Tag Archives: جایگزینی

تلویزیون اینترنتی، جایگزینی شبکه‌های تلویزیونی؟!


هفته نامه صدا – کریم نیکونظر: «روند تماشای تلویزیون و ماهواره در دنیا کاهشی است. ویدئوی آنلاین رشد را تجربه می کند. بازار ایران پتانسیل رشد چند برابری را دارد. موانع فعلی برای رشد عبارتند از بلاتکلیفی مجوز ویدیوی آنلاین، مدل حجمی فروش پهنای باند در سرویس های خانگی و عدم اقبال تولید کنندگان محتوا به این بازار.» این توئیتی است که مدتی پیش محمد جواد آذری جهرمی، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات، منتشر کرد.

 

 تلویزیون اینترنتی می تواند جایگزین شبکه های تلویزیونی شود

درست است که محتوای این توئیت به تغییر شیوه ارائه خدمات اینترنتی اشاره می کند ولی نکته مهمی در آن هست که از دید خیلی ها دور ماند. این اولین بار است که یک مدیر در این سطح، می پذیرد که مخاطب تلویزیون کاهش یافته. البته که اشاره آذری جهرمی به موضوعی جهانی است، ولی راستش این موضوع در ایران مصداق روشن و واضحی دارد.

تلویزیون ما تحت هیچ شرایطی نمی پذیرد که ریزش مخاطب داشته و اصرار دارد که هیچ افتی در هیچ سطحی از تولید برنامه رخ نداده است اما چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است! در حال حاضر دو شبکه «آی فیلم» و «تماشا» از ذخیره غنی تلویزیون استفاده می کنند و شبکه هایی مثل «نسیم» و «نمایش» هم گهگاه به این انبار جذاب سر می زنند. تولید سریال ها با مشکلات مالی مواجه است و تبلیغات نه فقط در سریال ها که در برنامه های ورزشی، سیاسی و حتی کودک و نوجوان هم نفوذ کرده اند.

فارغ از سطح کیفی این آثار، اعتماد مخاطب است که از بین رفته. قاعدتا شما به کسی که برای کسب درآمد بیشتر کالایی را تبلیغ می کند اعتماد نمی کنید، چون می دانید هدف او تایید کیفیت نیست بلکه فروش محصول است ولی تلویزیون رسانه بی رقیب است و ممنوعیت موجود در قانون اساسی، سازمان صدا و سیما را به سازمانی انحصاری و بی رقیب بدل کرده.

شرایط فعلی مخاطبان تلویزیون مثل مرحوم پیکان طی دهه ۶۰ است: با وجود همه نقص ها، این تنها گزینه موجود در کشور است و همه به ناچار باید شرایط آن را بپذیرند. اگرچه درست مثل پیان دوره این برخورد انحصاری  تمام شده، راستش انحصار تلویزیون را قدرتمند نکرده؛ اگر تا چند وقت پیش ماهواره مهم ترین تهدید برای شکست انحصار آن بود حالا سایت ها و تلویزیون های اینترنتی مخاطب تلویزیون را جذب می کنند. وضعیت در ایران بغرنج تر است؛ چون دسترسی به اینترنت مخاطبان را بی نیاز از تماشای اجباری برنامه ها کرده، اشاره وزیر ارتباطات به گسترش این شبکه ها در دنیا درست و دقیق است؛ در سطح جهانی دست کم دو شبکه «نت فلیکس» و «آمازون» فعالیت گسترده ای دارند که علاوه بر جذب مخاطب وسیع و درآمد بالا برای تهیه کنندگان شان، زمینه ساخت مجموعه فیلم ها و سریال های جذاب را هم پدید آورده اند.

«نت فلیکس» امسال بیست سالگی اش را جشن گرفته و طبق گزارشی که به این مناسبت منتشر کرده مشخص شده که بیش از ۱۹۰ کشور می توانند از تولیدات آن استفاده کنند. تعداد اعضای این سایت که ماهیانه بین ۸ تا ۱۴ دلار حق عضویت پرداخت می کنند در سال ۲۰۱۷ به ۱۰۵ میلیون نفر رسیده است و این تعداد بیننده معادل ۱۸۷ میلیون دلار سود خالص نصیب این شبکه کرده است.

آمازون هم که از سال ۲۰۱۶ به این بازار وارد شده، کانال های مشهوری مثل اچ بی او، شوتایم و سینه مکس را زیرمجموعه خودش قرار داده و به همان نسبت مخاطب آنها را جذب کرده است. این دو شبکه در سطح جهانی باعث تولید مجموعه فیلم ها و سریال های شگفت انگیزی شده اند؛ از وودی آلن تا نو آ بامبک در این شبکه فعالیت می کنند و بازیگرانی مثل تام هنکس، متیو مک کانهی، کوین اسپیسی و … در این مجموعه ها ظاهر شده اند.

همه اینها نشانه رونق و بیش از آن جنبه هنری آثار تلویزیونی است؛ برخلاف ۵۰ سال پیش که تلویزیون مایه شرمساری روشنفکران بود حالا این شبکه ها یا دست کم برنامه های تلویزیون های اینترنتی، هنری تر و جذاب تر از محصولات سینمایی است. سینماها را فیلم های دنباله دار ابرقهرمانی و مملو از جلوه های ویژه پر کرده در حالی که تلویزیون فیلم های جمع و جور و سریال هایی با داستان های خارق العاده به تماشاگران ارائه می کند.

 

 تلویزیون اینترنتی می تواند جایگزین شبکه های تلویزیونی شود

سینما تلاش می کند تماشای فیلم به تجربه ای منحصر به فردی در سالن سینما بدل شود، اما تلویزیون مثل همیشه موثرتر و فراگیرتر از سینماست، این بار البته هنری تر و روشنفکرانه تر.

این اتفاقات جهان امکانات شبکه های اینترنتی را برای ما مشخص می کند، فرصت هایی که نشان می دهد چطور می شود اسیر تلویزیون نشد و به شکل موازی بدون قانون شکنی، شبکه تلویزیونی خصوصی راه اندازی کرد. قاعدتا این شبکه ها به دلیل نظارت ارشاد با سانسور کمتری مواجه اند و مهم تر از آن به مخاطب حق انتخاب می دهند.

حالا تماشاگران می توانند متناسب با شرایط خودشان برنامه و سریال ها را انتخاب کنند و در هر جا و مکانی فیلم و سریال و برنامه های مختلف تولیدی یا غیرتولیدی را تماشا کنند. برای تولیدکنندگان هم تلویزیون اینترنتی فرصتی طلایی است، جایی است که می شود خطر کرد، برنامه های جسورانه خلق کرد و در ارتباط مستقیم با مخاطب آن را اصلاح کرد. حتی به سینماگران این فرصت را می دهد تا فیلم های کم هزینه اما تجربی تولید کنند.

این دموکراتیزه شدن ابزار و رسانه اوضاع را به کلی تغییر داده. تلویزیون هنوز هم قدرتمند است، اما این قدرت را طی ۵۰ سال به دست آورده و بیشتر به خاطر اعتماد حاکمیت و دولت است که به اجبار مورد توجه قرار می گیرد. رسانه های اینترنتی بیشتر به فضای عمومی پاسخ می دهند و هنوز وجه سیاسی پیدا نکرده اند. در ایران تلویزیون های اینترنتی بیشتر برای تولید برنامه سرگرم کننده و به اصطلاح fun به کار رفته اند اما حتما در آینده کارکردهای دیگری هم پیدا می کنند.

در حال حاضر محتوای شبکه های تلویزیونی اینترنتی بیشتر سریال ها و فیلم های خارجی است؛ هم هزینه کمی دارند هم مخاطب بیشتری جذب می کنند اما واقعیت این است که این مسیر اوضاع روبراهی ندارد؛ کافی است بخشی از قانون کپی رایت در ایران تصویب شود تا تمام این برنامه ها به خطر بیفتد.

راه حل پیشنهادی همان کاری است که چند تلویزیون اینترنتی انجام داده اند: تولید برنامه های هفتگی، جذب اسپانسر و تبلیغ در فضای مجازی. آنها خلأ رسانه های رسمی را در فضای عمومی جامعه پر می کنند و با کمک سوپراستارها و چهره های جنجالی، برنامه هایی جذاب تولید می کنند. گسترش این نوع برنامه سازی کم کم به رونق اقتصادی هم کمک می کند. شبکه های تلویزیونی اینترنتی چیزی کم از شبکه های تلویزیونی خصوصی ندارند. چه بسا قدرتمندتر و فراگیرتر و کم هزینه تر از آنها هم هستند. فقط کافی است دقیق به آنها نگاه کنید. این یک فرصت طلایی است.


تلویزیون اینترنتی، جایگزینی برای شبکه‌های تلویزیونی


هفته نامه صدا – کریم نیکونظر: «روند تماشای تلویزیون و ماهواره در دنیا کاهشی است. ویدئوی آنلاین رشد را تجربه می کند. بازار ایران پتانسیل رشد چند برابری را دارد. موانع فعلی برای رشد عبارتند از بلاتکلیفی مجوز ویدیوی آنلاین، مدل حجمی فروش پهنای باند در سرویس های خانگی و عدم اقبال تولید کنندگان محتوا به این بازار.» این توئیتی است که مدتی پیش محمد جواد آذری جهرمی، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات، منتشر کرد.

 

 تلویزیون اینترنتی می تواند جایگزین شبکه های تلویزیونی شود

درست است که محتوای این توئیت به تغییر شیوه ارائه خدمات اینترنتی اشاره می کند ولی نکته مهمی در آن هست که از دید خیلی ها دور ماند. این اولین بار است که یک مدیر در این سطح، می پذیرد که مخاطب تلویزیون کاهش یافته. البته که اشاره آذری جهرمی به موضوعی جهانی است، ولی راستش این موضوع در ایران مصداق روشن و واضحی دارد.

تلویزیون ما تحت هیچ شرایطی نمی پذیرد که ریزش مخاطب داشته و اصرار دارد که هیچ افتی در هیچ سطحی از تولید برنامه رخ نداده است اما چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است! در حال حاضر دو شبکه «آی فیلم» و «تماشا» از ذخیره غنی تلویزیون استفاده می کنند و شبکه هایی مثل «نسیم» و «نمایش» هم گهگاه به این انبار جذاب سر می زنند. تولید سریال ها با مشکلات مالی مواجه است و تبلیغات نه فقط در سریال ها که در برنامه های ورزشی، سیاسی و حتی کودک و نوجوان هم نفوذ کرده اند.

فارغ از سطح کیفی این آثار، اعتماد مخاطب است که از بین رفته. قاعدتا شما به کسی که برای کسب درآمد بیشتر کالایی را تبلیغ می کند اعتماد نمی کنید، چون می دانید هدف او تایید کیفیت نیست بلکه فروش محصول است ولی تلویزیون رسانه بی رقیب است و ممنوعیت موجود در قانون اساسی، سازمان صدا و سیما را به سازمانی انحصاری و بی رقیب بدل کرده.

شرایط فعلی مخاطبان تلویزیون مثل مرحوم پیکان طی دهه ۶۰ است: با وجود همه نقص ها، این تنها گزینه موجود در کشور است و همه به ناچار باید شرایط آن را بپذیرند. اگرچه درست مثل پیان دوره این برخورد انحصاری  تمام شده، راستش انحصار تلویزیون را قدرتمند نکرده؛ اگر تا چند وقت پیش ماهواره مهم ترین تهدید برای شکست انحصار آن بود حالا سایت ها و تلویزیون های اینترنتی مخاطب تلویزیون را جذب می کنند. وضعیت در ایران بغرنج تر است؛ چون دسترسی به اینترنت مخاطبان را بی نیاز از تماشای اجباری برنامه ها کرده، اشاره وزیر ارتباطات به گسترش این شبکه ها در دنیا درست و دقیق است؛ در سطح جهانی دست کم دو شبکه «نت فلیکس» و «آمازون» فعالیت گسترده ای دارند که علاوه بر جذب مخاطب وسیع و درآمد بالا برای تهیه کنندگان شان، زمینه ساخت مجموعه فیلم ها و سریال های جذاب را هم پدید آورده اند.

«نت فلیکس» امسال بیست سالگی اش را جشن گرفته و طبق گزارشی که به این مناسبت منتشر کرده مشخص شده که بیش از ۱۹۰ کشور می توانند از تولیدات آن استفاده کنند. تعداد اعضای این سایت که ماهیانه بین ۸ تا ۱۴ دلار حق عضویت پرداخت می کنند در سال ۲۰۱۷ به ۱۰۵ میلیون نفر رسیده است و این تعداد بیننده معادل ۱۸۷ میلیون دلار سود خالص نصیب این شبکه کرده است.

آمازون هم که از سال ۲۰۱۶ به این بازار وارد شده، کانال های مشهوری مثل اچ بی او، شوتایم و سینه مکس را زیرمجموعه خودش قرار داده و به همان نسبت مخاطب آنها را جذب کرده است. این دو شبکه در سطح جهانی باعث تولید مجموعه فیلم ها و سریال های شگفت انگیزی شده اند؛ از وودی آلن تا نو آ بامبک در این شبکه فعالیت می کنند و بازیگرانی مثل تام هنکس، متیو مک کانهی، کوین اسپیسی و … در این مجموعه ها ظاهر شده اند.

همه اینها نشانه رونق و بیش از آن جنبه هنری آثار تلویزیونی است؛ برخلاف ۵۰ سال پیش که تلویزیون مایه شرمساری روشنفکران بود حالا این شبکه ها یا دست کم برنامه های تلویزیون های اینترنتی، هنری تر و جذاب تر از محصولات سینمایی است. سینماها را فیلم های دنباله دار ابرقهرمانی و مملو از جلوه های ویژه پر کرده در حالی که تلویزیون فیلم های جمع و جور و سریال هایی با داستان های خارق العاده به تماشاگران ارائه می کند.

 

 تلویزیون اینترنتی می تواند جایگزین شبکه های تلویزیونی شود

سینما تلاش می کند تماشای فیلم به تجربه ای منحصر به فردی در سالن سینما بدل شود، اما تلویزیون مثل همیشه موثرتر و فراگیرتر از سینماست، این بار البته هنری تر و روشنفکرانه تر.

این اتفاقات جهان امکانات شبکه های اینترنتی را برای ما مشخص می کند، فرصت هایی که نشان می دهد چطور می شود اسیر تلویزیون نشد و به شکل موازی بدون قانون شکنی، شبکه تلویزیونی خصوصی راه اندازی کرد. قاعدتا این شبکه ها به دلیل نظارت ارشاد با سانسور کمتری مواجه اند و مهم تر از آن به مخاطب حق انتخاب می دهند.

حالا تماشاگران می توانند متناسب با شرایط خودشان برنامه و سریال ها را انتخاب کنند و در هر جا و مکانی فیلم و سریال و برنامه های مختلف تولیدی یا غیرتولیدی را تماشا کنند. برای تولیدکنندگان هم تلویزیون اینترنتی فرصتی طلایی است، جایی است که می شود خطر کرد، برنامه های جسورانه خلق کرد و در ارتباط مستقیم با مخاطب آن را اصلاح کرد. حتی به سینماگران این فرصت را می دهد تا فیلم های کم هزینه اما تجربی تولید کنند.

این دموکراتیزه شدن ابزار و رسانه اوضاع را به کلی تغییر داده. تلویزیون هنوز هم قدرتمند است، اما این قدرت را طی ۵۰ سال به دست آورده و بیشتر به خاطر اعتماد حاکمیت و دولت است که به اجبار مورد توجه قرار می گیرد. رسانه های اینترنتی بیشتر به فضای عمومی پاسخ می دهند و هنوز وجه سیاسی پیدا نکرده اند. در ایران تلویزیون های اینترنتی بیشتر برای تولید برنامه سرگرم کننده و به اصطلاح fun به کار رفته اند اما حتما در آینده کارکردهای دیگری هم پیدا می کنند.

در حال حاضر محتوای شبکه های تلویزیونی اینترنتی بیشتر سریال ها و فیلم های خارجی است؛ هم هزینه کمی دارند هم مخاطب بیشتری جذب می کنند اما واقعیت این است که این مسیر اوضاع روبراهی ندارد؛ کافی است بخشی از قانون کپی رایت در ایران تصویب شود تا تمام این برنامه ها به خطر بیفتد.

راه حل پیشنهادی همان کاری است که چند تلویزیون اینترنتی انجام داده اند: تولید برنامه های هفتگی، جذب اسپانسر و تبلیغ در فضای مجازی. آنها خلأ رسانه های رسمی را در فضای عمومی جامعه پر می کنند و با کمک سوپراستارها و چهره های جنجالی، برنامه هایی جذاب تولید می کنند. گسترش این نوع برنامه سازی کم کم به رونق اقتصادی هم کمک می کند. شبکه های تلویزیونی اینترنتی چیزی کم از شبکه های تلویزیونی خصوصی ندارند. چه بسا قدرتمندتر و فراگیرتر و کم هزینه تر از آنها هم هستند. فقط کافی است دقیق به آنها نگاه کنید. این یک فرصت طلایی است.


جایگزینی یورو تک قطبی بودن دلار را می‌شکند



خبرگزاری مهر: عضو کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات مجلس شورای اسلامی گفت: جایگزینی یورو، تک قطبی بودن دلار را می‌شکند و می‌تواند مبنای خوبی برای مراودات اقتصادی و معاملات بین المللی باشد.

حمیدرضا حاجی بابایی با اشاره به مصوبه جایگزینی یورو در هیات دولت اظهار داشت: این گام با وجود اینکه دیر هنگام صورت گرفته اما به عنوان یک کار مثبت ارزیابی می شود، با این کار در واقع کشور را از فراز و فرودهای دلار و سیاست های آمریکا دور نگه می دارد.

عضو کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه یورو ارز بین المللی است، ادامه داد: با این ارز می توانیم با کشورهای اروپایی داد و ستد داشته باشیم، یورو می تواند مبنای خوبی برای مراودات اقتصادی و معاملات بین المللی باشد.

یورو به صرفه تر از دلار است

نماینده مردم همدان و فامنین در مجلس شورای اسلامی با تاکید براینکه داد و ستد با یورو با صرفه تر از دلار است، بیان داشت: اگر روند جایگزینی یورو ادامه دار باشد که با مصوبه هیات وزیران باید ادامه پیدا کند، باید بودجه و اقتصاد کشور، تعامل با کشورهای خارجی، قیمت نفت، واردات و صادرات بر مبنای یورو تنظیم شود.

وی با اشاره به علاقه حضور مردم در بازار ارز، گفت: با جایگزینی یورو، مردم هم بر همین اساس امورات خود را در زمینه سفرهای خارجی و انجام واردات تنظیم و دنبال می کنند، به هر حال باید از این کار دولت تشکر کرد.

روند بودجه نویسی با جایگزینی یورو

این نماینده مجلس در خصوص تاثیر جایگزینی یورو در بودجه نویسی توضیح داد: در محاسبات بودجه های سنواتی می گفتیم روزانه ۲میلیون ۵۳۰ هزار بشکه نفت بفروش برسد و به طور مثال قیمت هر بشکه نفت ۵۵ دلار و هر دلار ۳۵۰۰ تومان باشد حالا با جایگزینی یورو مشکلی ایجاد نمی شود چرا که می توان گفت هر دلار چه مقدار یورو است و ارزش این ارز به ریال چه میزان می شود و مجموع آن را درآمد های نفتی در نظر گرفت

حاجی بابایی در ادامه با تاکید براینکه جایگزینی یورو در بودجه اشکالی ایجاد نمی کند، اظهار داشت: با وجود اینکه ارزش ریالی یورو از دلار بیشتر است، نباید نگران این جایگزینی و تجربه مجدد التهاب بازار بود، چرا که تاثیر روانی، اقتصادی و سیاسی یورو در دنیا به نفع جمهوری اسلامی است.

عضو کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات مجلس شورای اسلامی تاکید کرد: یورو می تواند ما را به سمتی ببرد که از وضعیتی که آمریکا ایجاد کرده است و از تک قطبی بودن ارز در دنیا فاصله بگیریم وبه سمت چند قطبی شدن ارز، رقابتی کردن و خروج از انحصار پیش برویم.


اهداف جایگزینی داستان‌نویسی با پیک‌نوروزی



رویداد۲۴: معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش‌وپرورش درباره خبر حذف پیک نوروزی و طرح داستان‌گویی و داستان‌نویسی دانش آموزان گفت: تاکنون بازخوردهای مثبت و خوبی از ارائه این طرح داشتیم. اصحاب فرهنگ استقبال گسترده‌ای کردند. فاضل نظری رئیس کانون پرورش فکری اعلام آمادگی کرد که در ایام عید از کتابخانه همه شهرها حمایت خواهد شد که با باز بودن و در نظر گرفتن شرایط ویژه همه بچه‌ها حتی در مسافرت هم بتوانند کتاب امانت بگیرند. همچنین کتابخانه ملی هم وعده داده است که به مناطق محروم برای توزیع کتاب کمک می‌کند تا بچه‌ها در تحویل کتاب‌های مورد دلخواه‌شان مشکلی وجود نداشته باشد. هرچند این طرح تنها در قالب داستان‌گویی و کتاب‌های کتابخانه نیست.

امسال خاطرات مشترک همه دانش‌آموزانی تا دو سال گذشته پیک نوروزی با ایام عیدشان گره خورده بود، تبدیل به یک نوستالژی تکرار نشدنی شد. چون پیک نوروزی برای همیشه به تاریخ تکالیف مدرسه پیوست. آموزش‌وپرورش امسال در کنار خبرهای متنوعی که برای مقاطع تحصیلی داشت، در روزهای آخر سال از حذف پیک نوروزی خبر داد.

پیک نوروزی رفت و به‌جای آن داستان خوانی، داستان‌گویی و داستان‌نویسی آمد. این طرح هرچند مخالفانی هم دارد اما بیشتر اهالی فرهنگ و هنر و البته کارشناسان امور تربیتی از آن استقبال کردند. کارشناسان معتقدند پیک نوروزی یک فعالیت خشک درسی بود که اکثر دانش آموزان، یک‌روزه می‌خواستند آن را سیاه کنند و ااز شر آن خلاص شوند. اکنون نوشتن و پرداخت داستان رفتار جذابی است که دانش آموزان می‌توانند با آن تجربه‌های خوبی به دست آورند.

رضوان حکیم زاده، معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش‌وپرورش در گفت و گو با رویداد۲۴ درباره اهداف حذف پیک نوروزی گفت: پیک‌های نوروزی یک تکلیف عیدانه بود که قرار بود کارکرد تثبت یادگیری داشته باشد. اما این یادگیری زمانی نتیجه‌بخش است که بچه‌ها تکالیف را با علاقه انجام دهند و روی آن تمرکز کنند و وقت بگذارند. ولی ما در انجام پیک‌های شادی بیشتر شاهد این بودیم که خانواده و اقوام آن را پر می‌کردند یا اینکه درنهایت یک‌روزه و نصفه و نیمه توسط خود دانش‌آموز حل می‌شد.

او ادامه داد: دلیلش هم این بود که شرایط عید به خاطر مسافرت و دیدوبازدیدها به‌گونه‌ای نیست تا بچه‌ها بتوانند فرصت کنند و تمرکز داشته باشند و تمرین‌های عیدانه را حل کنند. بررسی‌های ما نشان می‌دهد که پیک نوروزی برای دانش آموزان یک‌روند فرسایشی داشته است.

حکیم زاده افزود: در سال ۹۲ و ۹۳ هم برای حذف پیک نوروزی گامی برداشته شد. به‌جای اینکه پیک به‌صورت متمرکز توزیع شود قرار شد معلم‌ها تکالیفی را به دانش آموزان بدهند و حتی به معلم‌ها هم برای نوع این تکالیف آموزش‌هایی هم داده شد. اما بازهم به خاطر تنوع و شرایط نابرابر در کلاس‌های آموزشی مانند پرجمعیت بودن و یا شرایط آموزشی در شهرستان و روستاها معلمان فرصت نداشتند که تکالیف خوب و متناسب برای دانش آموزان تعیین کنند. نتیجه همان رونویسی، مشق و تکرار تمرین‌هایی بود که فایده‌ای نداشت.

معاون وزیر آموزش‌وپرورش اشاره کرد: برای همین تصمیم گرفته شد که امسال داستان خوانی، داستان‌گویی، داستان‌نویسی را به‌عنوان یک فعالیت تربیتی جایگزین کنیم. از فرصت عید می‌خواستیم متناسب با نیازهای دوران کودکی استفاده کنیم. تا هم‌زمان که بچه‌ها از عید خود لذت می برنند، همراه با کتاب مهارت‌های زندگی را یاد بگیرند.

او ادامه داد: در طول سال تحصیلی به دلیل حجم برنامه‌های درسی فشرده، امکان آموزش برخی از مهارت‌های پرورشی وجود ندارد و هیچ‌گاه فرصت آموزش آن‌ها هم پیش نمی‌آید. درصورتی‌که ما باید به مهارت گفتاری، شنیداری، مهارت خواندن و نوشتن، همچنین مهارت پروراندن خلاقیت و تخیل مجالی بدهیم تا دانش آموزان آن را فرابگیرند.

حکیم زاده درباره جزییات طرح تازه آموزش‌وپرورش تاکید کرد: این طرح، قالب متنوعی دارد و محدودیتی برای آن نیست. اینکه در کل ایام عید دانش آموزان می‌توانند فقط یک داستان بنویسند یا روایت کنند. بچه‌ها حق انتخاب هر نوع کتابی را که به آن علاقه‌مند هستند را دارند. این انتخاب هم فقط باید توسط بچه‌ها صورت گیرد و بزرگ‌ترها اصلا دخالتی در آن نداشته باشند. بهتر است بزرگترها درک کنند که همیشه نباید در دنیای کودکان سرک بکشند و دخالت کنند.

او افزود: بر اساس این طرح کودک می‌تواند با تخیل خود داستانی بنویسد. یا اینکه داستانی بخواند و خلاصه آن را نقل کنند. حتی می‌تواند پای داستان‌های مادربزرگ و پدربزرگ بنشیند و آن را بشنود و بعد خود آن را بنویسد. همچنین دانش آموزان می‌توانند داستان شنیده‌شده یا خوانده‌شده را روایت کنند. یعنی اینکه صدای خود را ضبط کنند و صوت آن را داشته باشد. حالا این صوت می‌تواند شعری از شاهنامه باشد یا روایت داستانی که از پدربزرگ و مادربزرگ شنیدند یا نقل داستانی امروزی که خوانده‌اند. حتی می‌توانند یک توصیف از فصل بهار داشته باشند یا چیزهایی که می‌بینند در قالب گزارش از یک روز طبیعت، آداب‌ورسوم شهرها و… بنویسد و نقل کنند.

معاون مقطع ابتدایی وزارت آموزش‌وپرورش اشاره کرد: تاکنون بازخوردهای مثبت و خوبی از ارائه این طرح داشتیم. اصحاب فرهنگ استقبال گسترده‌ای کردند. فاضل نظری رئیس کانون پرورش فکری اعلام آمادگی کرد که در ایام عید کتابخانه همه شهرها حمایت خواهند شد که با باز بودن و در نظر گرفتن شرایط ویژه همه بچه‌ها حتی در مسافرت هم بتوانند کتاب امانت بگیرند. همچنین کتابخانه ملی هم وعده داده است که به مناطق محروم برای توزیع کتاب کمک می‌کند تا بچه‌ها در تحویل کتاب‌های مورد دلخواهشان مشکلی وجود نداشته باشد.

او در پاسخ به این سوال که بین دروس علوم، ریاضی، هنری و… چرا داستان انتخاب‌شده است، گفت: داستان بهترین روش برای انتقال مفاهیم است. خداوند هم برای آموزه‌های دین از قالب داستان استفاده کرده است. ما بهترین داستان‌ها را در قصص قرآنی داریم. حالا این روش را برای دوران کودکی کاربرد دوچندان دارد. طبق تحقیقات گفته می‌شود که بازی و داستان بهترین روش تربیتی در دوران کودکی است. می‌توان هر آموزش و مفاهیم اخلاقی را از طریق داستان منتقل کرد. ما داستان را انتخاب کردیم، چون انعطاف‌پذیری بسیاری دارد و متناسب با سن و نیازهای دوران کودکی است.