَلَيْنَا بِغَفْلَةٍ وَ لاَ لَيْلُهُ بِتَفْرِيطٍ
و خشوع و مذلت در پيشگاه تو به سحر رسانيم، تا مباد كه روزهايش به غفلت ما شهادت دهند و شبهايش به سهل انگارى ما.
اَللَّهُمَّ وَ اجْعَلْنَا فِي سَائِرِ الشُّهُورِ وَ الْأَيَّامِ كَذَلِكَ مَا عَمَّرْتَنَا
اى خداوند، چنان كن كه در ديگر ماهها و روزها تا زنده‏ايم چنين باشيم.
وَ اجْعَلْنَا مِنْ عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ‏
چنان كن كه در شمار بندگان صالح تو در آييم:آنان كه بهشت را به ميراث برده‏اند و در آن جاويدانند،
وَ الَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا آتَوْا وَ قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلَى رَبِّهِمْ رَاجِعُونَ وَ مِنَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَ هُمْ لَهَا سَابِقُونَ‏
آنان كه همه آنچه را كه بايد ادا كنند ادا مى‏كنند و باز هم دلهايشان ترسان است، آنان كه بايد نزد پروردگارشان باز گردند، آنان كه به كارهاى نيك مى‏شتابند و در آن بر يكديگر سبقت مى‏گيرند.
اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ فِي كُلِّ وَقْتٍ وَ كُلِّ أَوَانٍ وَ عَلَى كُلِّ حَالٍ عَدَدَ مَا صَلَّيْتَ عَلَى مَنْ صَلَّيْتَ عَلَيْهِ‏
بار خدايا، در هر وقت و در هر زمان و در هر حال بر محمد و خاندانش درود بفرست، به شمار درودهايى كه بر همه كسانى كه شايان درود تو بوده‏اند فرستاده‏اى‏
وَ أَضْعَافَ ذَلِكَ كُلِّهِ بِالْأَضْعَافِ الَّتِي لاَ يُحْصِيهَا غَيْرُكَ إِنَّكَ فَعَّالٌ لِمَا تُرِيد
و چندين برابر آنها، آن سان كه هيچ كس جز تو شمارش نتواند كرد. انك فعال لما تريد.
منبع: yjc.ir



خبرگزاری آريا – رفتاري که امام علي(ع) به شدت آن را نهي کردند


رفتاري که امام علي(ع) به شدت آن را نهي کردند

خبرگزاري آريا –
احاديث ائمه
زياده‌ روى در سرزنش کردن، آتش لجاجت را شعله‌ ور مى ‌سازد
اهميت حديث در ميان مسلمانان از آن روست که از منابع اصلي استنباط احکام در فقه و عقايد در علم کلام محسوب مي‌شود. همچنين احاديث از منابع اوليه پژوهش‌هاي تاريخي است.
امام على عليه ‌السلام :
اَلاِْفْراطُ فِى الْمَلامَةِ يَشُبُّ نيرانَ اللَّجاجِ؛
زياده‌ روى در سرزنش کردن، آتش لجاجت را شعله‌ ور مى ‌سازد.
تحف العقول ، ص ۸۴
منبع: afkarnews.com



خبرگزاری آريا – بعد از ظهور امام زمان چه اتفاقاتي روي مي دهد؟


بعد از ظهور امام زمان چه اتفاقاتي روي مي دهد؟

خبرگزاري آريا –
ظهور امام زمان,اتفاقات بعد از ظهور امام زمان,ظهور حضرت مهدي ظهور امام زمان (عج) و اتفاقات بعد از ظهر
بعد از ظهور امام زمان (عج) رخدادهايي پيش بيني شده است و در قرآن و روايات ائمه بيان شده که مربوط به زمان ظهور تا شهادت و خاکسپاري آن امام عزيز است که در ادامه مطلب به آنها خواهيم پرداخت.
سؤالات در خصوص اتفاقات بعد از ظهور امام زمان (عج):
هنگامي که امام زمان به شهادت مي رسند چه کسي او را غسل و تدفين مي کند ؟
محل دفن امام کجاست؟
آيا دنياي کنوني نيز وجود دارد يا قيامت برپا مي شود؟
اگر قيامت برپا نمي شود، چه کسي بعد از امام زمان زمام امور را در دست مي گيرند؟
بعد از ظهور امام زمان چه اتفاقي مي افتد؟
از عميق ترين تحولات و دگرگوني هايي که جهان ما در زمان و مکان و اشيائش با آن روبروست، حرکت و سير جهان ماده به سوي عالم غيب است که قرآن و معارف اسلامي از آن پرده بر مي دارد و بر اهميت و حسّاسيت آن تأکيد مي ورزد و اين حرکت و تحوّل را بازگشت انسان به سوي خدا و روياروئي انسان با قدرت او و يا رفتن به سوي ملاء اعلي و آخرت مي نامند، و نسبت به ما آن را فرا رسيدن قيامت و رستاخيز مي خوانند؛ نقطه اوج اين حرکت و تحوّل، نسبت به انسان مرگ است که از ديدگاه اسلام ورود به زندگي گسترده تر است و نقطه عطف آن نسبت به جهان هستي، قيامت است و اتحاد دو جهان ماده و غيب.
در قرآن کريم و سنت آمده است که رستاخيز و قيامت داراي مقدمات و نشانه هايي پي در پي است که در زمين و آسمان و جامعه بشري پديد مي آيد و حکومت مهدي ـ عليه السلام ـ آخرين و بزرگترين مرحله حرکت جهان مادي پيش از برپائي رستاخيز و قيامت است.
ظهور امام زمان,اتفاقات بعد از ظهور امام زمان,زمان ظهور حضرت مهدي اتفاقات بعد از ظهور امام زمان (عج)
بعد از ظهور امام زمان:
به نظر مي رسد که دست يابي به جهان بالايي که روايات از آن سخن مي گويند و در زمان حضرت مهدي ـ عليه السلام ـ تحقق خواهد يافت،[۱] مقدمه اي بر راهيابي به سوي جهان آخرت و البته قبل از برپايي قيامت است. بنابراين رواياتي که درباره رجعت و بازگشت عده اي از پيامبران و امامان ـ عليهم السلام ـ به زمين و حکمراني آنها بعد از مهدي ـ عليه السلام ـ سخن گفته و نيز در آيات متعدد، تفسير به «رجعت» شده، مراد، همين مرحله است، و اعتقاد به رجعت هر چند از ضروريات اسلام نيست اما روايات مربوط به آن به حدي زياد و مورد وثوق است که اعتقاد به آن را يک امر روشن و غير قابل انکار، مي سازد.
طبق برخي روايات، رجعت، پس از حکومت حضرت مهدي و پس از حکومت يازده مهدي ديگر، آغاز مي گردد، از امام صادق ـ عليه السلام ـ نقل شده است که فرمود:«همانا بعد از قائم، يازده مهدي از فرزندان حسين ـ عليه السلام ـ از ما اهل بيت اند».[۲]
با توجه به اجمال و برخي ابهاماتي که در کيفيت رجعت و حکومت امامان معصوم ـ عليهم السلام ـ و يا برخي ديگر از ولات و اولياء آنان پس از ظهور و حاکميت مهدوي، وجود دارد، نمي توان درباره حوادث و پيش آمدهاي آن به تفصيل و به طور قطع، اظهار نظر کرد. حکومت يازده مهدي از اولاد امام حسين ـ عليه السلام ـ پس از امام زمان ـ عليه السلام ـ ، نيز از امور و حوادث پس از حکومت وليعصر ـ عليه السلام ـ و در آستانه و بلکه همزمان با رجعت مي باشد که در برخي روايات به آن اشاره شده است و هيچ گونه توضيح و تفصيلي درباره آن بزرگواران و بيان ويژگي هاي آنان در روايات و منابع روائي وجود ندارد. تنها چيزي که مي توان گفت اين است که آنان افراد وارسته و شايسته اي هستند که داراي چنين لياقتي مي باشند، اما اينکه آنان داراي مقام عصمت هم هستند يا نه، دليلي بر نفي و يا اثبات آن در منابع روائي وجود ندارد.
شهادت امام زمان و غسل امام زمان بعد از ظهور:
روايات مربوط به مسأله شهادت امام زمان (عليه السلام) دو دسته مي باشد:بعضي دلالت بر وفات حضرت و برخي ديگر دلالت بر شهادت حضرت ـ عليه السّلام ـ دارد که ذيلاً به برخي از اين دو نوع روايات، اشاره مي نمائيم:
روايات دسته اول:
از جمله رواياتي که دلالت بر مرگ طبيعي حضرت ـ عليه السّلام ـ دارد، تفسيري است که از امام صادق ـ عليه السّلام ـ در مورد آيه شريفه «ثُمَّ رَدَدْنا لَکُمُ الْکَرَّهَ عَلَيْهِمْ»[۳] نقل شده است. حضرت مي فرمايد:مراد، زنده شدن امام حسين ـ عليه السّلام ـ با اصحاب خود در عصر امام زمان است در حاليکه کلاه خودهاي طلائي بر سر دارند و به مردم رجعت امام حسين ـ عليه السّلام ـ و يارانش را اطلاع مي دهد تا مؤمنان به شک و ترديد نيفتند. اين در حالي است که حضرت مهدي ـ عليه السّلام ـ در ميان مردم حضور دارد. هنگامي که مردم امام حسين ـ عليه السّلام ـ را به خوبي شناختند و به او ايمان پيدا کردند، مرگ حضرت حجّت ـ عليه السّلام ـ فرا مي رسد و امام حسين، غسل و حنوط و کفن و خاک سپاري حضرت را برعهده مي گيرد زيرا که امام را جز امام، غسل نمي دهد»[۴].
در روايتي ديگر نيز امام صادق ـ عليه السّلام ـ در پاسخ به اين سؤال که: اولين کسي که به دنيا رجعت خواهد کرد چه کسي است؟ مي فرمايد: اولين رجعت کننده به دنيا، امام حسين است که پس از رجعت او و يارانش در حاليکه هفتاد پيامبر نيز او را همراهي مي کنند، حضرت قائم (عج) انگشترش را به امام حسين واگذار ميکند و چشم از جهان فرو مي بندد امام حسين ـ عليه السّلام ـ نيز تجهيز، غسل و کفن و دفن حضرت را برعهده مي گيرد»[۵].
دسته دوم:
رواياتي است که بطور عام دلالت بر شهادت همه ائمه معصومين ـ عليهم السلام ـ دارد:
امام حسن مجتبي ـ عليه السّلام ـ مي فرمايد:و الله لقد عهد الينا رسول الله ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ ان هذا الامر عليکم اثنا عشر اماماً من ولد علي و فاطمه، ما منا الامسموم او مقتول»[۶] به خدا سوگند رسول خدا اين عهد و وعده را به ما داده است که امر امامت را دوازده تن از فرزندان علي ـ عليه السّلام ـ و فاطمه ـ عليها السّلام ـ به دست خواهند گرفت و هيچ کدام از ما نيست مگر اينکه يا به وسيله سم و يا با کشتن، شربت شهادت خواهند نوشيد.
از امام صادق ـ عليه السّلام ـ و امام رضا ـ عليه السّلام ـ نيز روايت شده است که «ما منا الامسموم او مقتول»[۷] هيچ يک از ما نيست مگر اينکه مسموم و يا مقتول مي باشد.
براساس حديثي که امام مجتبي ـ عليه السّلام ـ فرمود و تأکيدي که امام صادق ـ عليه السّلام ـ و امام رضا ـ عليه السّلام ـ نموده است، امام زمان ـ عليه السّلام ـ نيز به شهادت خواهند رسيد. علماي شيعه نيز نوعاً روايات دال بر شهادت را ترجيح داده اند و قائل به شهادت ائمه معصومين ـ عليهم السلام ـ مي باشند.[۸]
حتي مرحوم علامه مجلسي در بحارالانوار با اين عنوان بابي را گشوده است که «انهم ـ عليهم السّلام ـ لا يموتون الا بالشهاده»[۹]؛ اين بزرگواران نمي ميرند مگر با شهادت.
ظهور امام زمان,اتفاقات بعد از ظهور امام زمان,زمان ظهور حضرت مهدي ظهور امام زمان (عج)
بعد از ظهور امام زمان چگونه به شهادت ميرسند؟
در مورد چگونگي شهادت حضرت، فقط يک روايت در بعضي منابع شيعي نقل شده است که در آن از زني به نام سعيده که از طايفه بني تميم و داراي محاسن و ريش شبيه مردان است، به عنوان قاتل حضرت نام برده شده است که در هنگام عبور حضرت، از بالاي بام سنگي را به سوي حضرت پرتاب مي کند و حضرت را به شهادت مي رساند[۱۱] ولي اين روايت در منابع معتبر شيعي نقل نشده و دليل قطعي در مورد چگونگي شهادت حضرت، در دست نمي باشد. بنابراين مي توان گفت: که حتي بنابر صحيح بودن روايات دال بر شهادت، کيفيت و نحوه شهادت آن عزيز چندان روشن نمي باشد.
اولين قبري که بعد از ظهور شکافته مي شود قبر کيست؟
امام صادق ـ عليه السّلام ـ مي فرمايد:«اولين کسي که قبر او شکافته مي شود و به سوي دنيا باز مي گردد، حسين بن علي ـ عليه السّلام ـ است.»[۱۱] و در جاي ديگر مي فرمايد:«نخستين فردي که به دنيا باز مي گردد، حسين بن علي است پس حکومت مي کند تا وقتي که در اثر پيري ابروان او بر چشمانش مي افتد.»[۱۲] که اشاره به طولاني بودن حکومت امام حسين در عصر رجعت است.
جابر نيز از امام باقر ـ عليه السّلام ـ نقل مي کند که امام حسين ـ عليه السّلام ـ در روز عاشورا، پيش از شهادتش، به تفصيل درمورد رجعت خود و ياران خود سخن گفت:«بشارت باد شما را به خدا قسم اگر اين قوم ما را بکشند، ما نخستين کساني هستيم که نزد پيامبرمان باز مي گرديم و تا مدتي که خدا بخواهد توقف خواهيم کرد، آن گاه من اولين کسي هستم که قبرش شکافته مي شود و ناگهان از قبر خارج مي شوم، در حالي که امير المؤمنين نيز از قبرش خارج شده و مهدي ما نيز قيام نموده است.»[۱۳] در اين روايت، رجعت امام حسين و امير المؤمنين ـ عليهما السّلام ـ همزمان با قيام حضرت مهدي (عج) بيان شده است. در روايت ديگر امام صادق ـ عليه السّلام ـ مي فرمايد:«امام حسين ـ عليه السّلام ـ همراه با شهداي کربلا و هفتاد پيامبر، بازگشت مي نمايد. رو مي آورد به سوي دنيا امام حسين همراه با کساني که با وي به قتل رسيده بودند و همراهي مي کنند او را هفتاد پيامبري که با موسي بن عمران مبعوث شدند. آن وقت حضرت قائم انگشترش را به او مي سپارد.»[۱۴]
در ادامه اين حديث اشاره به غسل و دفن امام زمان ـ عليه السّلام ـ به وسيله امام حسين ـ عليه السّلام ـ نيز شده است.
به اميد ديدار روي زيبايش صلوات
پي نوشت ها:
۱- کوراني، علي، عصر ظهور، ترجمه مهدي حقّي، تهران، اميرکبير، ۱۳۸۵ش، ص۳۵۵٫
۲- شيخ طوسي، غيبت، قم، موسسه المعارف الاسلاميه، ۱۴۱۱ق، ص۲۲۹٫
۳- سوره مبارکه اسراء، آيه ۶٫
۴- بحار الانوار، ج ۲۷، ص ۲۱۷، موسسه الوفاء ـ بيروت.
۵- همان ، ج ۲۷، ص ۲۱۷٫
۶- همان و اعلام الوري باعلام الهدي، طبرسي، ص ۳۴۹، دارالمعرفه ـ بيروت.
۷- همان و اعلام الوري باعلام الهدي، طبرسي، ص ۳۴۹، دارالمعرفه ـ بيروت.
۸- چشم اندازي به حکومت مهدي، نجم الدين طبسي، ص ۲۱۴، چاپ اول، ۱۳۸۱، بوستان کتاب ـ قم.
۹- بحار الانوار، ج ۲۷، ص ۲۱۳٫
۱۱- تاريخ ما بعد الظهور، سيد محمد صدر، ص ۸۸۱، مکتبه الامام اميرالمؤمنين ـ عليه السّلام ـ، اصفهان.
۱۱- ميزان الحکمه، ج ۴، ص ۵۸، ش ۶۹۳۲، محمدي ري شهري، چاپ مکتب الاعلام، ۱۳۶۲ هـ .ش.
۱۲- معجم احاديث المهدي، ج ۵، ص ۳۲۸، ش ۱۷۶۶٫
۱۳- بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۶۱، حديث ۵۲٫
۱۴- معجم احاديث المهدي، ج ۳، ص ۸۹، ش ۱
منبع: afkarnews.ir



خبرگزاری آريا – احاديث امام سجاد (ع)


احاديث امام سجاد (ع)

خبرگزاري آريا –
احاديث امام سجاد,حديث امام سجاد,احاديث امام زين العابدين احاديث امام سجاد(ع)
مجموعه اي از احاديث گهربار از امام سجاد (ع)
امام زين‌العابدين (ع)، در روز ۵ شعبان سال ۳۸ هجري قمري در مدينه ديده به جهان گشود. مادرش شهربانو دختر يزدگرد بود. نقش عمده آن حضرت در نهضت عاشورا، پيام رساني خون شهيدان کربلا و حفظ دستاوردهاي آن انقلاب خونين بود. به مناسبت ولادت امام سجاد (ع) سخنان گوهربار امام را در اين گزارش آماده کرده ايم.
قالَ الاِْمامُ السَّجّادُ (عليه السلام):
مقام رضا
«الرِّضا بِمَکْرُوهِ الْقَضاءِ أَرْفَعُ دَرَجاتِ الْيَقينِ.»:
خشنودى از پيشامدهاى ناخوشايند، بلند‌ترين درجه يقين است.
دنيا مايه ارزش نيست
«أَعْظَمُ النّاسِ خَطَرًا مَنْ لَمْ يَرَ الدُّنْيا خَطَرًا لِنَفْسِهِ.»:
پرارزش‌ترين مردم کسى است که دنيا را مايه ارزش خود نداند.
ترک سخن بى فايده و دورى از جدل
«إِنَّ الْمَعْرِفَةَ وَ کَمالَ دينِ الْمُسْلِمِ تَرْکُهُ الْکَلامَ فيما لا يَعْنيهِ وَ قِلَّةُ مِرائِهِ وَ حِلْمُهُ وَ صَبْرُهُ وَ حُسْنُ خُلْقِهِ.»:
معرفت و کمال ديانت مسلمان، ترکِ کلام بى فايده و کم جدل کردن، و حلم و صبر و خوشخويى اوست.
نتايج دعا
«أَلْمُؤْمِنُ مِنْ دُعائِهِ عَلى ثَلاث: إِمّا أَنْ يُدَّخَرَ لَهُ وَ إِمّا أَنْ يُعَجَّلَ لَهُ وَ إِمّا أَنْ يُدْفِعَ عَنْهُ بَلاءً يُريدُ أَنْ يُصيبَهُ.»:
مؤمن از دعايش سه نتيجه مى گيرد:
۱ـ يا برايش ذخيره گردد،
۲ـ يا در دنيا برآورده شود،
۳ـ يا بلايى را که خواست به او برسد، از او بگرداند.
به سوى بهشت
«مَنِ اشْتاقَ إِلى الْجَنَّةِ سارَعَ إِلَى الْخَيْراتِ وَ سَلا عَنِ الشَّهَواتِ وَ مَنْ أَشْفَقَ مِنَ النّارِ بادَرَ بِالتَّوْبَةِ إِلَى اللّهِ مِنْ ذُنُوبِهِ وَ راجَعَ عَنِ الَْمحارِمِ.»
هر که مشتاق بهشت است به حسنات شتابد و از شهوات دورى گزيند، هر که از دوزخ ترسد براى توبه از گناهانش به درگاه خدا پيشى گيرد و از حرام‌ها برگردد.
حقّ پدر بر فرزند
«وَ أَمّا حَقُّ أَبيکَ فَتَعْلَمَ أَنَّهُ أَصْلُکَ وَ أَنَّکَ فَرْعُهُ وَ أَنَّکَ لَوْلاهُ لَمْ تَکُنْ، فَمَهْما رَأَيْتَ فى نَفْسِکَ مِمّا تُعْجِبُکَ فَاعْلَمْ أَنَّ أَباکَ أَصْلُ النِّعْمَةِ عَلَيْکَ فيهِ وَ احْمَدِ اللّهَ وَ اشْکُرْهُ عَلى قَدْرِ ذلِکَ.»:
و امّا حقّ پدرت را بايد بدانى که او اصل و ريشه توست و تو شاخه او هستى، و بدانى که اگر او نبود تو نبودى، پس هر زمانى در خود چيزى ديدى که خوشت آمد بدان که [از پدرت دارى]، زيرا اساس نعمت و خوشى تو، پدرت مى باشد، و خدا را سپاس بگزار و به‌‌ همان اندازه شکر کن.
به خدا پناه مي‌برم!
«أَلّلهُمَّ إِنّى أَعُوذُ بِکَ مِنْ هَيَجانِ الْحِرْصِ وَ سَوْرَةِ الْغَضَبِ وَ غَلَبَةِ الْحَسَدِ… وَ سُوءِ الْوِلايَةِ لِمَنْ تَحْتَ أَيْدينا.»:
خدايا! به تو پناه مى برم از طغيان حرص و تندى خشم و غلبه حسد… و سرپرستى بد براى زير دستانمان.
پاداش احسان
«مَنْ کَسا مُؤْمِنًا کَساهُ اللّهُ مِنَ الثِّيابِ الْخُضْرِ.»:
هر که مؤمنى را بپوشاند، خداوند به او از جامه هاى سبز بهشتى بپوشاند.
نجات انسان
‏قال عليه السلام: ثَلاثٌ مُنْجِياتٌ لِلْمُۆْمِن: كَفُّ لِسانِهِ عَنِ النّاسِ وَاغتِيابِهِمْ، وَإ شْغالُهُ نَفْسَهُ بِما يَنْفَعُهُ لاَِّخِرَتِهِ وَدُنْياهُ، وَطُولُ الْبُكأ ‏عَلي خَطيئَتِهِ .(۲)
سه چيز موجب نجات انسان مومن خواهد بود:
نگهداري زبانش از حرف زدن درباره مردم غيبت آنان،
مشغول شدنش به خويشتن با كارهايي ‏كه براي آخرت و دنيايش ‍ مفيد باشد.
و بسيار گريستن بر اشتباهاتش.‏
شكرگزاري
‏قال عليه السلام: إنَّ اللّهَ يُحِبُّ كُلَّ قَلْبٍ حَزينٍ، وَ يُحِبُّ كُلَّ عَبْدٍشَكُورٍ.
همانا خداوند دوست دارد هر قلب حزين و غمگيني را (كه در فكر نجات و سعادت خود باشد) و هر بنده ‏شكرگزاري را دوست دارد.‏
محبوب خدا
ما مِنْ شَيْيءٍ أحبُّ إلي اللّهِ بَعْدَ مَعْرِفَتِهِ مِنْ عِفَّةِ بَطْنٍ وَ فَرْجٍ، وَ ما شَيْيءٌ أحَبُّ إلي اللّهِ مِنْ أنْ يُسْألَ.
بعد از معرفت به خداوند چيزي محبوب‌تر از عفت شكم و عورت نيست، و نيز محبوبترين كارها نزد خداوند درخواست نيازمنديها به درگاهش ‍ مي‌باشد.‏
عذرخواهي
إنْ شَتَمَكَ رَجُلٌ عَنْ يَمينِكَ، ثُمَّ تَحَوَّلَ إلي يَسارِكَ فَاعْتَذَرَ إلَيْكَ فَاقْبَلْ مِنْهُ.
چنانچه شخصي از سويي تو را بدگويي كند، و سپس برگردد و از سوي ديگر پوزش طلبد، عذرخواهي و پوزش او را پذيرا باش.‏
زبان انسان
إنَّ لِسانَ ابْنَ آدَمٍ يَشْرُفُ عَلي جَميعِ جَوارِحِهِ كُلَّ صَباحٍ فَيَقُولُ: كَيْفَ أصْبَحْتُمْ؟فَيَقُولُونَ: بِخَيْرٍ إنْ تَرَكْتَنا، إ نَّما نُثابُ وَ نُعاقَبُ بِكَ.
زبان آدمي بر تمام اعضا و جوارحش تسلط دارد هر روز صبحگاهان زبان انسان بر آنها مي‌گويد: چگونه شب را به روز رسانديد؟جواب دهند: اگر تو ما را رها كني خوب و آسوده هستيم، چون كه ما به وسيله تو مورد ثواب و عقاب قرار مي‌گيريم.‏
گردآوري: بخش مذهبي بيتوته



آتش سوزی در نزدیکی حرم امام علی (ع) در نجف



خبرگزاری مهر: رسانه های عراقی از آتش سوزی در صحن حضرت زهرا (س) در نزدیکی حرم امام علی (ع) خبر داده اند.

 یک منبع امنیتی اعلام کرده است که در «صحن حضرت زهرا (س)» در نزدیکی حرم امام علی (ع) در نجف اشرف آتش سوزی شده است.

بر اساس این خبر، این آتش سوزی در زیرزمین صحن حضرت زهرا (س) در مجاورت با مرقد امام علی رخ داده است و خودروهای آتش نشانی و امدادی به محل حادثه اعزام شده اند.

هنوز از حجم خسارت احتمالی وارده جزئیاتی منتشر نشده است.


سه ویژگی امام حسین(ع) به روایت پیامبر(ص)



خبرگزاری ایسنا: سوم شعبان روزی نورانی را در تقویم عالم ساخت روزی که آغازی برای نهضت حسینی بود و نواده رسول‌الله پرورش یافت تا غوغایی در عالم بشریت به پا شود و حقانیت و مظلومیت دین پیامبر خاتم که چهارده معصوم پرچمدارش بودند، برای همیشه ثبت شود.

صبح روز سوم شعبان سال چهارم هجری، شهر مدینه میزبان کودک نورسیده‌ای بود که در خانه‌ فاطمه‌(س) و علی (ع) چشم به جهان گشود و بعدها به “سیّدالشهداء” ملقّب شد.

هنگامی که امام حسین علیه السلام متولد شد، خدای مهربان به فرشته مالک (خازن آتش) فرمود: آتش را به خاطر کرامت مولودی که برای محمد صلی الله علیه و آله و سلم در دنیا متولد شده، بر دوزخیان خاموش کن!
و به فرشته ی رضوان(بهشت) فرمود: بهشت برین را به خاطر قدوم این مولود، زینت نموده و معطر کن…
و به جبرئیل فرمود: با هزاران هزاران فرشته به سوی محمد صلی الله علیه وآله و سلم روید و قدوم مولودش را تبریک گویید.

ای جبرئیل! به پیامبر بگو من او را حسین نامیدم.

به او تهنیت گفته و او را تسلیت داده و بگو :ای محمّد! اشرار امّت تو که بدترین اسب سواران اند، این فرزندت را می کشند! وای بر قاتل او! وای بر کسانی که راهنمای آنها می شوند! من از قاتل حسین علیه السلام بیزارم، او نیز از من بیزار است چرا که روز قیامت جرم قاتل حسین علیه السلام از همه بزرگ تر است.

آتش دوزخ به قاتل او اشتیاق زیادی دارد…

امام حسین(ع) باب نجات امت

احادیثی که از اهل بیت در مورد دوران آخر الزمان به ما رسیده است نشان می‌دهد که نگه داشتن دین مانند نگه داشتن آتش در کف دست است. امام حسن عسکری(ع) فرمودند در آخر الزمان مردم فکر می‌کنند مومن از دنیا می‌روند در حالی که کافرند. دعای مخصوصی که توصیه شده در دوره ما یعنی آخرالزمان خوانده شود دعای «الهی عظم البلا» است. یعنی در دوران بلا و سختی هستیم. امام زمان فرمودند که یک راه نجات دارید. حضرت در زیارت ناحیه فرمودند «السلام علیک یا بات نجات امه» لذا اگر می‌خواهیم نجات پیدا کنیم و دین ما حفظ شود یک راه در آخر الزمان وجود دارد و آن حضرت اباعبدالله(ع) است.

سه ویژگی امام حسین(ع) به روایت پیامبر(ص)

روایتی از پیامبر اکرم(ص) آمده است که سه مبارکی و میمنت به حسین بن علی(ع) داده شده است. بر اساس این سه ویژگی، امام حسین(ع) با دیگر اهل بیت و معصومین متمایز شده است.

یکی «شفا فی تربته» است که در تربت مضجع شریف امام حسین(ع) شفا قرار داده شده است. خوردن خاک حرام است ولی تربت سیدالشهدا به میمنت آن حضرت و مبارکی و تبرک ایشان نه تنها حرام نیست بلکه خوردن آن مستحب است. لذا در احکام داریم که وقتی طفل به دنیا می‌آید مستحب است که کام او را با تربت امام حسین(ع) بردارند. همچنین مستحب است قبل از اینکه میت را دفن کنند در دهان و زیر زبان و روی پیشانی و کف دست آن تربت قرار دهند. لذا خوردن تربت قبر سیدالشهدا موجب شفای همه دردهاست. یکی از روایاتی که روی ضریح قبلی امام حسین(ع) طلاکوب شده بود همین حدیث پیامبر است.

دومین خصوصیت امام حسین(ع)؛ «و الاستجابة الدعا تحت قبته» است که دعا زیر قبه امام حسین(ع) مستجاب است. لذا فرمودند وقتی به آنجا مشرف شدید حاجات خود را طلب کنید. طبق این فرمایش نبوی یکی از جاهایی که دعا مستجاب است همین زیر قبه امام حسین(ع) است. در مورد خاک قبر فرموده‌اند که تا یازده متر دور قبر، تربت محسوب می‌شود که به آن حائر حسینی گفته می‌شود.

وقتی متوکل برای محو نام و یاد حسین بن علی(ع) بر روی قبر آن حضرت آب انداخت. در روایت داریم که آب از جایی به بعد جلوتر نرفت و در اصطلاح تحیر پیدا کرد و حیران شد. به آن محدوده حائر گفته‌اند. بعضی فرمودند خاک آن قسمت تربت محسوب می‌شود.

وقتی امام حسین وارد کربلا شدند زمین‌هایی را خریداری کردند و این را پیش بینی کردند که این محل زیارت گاه خواهد شد و می‌خواستند زوار زیر دین کسی نباشند. بخاطر همین بعضی دیگر از بزرگان فرموده‌اند که کل خاک کربلا تربت محسوب‌ می‌شود.

ویژگی سومی که رسول اکرم در خصوص امام حسین(ع) فرموده است، گفت: «و الائمة من ولده» یعنی ائمه بعد از امام حسین همه از اولاد آن حضرت هستند. لذا امام زمان هم که می‌خواهند خود را معرفی کنند می‌فرمایند من نهمین فرزند از نسل حسین(ع) هستم. لذا خدا به خاطر جهاد و مقاومتی که حسین بن علی(ع) برای حفاظت از دین و راه خدا به خرج داد. این ویژگی را به آن حضرت عنایت نموده است.

در روایت داریم قبل از ولادت امام حسین(ع)، زهرای مرضیه گاهی اوقات دچار پریشانی می‌شدند. رسول اکرم وارد می‌شدند و می‌دیدند حضرت زهرا گریان هستند و وقتی سبب را سوال می‌کردند می‌فرمودند این فرزندی که در رحم دارم گاهی با من حرف می‌زند و چیزهای می‌گوید. گاهی اوقات می‌گوید انا الغریب و انا العشان. به هر حال این امر موجب ناراحتی مادر می‌شود. لذا وقتی پیامبر می‌خواهد حضرت زهرا را تسلی بدهند یکی از بشارت‌هایی که به حضرت زهرا دادند همین بود که «و الائمه من ولده» که امامان پس از حسین بن علی(ع) همه از نسل حسین تو هستند و مهدی ما از نسل حسین توست که یک روز خواهد آمد و انتقام همه ظلم‌ها و ستم‌ها را خواهد گرفت.

روایات بسیار مفصلی در باب زیارت امام حسین(ع) وجود دارد. این تاکیدات بخاطر عظمت سیدالشهداست که دائما بشریت و خصوصا محبین و شیعیان راه ایشان را فراموش نکنند. این همه تاکید و تحریک قطعا همین است که هیچ وقت دچار فراموشی و دچار کهنگی نشود.

منبع:
بحارالانوار: ۲۴۸/۴۳ ح۲۴
کمال الدین: ۱/۲۸۲ ح۳۶


خبرگزاری آريا – گلچيني از احاديث امام حسين(ع)


گلچيني از احاديث امام حسين(ع)

خبرگزاري آريا –
احاديث امام حسين(ع),احاديث سيد الشهدا,پوستر امام حسين(ع)
احاديث امام حسين (ع)
احاديث امام حسين(ع)
۱- قالَ الاْمامُ سيد الشهداء أبُوعَبْدِ اللّهِ الْحُسَيْن(عَلَيْه السلام) : إنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللهَ رَغْبَةً فَتِلْكَ عِبادَةُ التُّجارِ، وَ إنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللهَ رَهْبَةً فَتِلْكَ عِبادَةُ الْعَبْيدِ، وَ إنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللهَ شُكْراً فَتِلْكَ عِبادَةٌ الْأحْرارِ، وَ هِيَ أفْضَلُ الْعِبادَةِ.([۱])
حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: همانا عدّه اى خداوند متعال را به جهت طمع و آرزوى بهشت عبادت مى كنند كه آن يك معامله و تجارت خواهد بود و عدّه اى ديگر از روى ترس خداوند را عبادت و ستايش مى كنند كه همانند عبادت و اطاعت نوكر از ارباب باشد و طائفه اى هم به عنوان شكر و سپاس از روى معرفت، خداوند متعال را عبادت و ستايش مى نمايند; و اين نوع، عبادت آزادگان است كه بهترين عبادات مى باشد.
۲- قالَ(عليه السلام): إنَّ أجْوَدَ النّاسِ مَنْ أعْطى مَنْ لا يَرْجُوهُ، وَ إنَّ أعْفَى النّاسِ مَنْ عَفى عَنْ قُدْرَة، وَ إنَّ أَوْصَلَ النّاسِ مَنْ وَصَلَ مَنْ قَطَعَهُ.([۲])
فرمود: همانا سخاوتمندترين مردم آن كسى است كه كمك نمايد به كسى كه اميدى به وى نداشته است. و بخشنده ترين افراد آن شخصى است كه ـ نسبت به ظلم ديگرى با آن كه توان انتقام دارد ـ گذشت نمايد.
صله رحم كننده ترين مردم و ديد و بازديد كننده نسبت به خويشان، آن كسى ست كه صله رحم نمايد با كسى كه با او قطع رابطه كرده است.
۳- قيلَ: مَا الْفَضْلُ؟ قالَ (عليه السلام): مُلْكُ اللِّسانِ، وَ بَذْلُ الاْحْسانِ، قيلَ: فَمَا النَّقْصُ؟ قالَ: التَّكَلُّفُ لِما لا يُعنيكَ.([۳])
از حضرت سؤال شد كرامت و فضيلت انسان در چيست؟
در پاسخ فرمود: كنترل و در اختيار داشتن زبان و سخاوت داشتن، سؤال شد نقص انسان در چيست؟ فرمود: خود را وا داشتن بر آنچه كه مفيد و سودمند نباشد.
۴- قالَ(عليه السلام): النّاسُ عَبيدُالدُّنْيا، وَ الدّينُ لَعِبٌ عَلى ألْسِنَتِهِمْ، يَحُوطُونَهُ ما دارَتْ بِهِ مَعائِشَهُمْ، فَإذا مُحِصُّوا بِالْبَلاء قَلَّ الدَّيّانُونَ.([۴])
فرمود: افراد جامعه بنده و تابع دنيا هستند و مذهب، بازيچه زبانشان گرديده است و براى إمرار معاش خود، دين را محور قرار داده اند و سنگ اسلام را به سينه مى زنند.
پس اگر بلائى همانند خطر ـ مقام و رياست، جان، مال، فرزند و موقعيّت، … ـ انسان را تهديد كند، خواهى ديد كه دين داران واقعى كمياب خواهند شد.
۵- قالَ(عليه السلام): إنَّ الْمُؤْمِنَ لا يُسىءُ وَ لا يَعْتَذِرُ، وَ الْمُنافِقُ كُلَّ يَوْم يُسىءُ وَ يَعْتَذِرُ.([۵])
ضمن فرمايشى فرمود: همانا شخص مؤمن خلاف و كار زشت انجام نمى دهد و عذرخواهى هم نمى كند. ولى فرد منافق هر روز مرتكب خلاف و كارهاى زشت مى گردد و هميشه عذرخواهى مى نمايد.
۶- قالَ(عليه السلام): إعْمَلْ عَمَلَ رَجُل يَعْلَمُ أنّه مأخُوذٌ بِالاْجْرامِ، مُجْزى بِالاْحْسانِ.([۶])
فرمود: كارها و أمور خود را همانند كسى تنظيم كن و انجام ده كه مى داند و مطمئن است كه در صورت خلاف تحت تعقيب قرار مى گيرد و مجازات خواهد شد. و در صورتى كه كارهايش صحيح باشد پاداش خواهد گرفت.
۷- قالَ(عليه السلام): عِباداللهِ! لا تَشْتَغِلُوا بِالدُّنْيا، فَإنَّ الْقَبْرَ بَيْتُ الْعَمَلِ، فَاعْمَلُوا وَ لا تَغْعُلُوا.([۷])
فرمود: اى بندگان خدا، خود را مشغول و سرگرم دنيا و تجمّلات آن قرار ندهيد كه همانا قبر، خانه اى است كه تنها عمل صالح در آن مفيد و نجات بخش مى باشد، پس مواظب باشيد كه غفلت نكنيد.
۸- قالَ(عليه السلام): لا تَقُولَنَّ فى أخيكَ الْمُؤمِنِ إذا تَوارى عَنْكَ إلاّ مِثْلَ ماتُحِبُّ أنْ يَقُولَ فيكَ إذا تَوارَيْتَ عَنْهُ.([۸])
فرمود: سخنى كه ناراحت كننده باشد پشت سر دوست و برادر خود مگو، مگر آن كه دوست داشته باشى كه همان سخن پشت سر خودت گفته شود.
۹- قالَ(عليه السلام): يا بُنَىَّ! إيّاكَ وَظُلْمَ مَنْ لايَجِدُ عَلَيْكَ ناصِراً إلاّ اللهَ.([۹])
فرمود: بپرهيز از ظلم و آزار رساندن نسبت به كسى كه ياورى غير از خداوند متعال نمى يابد.
۱۰- قالَ(عليه السلام): إنّي لا أري الْمَوْتَ إلاّ سَعادَة، وَ لاَ الْحَياةَ مَعَ الظّالِمينَ إلاّ بَرَماً.([۱۰])
فرمود: به درستى كه من از مرگ نمى هراسم و آن را جز سعادت نمى بينم; و زندگى با ستمگران و ظالمان را عار و ننگ مى شناسم.
۱۱- قالَ(عليه السلام): مَنْ لَبِسَ ثَوْباً يُشْهِرُهُ كَساهُ اللهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ ثَوْباً مِنَ النّارِ.([۱۱])
فرمود: هركس لباس شهرت و انگشت نما از هر جهت بپوشد، خداوند او را در روز قيامت لباسى از آتش مى پوشاند.
۱۲- قالَ(عليه السلام): أنَا قَتيلُ الْعَبَرَةِ، لايَذْكُرُنى مُؤْمِنٌ إلاّ اِسْتَعْبَرَ.([۱۲])
فرمود: من كشته گريه ها و اشك ها هستم، هيچ مؤمنى مرا ياد نمى كند مگر آن كه عبرت گرفته و اشك هايش جارى خواهد شد.
۱۳- قالَ(عليه السلام): لَوْ شَتَمَنى رَجُلٌ فى هذِهِ الاُْذُنِ، وَ أَوْمى إلىَ الْيُمْنى، وَ اعْتَذَرَ لى فىِ الاُْخْرى لَقَبِلْتُ ذلِكَ مِنْهُ، وَ ذلِكَ أَنَّ أَميرَ الْمُؤْمِنينَ (عليه السلام) حَدَّثَنى أَنَّهُ سَمِعَ جَدّى رَسُولَ اللهِ (صلى الله عليه وآله)يَقُولُ: لا يَرِدُ الْحَوْضَ مَنْ لَمْ يَقْبَلِ الْعُذرَ مِنْ مُحِقٍّ أَوْ مُبْطِل.([۱۳])
فرمود: چنانچه با گوش خود بشنوم كه شخصى مرا دشنام مى دهد و سپس معذرت خواهى او را بفهمم، از او مى پذيرم و گذشت مى نمايم، چون كه پدرم اميرالمؤمنين علىّ (عليه السلام) از جدّم رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) روايت نمود: كسى كه پوزش و عذرخواهى ديگران را نپذيرد، بر حوض كوثر وارد نخواهد شد.
۱۴- قيلَ لِلْحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): مَنْ أعْظَمُ النّاسِ قَدْراً؟
قالَ: مَنْ لَمْ يُبالِ الدُّنْيا فى يَدَيْ مَنْ كانَتْ.([۱۴])
از حضرت سؤال شد: با شخصيّت ترين افراد چه كسى است؟
در جواب فرمود: آن كسى است كه اهميّت ندهد كه دنيا در دست چه كسى مى باشد.
۱۵- قالَ(عليه السلام): مَنْ عَبَدَاللهَ حَقَّ عِبادَتِهِ، آتاهُ اللهُ فَوْقَ أمانيهِ وَ كِفايَتِهِ.([۱۵])
فرمود: هركس خداوند متعال را با صداقت و خلوص، عبادت و پرستش نمايد; خداى متعال او را به بهترين آرزوهايش مى رساند و امور زندگيش را تأمين مى نمايد.
۱۶- قالَ(عليه السلام): احْذَرُوا كَثْرَةَ الْحَلْفِ، فِإنَّهُ يَحْلِفُ الرَّجُلُ لِعَلَل أرَبَعَ: إمّا لِمَهانَة يَجِدُها في نَفْسِهِ، تَحُثُّهُ عَلى الضَّراعَةِ إلى تَصْديقِ النّاسِ إيّاهُ. وَ إمّا لِعَىّ في الْمَنْطِقِ، فَيَتَّخِذُ الاْيْمانَ حَشْواً وَصِلَةً لِكَلامِهِ. وَ إمّا لِتُهْمَة عَرَفَها مِنَ النّاسِ لَهُ، فَيَرى أَنَّهُمْ لايَقْبَلُونَ قَوْلَهُ إلاّ بِالْيَمينِ. وَ إمّا لاِرْسالِهِ لِسانَهُ مِنْ غَيْرِ تَثْبيت.([۱۶])
فرمود: خود را از قسم و سوگند برهانيد كه همانا انسان به جهت يكى از چهار علّت سوگند ياد مى كند: در خود احساس سستى و كمبود دارد، به طورى كه مردم به او بى اعتماد شده اند، پس براى جلب توجّه مردم كه او را تصديق و تأييد كنند، سوگند مى خورد.
و يا آن كه گفتارش معيوب و به دور از حقيقت است و مى خواهد با سوگند، سخن خود را تقويت و جبران كند و يا در بين مردم متّهم است به دروغ و بى اعتمادى پس مى خواهد با سوگند و قسم خوردن جبران ضعف نمايد يا آن كه سخنان و گفتارش متزلزل است ـ هر زمان به نوعى سخن مى گويد ـ و زبانش به سوگند عادت كرده است.
۱۷- قالَ(عليه السلام): أيُّما إثْنَيْنِ جَرى بَيْنَهُما كَلامٌ، فَطَلِبَ أَحَدُهُما رِضَى الاْخَرِ، كانَ سابِقَهُ إلىَ الْجَنّةِ.([۱۷])
فرمود: چنانچه دو نفر با يكديگر نزاع و اختلاف نمايند و يكى از آن دو نفر، در صلح و آشتى پيشقدم شود، همان شخص سبقت گيرنده، جلوتر از ديگرى به بهشت وارد مى شود.
۱۸- قالَ(عليه السلام): وَ اعْلَمُوا إنَّ حَوائِجَ النّاسِ إلَيْكُمْ مِنْ نِعَمِ الله عَلَيْكُمْ، فَلا تَميلُوا النِّعَمَ فَتَحَوَّلَ نَقِماً.([۱۸])
فرمود: توجّه داشته باشيد كه احتياج و مراجعه مردم به شما از نعمت هاى الهى است، پس نسبت به نعمت ها روى، بر نگردانيد; وگرنه به نقمت و بلا گرفتار خواهد شد.
۱۹- قالَ(عليه السلام): يَا ابْنَ آدَم! اُذْكُرْ مَصْرَعَكَ وَ مَضْجَعَكَ بَيْنَ يَدَي اللهِ، تَشْهَدُ جَوارِحُكَ عَلَيْكَ يَوْمَ تَزِلُّ فيهِ الْأقْدام.([۱۹])
فرمود: اى فرزند آدم، بياد آور لحظات مرگ و خواب گاه خود را در قبر، همچنين بياد آور كه در پيشگاه خداوند قرار خواهى گرفت و اعضاء و جوارحت بر عليه تو شهادت خواهند داد، در آن روزى كه قدم ها لرزان و لغزان مى باشد.
۲۰- قالَ(عليه السلام): مُجالَسَةُ أهْلِ الدِّناءَةِ شَرٌّ، وَ مُجالَسَةُ أهْلِ الْفِسْقِ ريبَةٌ.([۲۰])
فرمود: همنشينى با اشخاص پست و رذل سبب شرّ و بد يختى خواهد گشت; و همنشينى و مجالست با معصيت كاران موجب شكّ و بدبينى خواهد شد.
۲۱- قالَ(عليه السلام): إنَّ اللهَ خَلَقَ الدُّنْيا لِلْبَلاءِ، وَ خَلَقَ أهْلَها لِلْفَناءِ.([۲۱])
فرمود: به درستى كه خداوند متعال دنيا ـ و اموال آن ـ را براى آزمايش افراد آفريده است.
——————————–
[۱] – تحف العقول: ص ۱۷۷، بحارالأنوار: ج ۷۵، ص ۱۱۷، ح ۵٫
[۲] – نهج الشّهادة: ص ۳۹، بحارالأنوار: ج ۷۵، ص ۱۲۱، ح ۴٫
[۳] – مستدرك الوسائل: ج ۹، ص ۲۴، ح ۱۰۰۹۹ به نقل از مجموعه شهيد.
[۴] – محجّة البيضاء: ج ۴، ص ۲۲۸، بحارالأنوار: ج ۷۵، ص ۱۱۶، ح ۲٫
[۵] – تحف العقول: ص ۱۷۹، بحارالأنوار: ج ۷۵، ص ۱۱۹، ح ۲٫
[۶] – بحارالأنوار: ج ۲، ص ۱۳۰، ح ۱۵ و ج ۷۵، ص ۱۲۷، ح ۱۰٫
[۷] – نهج الشّهادة: ص ۴۷٫
[۸] – بحارالأنوار: ج ۷۵، ص ۱۲۷، ح ۱۰٫
[۹] – وسائل الشّيعة: ج ۱۱، ص ۳۳۹، بحارالأنوار: ج ۴۶، ص ۱۵۳، ح ۱۶٫
[۱۰] – بحار الأنوار: ج ۴۴، ص ۱۹۲، ضمن ح ۴، و ص ۳۸۱، ضمن ح ۲٫
[۱۱] – كافى: ج ۶، ص ۴۴۵، ح ۴٫
[۱۲] – أمالى شيخ صدوق: ص ۱۱۸، بحارالأنوار: ج ۴۴، ص ۲۸۴، ح ۱۹٫
[۱۳] – إحقاق الحقّ: ج ۱۱، ص ۴۳۱٫
[۱۴] – تنبيه الخواطر، معروف به مجموعة ورّام: ص ۳۴۸، س ۱۱٫
[۱۵] – تنبيه الخواطر: ص ۴۲۷، س ۱۴، بحارالأنوار: ج ۶۸، ص ۱۸۳، ح ۴۴٫
[۱۶] – تنبيه الخواطر، معروف به مجموعة ورّام: ص ۴۲۹، س ۶٫
[۱۷] – محجّة البيضاء: ج ۴، ص ۲۲۸٫
[۱۸] – نهج الشّهادة: ص ۳۸٫
[۱۹] – نهج الشّهادة: ص ۵۹٫
[۲۰] – نهج الشّهادة: ص ۴۷، بحارالأنوار: ج ۷۸، ص ۱۲۲، ح ۵٫
[۲۱] – نهج الشّهادة: ص ۱۹۶٫
منبع: yjc.ir



رژه بالگرد‌های هوانیروز بر فراز حرم مطهر امام (ره)



خبرگزاری مهر: ده‌ها فروند از بالگردهای هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران با پرواز بر فراز حرم مطهر امام خمینی (ره) از مقابل جایگاه رژه رفتند.

بالگردهای هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران در مراسم روز ارتش در تهران، با پرواز بر فراز حرم مطهر امام خمینی (ره) از مقابل جایگاه رژه رفتند.

دراین رژه ده‌ها فروند از انواع بالگردهای بل ۲۰۵ ، بل ۲۰۶، بل ۲۱۴ و بالگرد های سنگین شینوک، بالگردهای تهاجمی کبرا و سایر بالگردهای هوانیروز ارتش که به موشک شفق و دوربین دید در شب مجهز شده اند حضور داشتند.

رژه مشترک نیروهای مسلح به مناسبت روز ارتش جمهوری اسلامی ایران در جوار مرقد مطهر امام خمینی (ره) با حضور رئیس جمهور و فرماندهان ارشد نیروهای مسلح در حال برگزاری است.


1 2 3 5