Tag Archives: تلخ

تصویری تلخ از حال نامساعد بازیگر پیشکسوت




مراسم اکران خصوصی فیلم “بچه ای با جوراب قرمز” ساخته خداداد جلالی با حضور چهره های شناخته شده برگزار شد. حضور محسن قاضی مرادی بازیگر قدیمی سینما و تلویزیون با حال نامساعد و بر روی ویلچر از حواشی ناراحت کننده این مراسم بود.


فیلم اجتماعی لزوما تلخ نیست


روزنامه فرهیختگان: فیلم «خجالت نکش» به باور کارگردان فیلم، اثری باورپذیر و برگرفته از معضلات روز جامعه است که علی‌رغم بی‌مهری‌هایی که تا به امروز نسبت به آن در اکران صورت گرفته، می‌تواند مخاطبان زیادی را جذب کند.

این فیلم که به تازگی در سینماها به اکران درآمده است، کارگردانی‌اش را رضا مقصودی به عهده داشته و تهیه‌کننده آن امیر پروین‌حسینی است.

کارگردان «خجالت نکش»: با رویکرد اجتماعی فیلم ساختم

با رویکرد اجتماعی فیلم ساختم

مقصودی درباره ‌انگیزه‌اش از دستمایه قرار دادن فیلمی با مضمون «خجالت نکش» می‌گوید: «وقتی ایده ساخت فیلم در ذهنم شکل گرفت رویکردم این بود که مساله‌ای را حول محور فرزند‌آوری مطرح کنم. به همین خاطر به سمت‌وسوی این موضوع رفتم. چراکه در دوره‌های مختلف در جامعه با نگاه‌هایی در مواجهه با به دنیا آوردن فرزند مواجه شده‌ام که برایم سوال برانگیز بوده است. گاه می‌بینم افرادی که شاید عمدتا از طبقه‌های ضعیف جامعه بوده‌اند، آوردن فرزند تازه را بنایی برای تخصیص تسهیلات از سوی دولت مطرح کرده‌اند. این دیدگاه در دوره‌های گذشته و با ذکر وعده‌هایی از سوی برخی از مسئولان وجود داشت، در مواقعی هم می‌دیدم که به زوج‌هایی که به لحاظ مادی از امکانات خوبی برخوردارند توصیه می‌شود که وقتی اوضاع مالی‌تان مناسب است چرا فرزنده تازه‌ای نمی‌آورید؟ آنچه مسلم است اینکه داشتن فرزند باعث تحکیم خانواده می‌شود و می‌تواند کیان یک خانواده را از خطرات مختلف حفظ کند. با این حال، این مساله هم وجود دارد که فرزندآوری چقدر می‌تواند چشم‌انداز روشنی را به لحاظ تخصیص امکانات زندگی رفاهی، فردی و اجتماعی فراهم کند. در واقع من با چنین رویکردی تلاش کردم به ساخت این فیلم بپردازم.»

از مقصودی درباره بازخوردهای فیلم نزد طبقات مختلف جامعه می‌پرسم، او در این باره هم می‌گوید: «با وجود آن که مدت زمان زیادی از اکران فیلم نگذشته ولی تصور می‌کنم فیلم توانسته تاحدود زیادی به لحاظ مضمونی با مخاطب ارتباط برقرار کند. با این حال، همچنان براین باورم که فیلم می‌تواند بیش از این در دل مخاطب جا باز کند و برای اینکه بگوییم چقدر مخاطب با آن ارتباط برقرار کرده، نیازمند زمان بیشتری هستیم.»

در روند کنونی اکران بی‌نظمی وجود دارد

مقصودی در پاسخ به این سوال که روند اکران فیلم در چند سالن محدود حکایت از آن دارد که نسبت به فیلم «خجالت نکش» در حیطه اکران بی‌مهری شده و به آن شکلی که باید از امکانات و شرایط گسترده اکران برخوردار نشده است، می‌گوید: «تصور من در موضوع اکران فیلم، براین است که در سال‌های اخیر اتفاقاتی در روند اکران فیلم‌ها افتاده که قابل تامل است. به بیان ساده‌تر ما در دوره‌های جدید اکران با یک شکل بی‌نظمی و بی‌برنامگی از سوی دست‌اندرکاران این حوزه مواجهیم. بنابراین گلایه‌ای که من و تهیه‌کننده نسبت به اکران محدود این فیلم داریم فقط مختص فیلم ما نیست، بلکه آن‌طور که سراغ دارم، کارگردانان فیلم‌های دیگر هم در ماه‌های اخیر نسبت به اکران نامناسب فیلم‌ها و قوانین جدید اکران، گله‌مند بوده‌اند.»

فیلم اجتماعی لزوما تلخ و عبوس نیست

مقصودی علاوه‌بر کارگردانی، در سال‌های گذشته بیشتر به‌عنوان فیلمنامه‌نویس شناخته می‌شده است. او نگارش فیلمنامه‌هایی چون «لیلی با من است»، «مهر مادری»، «همیشه پای یک زن در میان است» و… را به عهده داشته است. از او می‌پرسم رویکرد کنونی جامعه نسبت به فیلم‌هایی با مضامین اجتماعی چگونه است، در پاسخ بیان می‌کند: «اینکه سینماگران تلاش کرده‌اند در سال‌های اخیر بیشتر از هر زمان دیگری معضلات اجتماعی را دستمایه کارشان قرار بدهند، بی‌تردید اتفاق خوشایندی به شمار می‌رود. ولی مساله این است که برخی از تحلیلگران در این زمینه معتقدند فیلم‌های اجتماعی به دلیل درونمایه‌هایی که دارند، آثاری عبوس، تلخ و به اصطلاح نفروش هستند. این باوری نادرست است که نزد این عده جا افتاده است. در حالی که به شخصه معتقدم فیلم‌های اجتماعی نه‌تنها بی‌مخاطب نیستند که یک کارگردان با پردازش مناسب و به روز می‌تواند آثاری از این دست را با چاشنی طنز تلفیق کرده و به مخاطب ارائه بدهد. چندان که در این زمینه نمونه‌های درخشان و خوب کم نداشته‌ایم.»

او اضافه می‌کند: «از سوی دیگر مردم هم نسبت به تماشای فیلم‌های اجتماعی اقبال نشان می‌دهند، چراکه طبعا آنها هم تمایل دارند بازتابی از مشکلاتی که با آن در جامعه دست به گریبانند را بر پرده سینما ببینند و اساسا درباره این مشکلات صحبت شود. منتها همان‌طور که اشاره کردم فیلمسازانی که تمایل دارند به سمت‌وسوی مفاهیم اجتماعی بروند باید خیلی مراقب باشند. این حیطه حساسی است و باید توجه کرد که نمی‌توان مسائل اجتماعی را از طریق مستقیم‌گویی یا به وسیله شعار و نصیحت به مخاطب القا کرد، بلکه باید توجه داشته باشند سینما در درجه نخست رسالتش سرگرم کردن مخاطب است، از همین رو تصور می‌کنم باید فیلم‌هایی در این زمینه ساخته شود که فارغ از هرگونه شعارزدگی و موعظه کردن، به شکل جذاب به تبیین حقایق اجتماعی بپردازد.»

با مقصودی این مساله را مطرح می‌کنم که برخی بازیگران خاصه آن دسته از بازیگران پرسابقه و پیشکسوت وقتی صحبت از کم‌کاری و گزیده‌کاری می‌شود، مدعی هستند که در سال‌های اخیر تعداد فیلمنامه‌های کیفی و بامحتوا کاهش یافته است. این کارگردان در این‌باره هم می‌گوید: «به نظر می‌رسد مقصر اصلی در این بین تهیه‌کنندگان هستند، چون آنها واسطه رساندن فیلمنامه به دست بازیگرند، بنابراین ضرورت دارد در انتخاب اینکه قرار است چه فیلمنامه‌ای به دست بازیگر برسد دقت عمل داشته باشند. در عین حال من هم با شما در این که تعداد فیلمنامه‌های به اصطلاح استخوان‌دار و با کیفیت به نسبت گذشته کاهش یافته است، هم‌عقیده‌ام. یک دلیل این مساله به صحبت‌های پیشین من برمی‌گردد و اینکه در سال‌های اخیر برخی از تهیه‌کنندگان ترجیح می‌دهند از فیلمنامه‌های کمدی و در مواردی بی‌مایه بهره بگیرند تا برایشان بازگشت سرمایه بیشتری در پی داشته باشد. ضمن اینکه از این سو می‌بینیم، متاسفانه گرایش برخی از مخاطبان سینما به این سمت رفته و خواهان تماشای آثاری هستند که بی ‌آنکه آنها را به تامل وادارد فقط سرگرم می‌کند و دیدن این فیلم‌ها برایشان تفریح صرف است.»

«خجالت نکش» دچار ممیزی نشده است

از آنجایی که فیلم «خجالت نکش» مقصودی به تبیین موضوع ملتهب اجتماعی اشاره دارد، از او سوال می‌کنم فیلم چقدر پیش از اکران دستخوش ممیزی قرار گرفته است، او می‌گوید: «این فیلم نه در مرحله فیلمنامه، نه پروانه ساخت و نه در مرحله اکران به هیچ‌وجه مورد ممیزی و مشکل قرار نگرفته است. به این خاطر که ما اصلا حرف بدی با ساخت این فیلم نزده‌ایم و قصدمان به هیچ‌وجه تخریب نبوده است، بلکه می‌خواستیم با ساخت چنین اثری به نقد سازنده بپردازیم.»

مقصودی درباره اقبال مردم نسبت به فیلم «خجالت نکش» نیز می‌گوید: «از زمانی که فیلم مجالی برای اکران پیدا کرده با واکنش‌های مثبتی از سوی مردم طبقات مختلف مواجه شده است. ضمن اینکه یکی از بزرگ‌ترین لذت‌هایم این است که این روزها به سینماهای مردمی می‌روم و بی‌آنکه آشنایی دهم که فیلم متعلق به من است، فیلم را در کنار مردم تماشا می‌کنم. حتی چند روز قبل در یکی ازسینماهای مردمی یک ساعت‌ونیم بی‌آنکه جایی برای نشستن داشته باشم، همراه مردم فیلم را دیدم و از خندیدن آنها لذت بردم. بنابراین از برآیند نظرات و دیدگاه‌های مردم نسبت به فیلم متوجه شده‌ام که فیلم «خجالت نکش» به دلیل مولفه‌هایی که دارد توانسته با مردم ارتباط برقرار کند.»

بازخورد مثبت مردم نسبت به فیلم

اکران و پخش آثار سینمایی، در سال‌های اخیر محل دعوای بین تهیه‌کنندگان، پخش‌کنندگان و سینماداران است. امیر پروین‌حسینی، تهیه‌کننده فیلم «خجالت نکش» هم در گفت‌وگوی کوتاهی که با او داشتیم درباره شرایط اکران این فیلم گفت: «در حال حاضر شرایط اکران فیلم‌ها برای چه کسی راضی‌کننده است که برای ما باشد؟! تنها مساله‌ای که می‌توانم درباره فیلم بگویم این است که سالن‌های اندکی به فیلم اختصاص یافته و این مورد بی‌سابقه‌ای است که به یک فیلم در هر سینما فقط سه سالن اختصاص یابد.»

از پروین‌حسینی سوال می‌کنم که نسبت به شرایط نامطلوب اکران فیلم اعتراض کرده است یا نه، او می‌گوید: «اعتراض کرده‌ایم ولی به جایی نمی‌رسد، اما در مجموع تصور می‌کنم این مساله بی‌انصافی است که به فیلم‌هایی مثل «خجالت نکش» که ظرفیت بالایی برای جذب مخاطب دارند، سالن‌های معدودی اختصاص یابد. این مساله در حالی اتفاق می‌افتد که از برآیند نظرات مخاطبانی که تا به امروز فیلم را دیدند به این نتیجه رسیدم که آنها هم فیلم را دوست داشتند.»


واکنش مدیران حوزه فناوری به حادثه تلخ یوتیوب



انتخاب: بسیاری از مدیران سرشناس حوزه فناوری نسبت به اتفاق شب گذشته در یوتیوب واکنش نشان داده و خواستار پیگیری این ماجرا توسط نیروهای پلیس شدند.

سی ان بی سی نوشت: پس از تیراندازی در یوتیوب انتظار می رود باز هم موج جدیدی از اعتراض ها علیه قوانین سهل انگارانه حمل اسلحه به راه بیفتد. چرا که اکنون در بسیاری از شبکه های اجتماعی صدای اعتراضات در این خصوص بلند شده است .

بر این اساس بسیاری از مدیران ارشد سیلیکون ولی نسبت به حادثه اخیر واکنش نشان داده و خواستار لغو قانون آزادی حمل اسلحه در برخی ایالت های آمریکا شده اند. در بین این افرادمی توان به تیم کوک مدیرعامل اپل، دارا خسروشاهی مدیرعامل اوبر، ساتیا نادلا مدیر عامل مایکروسافت و جک دورسی مدیر اجرایی توئیتر اشاره کرد .

در بین این افراد برخی تنها به محکوم کردن حادثه و ابراز همدردی پرداخته اند ، اما برخی دیگر پا را فراتر گذاشته و خواهان منع قانون حمل اسلحه شده اند.

برای مثال جک دورسی مدیر اجرایی توئیتر ضمن اشاره به توئیت های رئیس جمهور ایالات متحده ، ترامپ به لزوم توجه وی به سختگیرانه تر شدن قوانین حمل اسلحه پرداخت .

دارا خسرو شاهی مدیر عامل ایرانی تبار شرکت اوبر در یک توئیت ضمن ابراز همدردی، پشتیبانی خود را نسبت به یوتیوب و گوگل با استفاده از هشتگ #EndGunViolence اعلام کرد.

آرون لووی، مدیر عامل شرکت باکس نیز با هشتگ #NeverAgain، که پس از تیراندازی در دبیرستانی در فلوریدا باب شده بود .این دو ماجرا را نشانه هایی از لزوم منع حمل اسلحه اعلام کرد .

تیراندازی شب گذشته در یوتیوب آتش بسیاری از فعالان برای کنترل استفاده از اسلحه را داغ تر کرده است.این افراد نگرانند، این اتفاقات پرشمار تر باشند.در ماه مارس، یوتیوب قوانینی را تصویب کرد که ویدیوهای تبلیغاتی فروش اسلحه و لوازم جانبی را ممنوع کرده و آموزش هایی در مورد چگونگی استفاده از اسلحه را مسدود کرد.


عید به کام کیف قاپان سابقه دار تلخ شد



خبرگزاری فارس: سرهنگ پورمصطفوی رییس کلانتری ۱۰۵ سنایی در خصوص دستگیری چند کیف قاپ در منطقه کریمخان و خیابان سنایی گفت: با شکایت تعدادی از شهروندان در خصوص کیف قاپی های مکرر از سوی دو موتورسوار سارق، طی روزهای پایانی سال ۹۶ ، تیمی از ماموران برای شناسایی و دستگیری سارقان وارد عمل شدند.

وی ادامه داد: طی بررسی ها و تحقیقات انجام شده مشخصات ظاهری متهمان و موتورسیکلت شان به دست آمد.

به این ترتیب این اطلاعات در اختیار ماموران گشت های انتظامی این کلانتری قرار گرفت و از سوی پیام های هشداری در خصوص مراقبت های لازم برای پیشگیری از سرقت و کیف قاپی به شهروندان ارایه شد.

وی افزود: این اقدامات ادامه داشت تا این که روز گذشته ماموران یکی از گشت های انتظامی این کلانتری متهمان تحت تعقیب را در خیابان قائم مقام مشاهده و به تعقیب آنها پرداخت.

سرهنگ پورمصطفوی، تصریح کرد: متهمان که متوجه حضور پلیس شده بودند سعی کردند با انجام حرکات خطرناک و مارپیچ از دست قانون فرار کنند اما سرعت عمل و تیزهوشی پلیس به آنها این امکان را نداد و در نهایت با شلیک هوایی پلیس هر دو متهم جبور به توقف و تسلیم شدند.

متهمان به کلانتری منتقل شدند و تحت بازجویی های انجام شده به جرایم خود مبنی بر سرقت از شهروندان اعتراف و به هشت فقره سرقت به این شیوه اقرار کردند.

از طریق بررسی های انجام شده مالباختگان شناسایی شدند و ضمن دعوت به کلانتری اموال مکشوفه به آنها باز گردانده شد و متهمان نیز با شکایت مالباختگان جهت تحقیقات بیشتر به پایگاه سوم پلیس آگاهی تهران بزرگ منتقل شدند.


مصوبه ای که کام کارگران را تلخ کرد



خبرگزاری ایسنا: یک مقام مسئول کارگری ابراز امیدواری کرد که افزایش دستمزد کارگران در سال ۱۳۹۷ به گونه‌ای باشد که قدرت خرید را به خانوارهای کارگری بازگرداند.

فتح اله بیات در گفت‌وگو با ایسنا، اظهار کرد: وقتی از مطالبات کارگران صحبت می‌شود، معیشت مهمترین دغدغه‌ای است که کارگران در کنار امنیت شغلی دارند.

وی ادامه داد: متاسفانه دستمزد کارگران و قدرت خریدشان از نرخ تورم جامعه عقب بوده و سال‌های سال است که شورای عالی کار درباره حقوق و دستمزد تشکیل جلسه می‌دهد ولی آنچه که به تصویب می‌رسد رقمی نیست که سفره کارگران را رونق دهد.

رییس اتحادیه کارگران قراردادی و پیمانی تاکید کرد: وقتی خط فقر و معیشت سه میلیون تومان اعلام می‌شود و نرخ تورم بیش از آن چیزی باشد که کارگران احساس می‌کنند طبعا حقوق ۹۳۰ هزار تومانی کفاف زندگی خانوارهای کارگری را نمی دهد.

بیات گفت: برای جبران فاصله دستمزد فعلی کارگران با نرخ تورم پیشنهاد افزایش پلکانی حقوق را مطرح کرده‌ایم تا هر سال این عقب ماندگی چند درصد بیشتر از تورم به شکل پلکانی جبران شود ولی متاسفانه گوش شنوایی در این زمینه وجود ندارد.

این مقام مسئول کارگری در ادامه سازمان تامین اجتماعی را متعلق به کارگران و کارفرمایان دانست و گفت: این نهاد باید از کارگران در بخش امنیت شغلی، بهداشت و درمان، بیمه بیکاری و از کار افتادگی حمایت کند ولی متاسفانه چشم دیدن سازمانی که از حقوق کارگران سرپا ایستاده نداشتند و طرحی را در مجلس به تصویب رساندند که دست‌کم ۱۵۰ نماینده در جریان آن غایب بودند و بند ز تبصره ۷ بودجه ۹۷ در جریان برخی لابی‌ها تصویب شد.

بیات گفت: وزارت بهداشت تمام اهتمام خود را به کار گرفت تا نظر نمایندگان را به دست آورد و این طرح را به منظور پوشش بیمه سلامت که طرحی رو به شکست است به تصویب برساند ولی فقهای شورای نگهبان، مصوبه را مغایر با قانون ندانستند و این اقدامی بود که کام کارگران را در ایام عید تلخ کرد.

رییس اتحادیه کارگران قراردادی در پایان ابراز امیدواری کرد که وضع معیشت کارگران در سال آینده بهبود یابد و افزایش دستمزد کارگران به گونه‌ای باشد که قدرت خرید را به خانوارهای کارگری بازگرداند.


مروری بر حوادث تلخ سال ۹۶



روزنامه قانون: سال كه گذشت را بايد سال بد و غم انگيزي بناميم؛ چراكه خبرهای تلخ بر خبرهای شیرین پيشي گرفت. ۶ حادثه پر تلفات که جامعه را در بهت و اندوه عمیقي فرو برد. نخستین حادثه تلخ سال، روز ۲۶فروردین در ديار آذربايجان رخ داد و آخرین آن سقوط هواپیما در دل زاگرس در ۲۹بهمن است.

سیل آذرشهر و عجب شير

لااقل دو سال پیاپی ۲۶ فروردین روز حادثه بود. ۲۶فروردین سال ۹۵ سیل به برخی روستاهای خرم‌آباد، چگینی، اندیمشک، دزفول و شوش آسیب جدی وارد کرد و هزاران نفر را برای چند هفته‌ آواره کرد. اما سیل ۲۶ فروردین ۹۶ بسیار تلخ‌تر از سیل سال گذشته‌اش بود.آسمان «آذرشهر» و «عجب شیر» در آذربایجان شرقی تیره و تار شد و رگبار باران در کمتر از چند دقیقه سیل ویرانگري به راه انداخت. سیل هر چه را که بود و نبود از سر راه برداشت و با خود برد و سرنوشت بسیاری که در حاشیه رودخانه‌ها بودند، با مرگ گره خورد. سیل طغیانگر ۲۱ قربانی فقط از روستای «چنار» عجب‌شیر گرفت. نورالدین انصافی، دهیار روستای چنار که از نزدیک شاهد ویرانی بخش زیادی از روستای‌شان بوده همان زمان به ما گفت: «ساعت هفت غروب سیل آمد و رودخانه طغیان کرد؛ طوری که خانه‌های هر دو طرف رود از جا کنده شدند. من و سایر روستاییان نتوانستیم آن‌هایی را که گرفتار سیل شده بودند، نجات دهیم.

متاسفانه سیل هفت نفر از اعضای یک خانواده را که موفق نشده بودند از خانه فرار کنند درحالی که فریاد می‌کشیدند و درخواست کمک می‌کردند با خود برد و جسدشان روز بعد پیدا شد».دهیار جای خالی خانه‌‌ها را نشان‌مان داد و گفت که ۷۰ خانه به‌طور کامل از بین رفت و بیش از هزار رأس دام تلف شد. اما تلخ‌تر از آن، سیل آذرشهر بود که به گفته شاهدان در کمتر از دقیقه‌ای به راه افتاد و ماشین‌ها‌ و سرنشینانش را در خود بلعید. ۲۵ نفر در سیل آذرشهر در مقابل چشمان وحشت‌زده مردم به کام مرگ فرو رفتند و اجساد برخی از آن‌ها چند هفته بعد و کیلومترها دورتر از محل حادثه پیدا شد. موسی علیزاده که اهل «غله‌زار» آذرشهر است، از گرفتار شدن همشهری‌هایش گفت:«رودخانه چند سالی می‌شد که خشک شده ‌بود. حتی شهرداری، بستر رودخانه را هم آسفالت کرده‌ بود تا ماشین‌هایی را که می‌خواهند وارد اتوبان شوند، راه‌شان دور نشود و نروند چند کیلومتر جلوتر دور بزنند. روز جمعه هوا خوب بود و مردم زیادی برای تفریح آمده ‌بودند. وقتی باران گرفت، آدم‌هایی که زیر پل و در حاشیه رودخانه بودند سوار ماشین‌شان شدند، آن‌هایی که زودتر وسایل‌شان را جمع و جور کرده بودند، نجات پیدا کردند ولی سیل به بقیه فرصت نداد و ماشین‌ها را با آدم‌هایش بلعید.

صحنه‌های تلخی بود که وقتی یادم می‌آید مو به تنم سیخ می‌شود. هیچ کاری از دست‌مان برنمی‌آمد. خیلی از جنازه‌ها را هفته‌ها بعد بین گل و لای پیدا کردند. خدا به خانواده‌های‌شان صبر بدهد».معدن زمستان یورت استان گلستاندرست ۱۴روز بعد از سیل آذربایجان شرقی یعنی ۱۳اردیبهشت، حادثه غم‌انگیز دیگری روی خروجی‌ خبرگزاری‌ها قرار گرفت. خبر انفجار در معدن زغال سنگ «زمستان یورت» آزادشهر در استان گلستان که همه را در بهت و اندوه فرو برد. شواهد، حاکی از این بود که ۴۳معدنچی در عمق ۱۳۰۰ متری و در فضایی مملو از گاز مونواکسید کربن و متان گرفتار شده‌اند. معدن زمستان یورت فقط یک ورودی داشت و هیچ خروجی برای فرار از آن در نظر گرفته نشده بود حتی تهویه هوایی هم برای خروج گازهای خطرناک و سمی در کارگاه‌های برداشت زغال‌سنگ نبود. درحالی که برخی امدادگرانبيان می‌کردند معدنچیان زنده‌اند، آن‌هایی که خبره این کار بودند و سال‌های سال در این معدن و معدن‌های دیگر کار کرده‌ بودند، آب پاکی را روی دست همه ریختند و گفتند با این انفجار شدید و پخش گازهای سمی، هیچ امیدی به زنده بودن‌شان نیست.

با این همه، تلاش‌شان را برای اطمینان بیشتر با همه جان و دل به کار گرفتند.«محمد» یکی از معدنچیان، گلایه‌‌های زیادی از مسئولان و پیمانکاران این معدن داشت و همان موقع در گفت‌و‌گو با ما گفت: «این معدن به هيچ وجه استاندارد نبود. چندبار گفتیم که برای‌مان تهویه هوا بگذارند ولی کسی گوش نکرد. اگر به چیزی اعتراض می‌کردیم، خیلی راحت می‌گفتند به سلامت و دیگر به ما کار نمی‌دادند. این اتفاق بارها و بارها برای بچه‌ها افتاد. آن‌قدر بی‌توجهی کردند که این حادثه پیش آمد و ۴۳ نفر از بچه‌ها از دست رفتند. من توی محوطه بودم که صدای انفجار شدیدی شنیدم. از داخل کارگاه برداشت زغال سنگ، دود سیاهی بیرون زد. می‌خواستیم برای کمک برویم ولی بوی گاز آن‌قدر شدید بود که نتوانستیم وارد شویم».چند روز بعد پیکر بی‌جان ۴۳ معدنچی یک به یک از عمق ۱۳۰۰ متری معدن در دل جنگل‌های آزاد شهر بیرون آورده و به خانواده‌های‌شان که چند روز و چند شب مقابل معدن ایستاده بودند، تحویل داده شد.

اتوبوس دانش‌آموزان هرمزگاني

با گذشت سه ماه از آخرین خبرتلخ و غم‌‌انگیز مرگ معدنچیان نیمه‌های شب ۱۰شهریور اتوبوس دانش‌آموزان دختر مینابی و رودانی همه را شوکه کرد. دانش‌آموزها را برای اردوی فرزانگان به شیراز می‌بردند که اتوبوس نزدیکی‌های فسا چپ کرد و هفت دانش‌آموز را به‌کام مرگ برد و ۳۳ نفر دیگر را هم به‌شدت مجروح کرد. سه نفر از دانش‌آموزان قطع عضو و سه نفر هم دچار ضایعه نخاعی شدند. پلیس درباره علت این حادثه بيان کرد راننده خسته و خواب‌آلود بوده است‌.

«محدثه شبرا» یکی از دانش‌آموزانی است که در این حادثه دست راست و پای چپ خود را از دست داده‌ است.

او پس از چندین عمل جراحی سخت در بیمارستان شیراز هم‌اکنون وضعیت بهتری دارد ولی هنوز نتوانسته با وضعیت جسمی‌اش کنار بیاید. محدثه وقتی یک ساله بوده، مادر خود را از دست داده و حالا پدربزرگ و مادربزرگش او را‌ تر و خشک می‌کنند. محدثه درباره این حادثه به ما می‌گوید: «ما خواب بودیم که این اتفاق افتاد. وقتی از خواب پریدم که اتوبوس چپ کرده بود. بچه‌ها فریاد می‌کشیدند. دست و پایم بی‌حس بود و نمی‌توانستم خودم را بیرون بکشم. چند دقیقه بعد از هوش رفتم و توی بیمارستان وقتی به هوش آمدم دیدم دست و پایم سرجای‌شان نیستند».پس از این حادثه قرار شد دستور‌العمل اردوهای دانش‌آموزی با رعایت ضوابط و مقررات راهنمایی و رانندگی اعلام شود ولی هنوز از تنظیم و تدوین آن خبری نیست.

زلزله کرمانشاه

هنوز حادثه‌‌های قبلی را فراموش نکرده بودیم که این بار زلزله از راه رسید و سرپل ذهاب و قصر شیرین و روستاهایش در چشم بر هم زدنی زیر و رو شد. درست ساعت ۹ و ۴۰ دقیقه شب ۲۱آبان بود که زلزله غرب کشور را تکان داد. ساعتی بعد گفتند زلزله تلفات سنگینی به کرمانشاه وارد کرده تا اینکه هر لحظه خبر جدیدی ‌آمد و تعداد کشته و زخمی‌ها ساعت به ساعت بالا رفت. وضعیت قصر شیرین و روستاهایش وخیم‌تر از چیزی بودند که توی اخبار می‌شنیدیم. همان شب آن‌هایی که زنده مانده بودند با کمک ارتشی‌ها، عزیزان‌شان را از میان آوارهای سرد بیرون کشیدند و بقیه را وقتی هوا روشن شد. بیشترین تلفات را خانه‌های مسکن مهر سرپل ذهاب برجای گذاشت. ساختمان‌های همشکلی که گویی زیر بمبارانی شدید تکانده شده بودند. ناله و شیون زنان دل هر آدمی را به درد می‌آورد. در سرپل ذهاب و روستاهای اطرافش ۵۵۹، ثلاث باباجانی و توابعش ۲۳، کرند و دالاهو ۱۹ و قصرشیرین ۱۶ نفر جان خود را از دست دادند و ۱۰ هزار نفر نیز مجروح شدند.«یونس» نوجوان ۱۴ ساله‌ای که خواهر و مادربزرگ و عمه‌اش را در این زلزله از دست داده‌ و خودش هم ساعت‌ها زیر آوار با مرگ دسته و پنجه نرم کرده‌، همان موقع به ما گفت: «سر سفره شام نشسته بودیم که یک دفعه همه جا تکان خورد و سقف روی سرمان خراب شد. زیر آوار صدای ناله‌های مادر و خواهرم را می‌شنیدم. کمی بعد صدای‌شان قطع شد. نمی‌دانم چند ساعت زیر آوار بودم تا اینکه همسایه‌ها توانستند آوار را کنار بزنند. پدر و مادرم و برادر کوچک ترم را بردند بیمارستان. فقط من سالم ماندم».

نفتكش سانچی

اما يكي از مهم‌ترین حادثه‌هاي پایانی سال در آستانه سالگرد فرو ریختن پلاسکو رخ داد. خبر با تاخیر مخابره شد. نفتکش ایرانی در آب‌های چین پس از تصادف با کشتی فله‌بر چینی دچار آتش‌سوزی شد. کسی از ۳۲ خدمه آن خبری نداشت و ابتدا کارشناسان حدس می‌زدند شاید در موتورخانه حبس شده باشند. نفتکش ایرانی معروف به سانچی از عسلویه به مقصد کره‌ جنوبی میعانات گازی حمل می‌کرد که ساعت هشت شب ۱۶ دی دچار سانحه شد. ۹ روز تلاش برای یافتن ردی از زنده بودن خدمه و خاموش کردن آتش مهیب آن بی‌نتیجه ماند تا اینکه کشتی جلوی چشم همه غرق شد. با توجه به حساسیت ماجرا، علی ربیعی، وزیر کار کشورمان همراه با محمد راستاد، مدیرعامل سازمان بنادر و دریانوردی و چند نفر از مسئولان دیگر به شانگهای چین رفتند و از اتاق بحران چینی‌ها شاهد فعالیت‌های امدادگران بودند. درحالی که هنوز کورسوی امیدی برای خانواده‌های نگران خدمه سانچی روشن بود، دریا به یک باره نفتکش ایرانی را بلعید. کشتی به عمق ۱۱۵ متری فرو رفت و تلاش برای بیرون آوردن پیکر خدمه آن تاکنون بی‌نتیجه مانده ‌است. یکی از کسانی که برای عملیات تجسس و ورود به نفتکش شعله‌ور سانچی به شانگهای رفته بود، در مصاحبه با ما گفت:«از ما خواسته شد برای کمک به خدمه کشتی سانحه دیده همراه با تیم تکاوران به شانگهای برویم. هماهنگی‌ها برای انتقال ما با بالگرد از شانگهای به نزدیکی سانچی نتیجه نداد تا اینکه مجبور شدیم با کشتی تندرو به منطقه برویم. لباس‌های ضد حریق را پوشیدیم و قرار شد یک کشتی چینی با استفاده از «بوم» بلندی ما را به عرشه سانچی برساند. آماده سوار شدن روی بوم بودیم که ناگهان صدای چند انفجار از نفتکش آمد و آتش همه جای سانچی را فرا گرفت و دقایقی بعد زیر آب رفت».

سقوط هواپیمای ATR

ساعت ۱۰صبح ۲۹ بهمن خبر محو شدن هواپیمای دوملخه تهران به یاسوج در صفحه رادار همه را شوکه کرد.

این هواپیما ساعت هشت صبح و بعد از چندین ساعت تاخیر به‌سوی یاسوج در حال پرواز بود که پس از ۵۰ دقیقه از صفحه رادار محو شد. دقایقی بعد، خبر تکمیلی مخابره شد. هواپیمای دو ملخه تهران – یاسوج در منطقه سمیرم، جنوب اصفهان با ۶۰ مسافر، دو میهماندار، دو مامور امنیتی پرواز و خلبان و کمک خلبان سقوط کرد. دقایقی بعد تیم‌هایی از اورژانس و هلال احمر با بالگرد برای شناسایی منطقه سقوط هواپیما وارد عمل شدند. با توجه به صعب‌العبور بودن منطقه و از سویی برف و بوران در کوهستان دنا، عملیات شناسایی با مشکل روبه‌رو شد. روز دوم یعنی ۲۰ ساعت پس از سقوط، امدادگران هلال احمر، اورژانس، ارتش، سپاه و کوهنوردان حرفه‌ای به پنج دسته تقسیم شدند و در شرایطی که باد شدیدی در حال وزیدن بود، خود را به ارتفاعات رساندند ولی روز دوم هم بدون هیچ نتیجه‌ای پایان یافت تا رازگشایی از منطقه سقوط هواپیما همچنان در هاله‌ای از ابهام بماند. اما روز سوم تنها فرصتی بود که تیم‌های هوایی و زمینی می‌توانستند با تجسس‌های دقیق محل سقوط هواپیمای دوملخه را پیدا کنند؛ چراکه از روز چهارشنبه هوای کوهستان نامساعدتر از روزهای پیشین می‌شد. با وجود نزدیک به هزار نیروی امدادگر در مناطق کوهستانی سمیرم، تیم‌های مختلفی از جمله کماندوهای ارتش به قله‌های مختلف برای یافتن ردی از لاشه هواپیما صعود کردند. نزدیکی ساعت ۱۰ صبح خلبان بالگرد سپاه پس از گشتزنی در کوهستان‌های منطقه «سی‌سخت» در ۳۰ متری قله شیء ناشناسی را می‌بیند که پس از نزدیک شدن به آن متوجه لاشه هواپیما می‌شود. با مشخص شدن منطقه سقوط هواپیما که در فاصله هشت مایلی فرودگاه یاسوج بود، تلاش امدادگران هلال احمر و تکاوران ارتش برای رسیدن به لاشه هواپیما ادامه داشت تا اینکه آن‌ها موفق شدند عصر یکم اسفند به هواپیمای سقوط کرده دست پیدا کنند و از صبح روز بعد عملیات انتقال پیکر مسافران جانباخته را در شرایط بد آب و هوایی به دامنه کوهستان فراهم آورند. این حادثه مرگبارترین حادثه سال ۹۶ لقب گرفت و کام هموطنان را در آستانه نوروز تلخ کرد. میان حوادث کوچک و بزرگی که سال گذشته در کشور رخ داد، این ۶ حادثه همه عواطف جامعه را درگیر کرد و قلب میلیون‌ها ایرانی را به درد آورد. برخی از این حوادث مثل زلزله کرمانشاه تبعات بسیاری برجای گذاشت که هنوز هم ادامه دارد و برخی همچون سانچی و هواپیمای دوملخه یاسوج سوالات بسیار که هنوز در ذهن ایرانیان می‌چرخد. آیا ۹۷ را سر آسوده بر بالین خواهیم گذاشت؟


1 2