Tag Archives: حمایت

حمایت از بهروز وثوقی یا تسویه حساب سیاسی؟



روزنامه جام جم در واکنش به درخواست جمعی از هنرمندان برای بازگشت بهروز وثوقی نوشت: آیا واقعا محدودیتی برای ورود و خروج بازیگران سینمای پیش از انقلاب وجود دارد یا همه اینها بیشتر یک هیاهوی عمومی و تا اندازه‌ای رسانه‌ای و در حد کنایه‌ها و تسویه حساب‌های سیاسی است؟

گرچه فی‌نفسه خرده‌ای به متقاضیان بازگشت و فعالیت برخی بازیگران قبل از انقلاب و بویژه درخواست‌کننده‌ها و امضاکنندگان این نامه به رئیس‌جمهور وارد نیست و آنها حق این درخواست را دارند، اما باید از همین افراد پرسید که چرا تا پیش از درگذشت ملک‌مطیعی، به‌طور جدی پیگیر این قبیل مطالبات نبودند و تازه به رسم مرده‌پرستی فریاد دفاع از بازیگر نقش فرمان در «قیصر» سر می‌دهند و خواهان بازگشت قیصر شده‌اند؟

این فرافکنی در پوستینِ فریبنده دادخواهی چه دلیل و مهم‌تر از آن‌چه نتیجه و دستاوردی دارد؟ آیا بسیاری از همین کسانی که به ویژه در جامعه سینماگران و اهل رسانه سنگ ستاره‌های قبل از انقلاب را به سینه می‌زنند، تا همین چند سال پیش در نوشته‌ها و اظهارنظرهای خود با غرور و تبختر از فیلمفارسی و آن دسته فیلم‌های جاهل طوری و کلیشه‌ای بد نمی‌گفتند؟ ناصر ملک‌مطیعی و فردین و بسیاری دیگر از بازیگران قبل از انقلاب، هیچ وقت در هیچ‌کدام از نظرسنجی‌های جدی آنها درباره بهترین‌های تاریخ سینمای ایران، حتی جایی در آن انتهای جدول هم نداشتند و کمتر کسی از این جمع معتقد بود که این بازیگران اصلا استعداد بازیگری دارند. حالا چه شده که از فیلمفارسی و بازیگران این آثار به نیکی یاد می‌کنند و خواهان بازگشت و فعالیت آنها هستند؟

حرف‌های بی‌سند و ادعاهای بی‌مدرک

در آن سال‌های اولیه پس از انقلاب، برخی هنرمندان و ستاره‌ها و بازیگران سینمای پیش از انقلاب به دادگاه انقلاب احضار شدند. بازیگرانی که بسیاری از آنها بعدها بدون هیچ مشکل و ممنوعیت و محدودیتی در فیلم‌های سینمایی و سریال‌های تلویزیونی بازی کردند و تعدادی از آنها حتی هنوز هم حضور پررنگی دارند و جزو بازیگران موسپید و محبوب و مورد احترام مردم هم هستند. در واقع هیچ‌گاه محدودیت و ممنوعیت قانونی برای عدم فعالیت بازیگران قبل از انقلاب وجود نداشته و ندارد. حتی به اذعان و گفته برخی اهالی سینما و مدیران فرهنگی، فردین هم هیچگاه ممنوعیتی برای فعالیت در سینمای پس از انقلاب نداشت یا بازیگری مثل سوسن تسلیمی، خودش مهاجرت را انتخاب کرد. بازیگری مثل شورانگیز طباطبایی حتی پس از انقلاب سریال تلویزیونی بازی کرد. ایرج قادری یکی از بازیگران و کارگردانان مشهور پیش از انقلاب، در دهه ۷۰ دوباره به سینما برمی گردد و اتفاقا یکی از موفق‌ترین فیلم‌های کارنامه‌اش یعنی «می‌خواهم زنده بمانم» را در همین نظام می‌سازد. یا چرا راه دور برویم، زری خوشکام هم که از بازیگران مطرح فیلم‌های پیش از انقلاب بود، در سال‌های اخیر بدون ممنوعیت و محدودیتی به دنیای بازیگری برگشته و در فیلم «در دنیای تو ساعت چند است؟» بازی کرد. حتی خود بازیگر قیصر که حالا عده‌ای خواهان بازگشت او هستند و سعی دارند با عبارت‌هایی چون «محدودیت‌های غیرقانونی» ـ چون مدرک و سندی درباره محدودیت و ممنوعیت قانونی این افراد ندارند ـ توپ را به زمین دولت و نظام شوت کنند و از آن بازی‌های سیاسی باب‌طبع خود راه بیندازند، هم به گفته فردین چند سال پیش از انقلاب و در اوج دوران معروفیت و محبوبیت، خانه و زندگی‌اش را جمع کرد و راهی آمریکا شد، خیلی قبل‌تر از این‌که حرف‌ها و ادعاهای بی‌پایه و اساسی چون ممنوع‌الکاری و محدودیت فعالیت وجود داشته باشد.

 اگر هم بازیگری از دوران فیلمفارسی در سینمای پس از انقلاب حضوری نداشت یا حضور مختصری داشت، خانه‌نشین شد یا مهاجرت را ترجیح داد، بنا به تشخیص و خواست خودش بوده و اگر هم حرف و حدیثی درباره موانع فعالیت آنها در جامعه وجود داشته، بیشتر تحت تاثیر القائات و شیطنت‌های سیاسی عده‌ای است. وگرنه شاید برخی بدانند که یکی از خواننده‌های مطرح لس‌آنجلسی حتی همین سال‌ها هم بدون محدودیت و مانع به کشور رفت و آمد می‌کند.

مساله‌ای به نام سن و سال

حالا بد نیست منصفانه به وضعیت همین ستاره‌ها و بازیگرانی که عده‌ای حالا و به قصد مقاصد سیاسی و احتمالا اندکی هم نوستالژی و خاطره بازی پشت آنها درآمده‌اند، در اواخر سینمای پیش از انقلاب نگاهی بیندازیم و ببینیم، آیا واقعا جایی برای امکان فعالیت آنها بدون هیچ شائبه ممنوعیت و محدودیت وجود داشت؟ فردین، ستاره ایران در دهه ۴۰ بود، اما از اواسط دهه۵۰ دیگر افول بازیگری او آغاز شده بود و فیلم‌هایش فروش آنچنانی نداشت. ضمن این‌که سن او هم بالا رفته بود و دیگر کمتر کسی این بازیگر را به‌عنوان جوان اولی که در قدیم به آن شهره بود، می‌پذیرفت. ملک مطیعی هم تقریبا وضعیتی مشابه داشت و گرچه اوضاعش بهتر از فردین بود در اواخر دوران قبل از انقلاب، اما او هم پا به سن گذاشته بود و تصور می‌شد که در ادامه کاری از پیش نبرد. این مساله سن و سال برای ستاره‌های زن پیش از انقلاب هم با شدت بیشتری وجود داشت و آنها دیگر شانسی برای نقش‌های اول نداشتند.

ضمن این‌که اساسا جنس سینمای پس از انقلاب هم ربطی به سینمای پیش از انقلاب نداشت و جایی هم برای سبک و شیوه بازیگری این بازیگران در فیلم‌ها نبود. بنابراین باز به‌طور طبیعی نقشی در فیلم‌ها برای آنها وجود نداشت و کمتر کارگردانی دیگر برای نقش‌ها، سراغ آنها می‌رفت. اگر هم فرض کنیم نقش‌هایی برای این بازیگران وجود داشت، به دلیل تفاوت جنس نقش‌ها و فیلم‌ها با آثار پیش از انقلاب، نتیجه کیفیت و سطح بازی این افراد قابل حدس بود. نگاهی به بازی زنده‌یاد ملک‌مطیعی در «نقش نگار» به اندازه کافی موید و مصداق بارز همین موضوع است. درواقع اگر واقعه تاریخی و مهمی چون انقلاب را هم در نظر نگیریم و بازیگران را اصلا به پیش و پس از انقلاب تقسیم نکنیم، به‌طور طبیعی و منطقی بازیگران و بویژه ستاره‌های دهه‌های ۳۰، ۴۰ و ۵۰ سینمای ایران روندی نزولی را در کارنامه و بخصوص در زمینه فروش فیلم‌ها در گیشه و محبوبیت نزد تماشاگران نسل‌های بعدی طی می‌کردند و به لحاظ نقش‌آفرینی، جایی درست و حسابی برای آنها در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ وجود نداشت، دهه‌های ۸۰ و ۹۰ را که اصلا حرفش را نزنید. شما همان بازیگر قیصر را مثلا در فیلم «فروشنده» فرهادی و در نقش اصلی در نظر بگیرید و تصور کنید؛ خود فیلمساز با اتخاذ مسیر قصه و نحوه مواجهه مرد با فاجعه‌ای که برای ناموسش اتفاق افتاده ـ که اتفاقا شباهت به حادثه‌ای که برای ناموس قیصر اتفاق افتاده دارد ـ به ما می‌گوید که عصر قیصر و چاقو سرآمده و جایی برای قیصر جوان هم نیست، چه رسد به مرد پابه سن گذاشته‌ای که دیگر آن نیروی شباب را هم ندارد


وعده حمایت وزارت ارشاد از آثاری با موضوع قدس



خبرگزاری ایسنا: به نقل از مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سیدعباس صالحی در حاشیه راهپیمایی روز قدس با بیان این مطلب افزود: قدس نماد مظلومیت مظلومانی است که ٧٠ سال است در منطقه ای قرار گرفته اند و آوارگی، جنگ، سختی و تلخی ها را تحمل می کنند.

وی افزود: روز قدس روز دفاع از مظلومان است و مردم اینها را فراموش نکرده اند چون انسانیت را فراموش نکرده اند.

صالحی گفت: روز قدس روز دفاع از حقیقت و مقابله با یک دروغ بزرگ به نام اسرائیل است که در منطقه به صورت دروغین زیست کرده است.

وی افزود: روز قدس روز دفاع از قبله اول مسلمین است و این که مسلمانان هنوز قبله نخستین خود را به فراموشی نسپرده اند.

صالحی در پاسخ به پرسشی درباره حمایت‌های وزارت فرهنگ وارشاد اسلامی از آثاری که در حوزه فیلم و کتاب درباره روز قدس منتشر می‌شوند، گفت: این وزارتخانه از آثاری که با محوریت انقلاب اسلامی، دفاع مقدس، روز قدس و مبارزه با استکبار منتشر می‌شود حمایت ویژه می‌کند.

وی ادامه داد: تلاش داریم از آثاری که به موضوع روز قدس و انقلاب اسلامی و دفاع مقدس هستند هم در مسیر صدور مجوز و هم حمایت های مالی و فکری کنیم.


حمایت سحر دولتشاهی از واکنش فرشته حسینی


برترین ها: سحر دولتشاهی در حمایت از فرشته حسینی، نوشته این بازیگر افعان مقیم ایران را در صفحه‌ اینستاگرامش منتشر کرد.

 در پی اتفاق تکان دهنده‌ تجاوز به یک دختر بچه ۵ ساله افغان که در رسانه‌ها منتشر شد، فرشته حسینی، بازیگر افغانستانی فیلم‌های «رفتن» و «سونامی»، یادداشتی را در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرد و در آن از مخاطبان پرسید که آیا نژاد باعث می‌شود که انقدر نسبت به هم بی‌رحم باشیم؟

فرشته حسینی در ابتدا با انتشار خبر تجاوز سه مرد به یک دختر بچه افغانستانی در اینستاگرام خود نوشت : «من فرشته حسینی متولد ایران هستم از پدر و مادری افغانستانی. چی باعث می‌شود کسی فکر بکند من نباید از حقوق انسانی بهره‌مند باشم؟ چه کسی تصمیم می‌گیرد که اجازه داشتن عزت نفس، حقوق برابر و آرامش را به من ندهد؟ چی باعث می‌شود وقتی می‌خواهید کسی را مسخره کنید بگویید «مثل افغانستانی‌ها» می‌ماند؟»

او در ادامه نوشت: « چه چیزی در من وجود دارد که شما را انقدر آزار می‌دهد؟ چه چیزی باعث می‌شود به من بی احترامی کنید؟ چه چیز باعث می‌شود انقدر بی رحم باشیم نسبت به هم؟ نژاد؟! چه کسی تعیین کرده این مرزهای احمقانه را؟ این مرزها قرار نیست که تعیین کند چه کسانی را باید دوست داشته باشیم و از چه کسانی متنفر باشیم بدون اینکه ارتباطی برقرار باشد. قرار نیست هیچ مرزی مانع عشق ورزیدن و احترام شود؟»

سحر دولتشاهی بازیگر سینما نیز با بازنشر این پست در صفحه اینستاگرام خودش حمایت خود را از حسینی اعلام کرد.

حمایت سحر دولتشاهی از واکنش فرشته حسینی


اعلام حمایت از آسانژ در کنسرت راجر واترز


ایسنا: به نقل از خبرگزاری اسپوتنیک، راجر واترز، خواننده پیشین گروه راک پینک فلوید در کنسرت برلین خود در پرده نمایش این متن را به نمایش گذاشت: در مقابل تلاش برای ساکت کردن جولیان آسانژ مقاومت کنید.

واترز که از حامیان بنیان‌گذار پایگاه ویکی‌لیکس است، پیش‌تر در کنسرت‌های دیگری تصاویری از جولیان آسانژ را به نمایش گذاشته بود.

 

اعلام حمایت از آسانژ در کنسرت راجر واترز

 

آسانژ از سال ۲۰۱۲ در سفارت اکوادور در انگلیس به سر می‌برد و در هفته‌های گذشته اجازه دسترسی به تلفن و اینترنت را نداشته است.

واترز پیش از این نیز اظهار نظرهای سیاسی داشته است؛ از جمله این که فروردین ماه امسال هشدار داد، اعضای گروه موسوم به کلاه‌سفیدها دولت‌ها در غرب را تشویق می‌کنند که به سوریه حمله کنند.


حمایت بنی‌اعتماد از علیخانی و یاسی اشکی


خبرگزاری ایلنا: رخشان بنی‌اعتماد با انتشار ویدئویی از احسان علیخانی و برنامه ماه عسل برای آگاهی‌سازی درباره بیماری‌های زنان تشکر کرد.

حمایت بنی‌اعتماد از علیخانی و یاسی اشکی

برنامه ماه عسل با اجرای احسان علیخانی شب گذشته (چهارشنبه ۹ خرداد) به مسئله بهداشت جنسی و بیماری‌های زنان اختصاص داشت.

رخشان بنی‌اعتماد (کارگردان سینما) درباره این برنامه نوشت: از نزدیک شاهد تلاش یاسی اشکی و گروه کنترل اس هستم. عده‌ای جوان تحصیلکرده و نخبه که با تلاشی ستودنی اراده بر حرکتی مؤثر در پیشگیری و کاهش از آسیب‌های رو به افزایش و سر به مُهر در عرف جامعه گرفته‌اند. یاری‌شان دهیم، دانش و تخصص و نیروی سازنده جوانی از آنها، حمایت مالی و معنوی از ما.

یاسی جان، آنچه را که ما از تو می‌دانستیم، تا قبل از پخش برنامه ماه عسل قابل توضیح به همگان نبود که تو با چه ایمان و اراده‌ای دست به کاری چنین بزرگ زده‌ای، به تو افتخار می‌کنیم که الهام‌بخش هستی و نماد امید. درود بر تو احسان علیخانی، کاری کردی کارستان.

واکسن HPV ازجمله داروهای موثر برای پیشگیر از بیماریها جنسی در زنان است.


حمایت دولت‌آبادی و نصیریان از افطاری روحانی


واکنش ها به دعوت رئیس‎جمهور از هنرمندان برای افطار همچنان ادامه دارد. امروز روزنامه‌ی اعتماد نظر سه تن از اهالی فرهنگ و ادب و هنر را جویا شده است.  محمود دولت آبادی، علی نصیریان و فرهاد آئیش هر سه مخالف این تحریم هستند.

محمود دولت‌آبادی نویسنده پیشکسوت کشورمان معتقد است که باید به رأی خود احترام بگذارد، او در یادداشتی نوشت:

پاسخ محمود دولت‌آبادی به دعوت رئیس‌جمهور

«برخی از هنرمندان اعلام کرده‌اند که در میهمانی افطار رییس‌جمهور شرکت نخواهند کرد. من عملکرد هیچ شخصیتی را تعیین نمی‌کنم و معمولا هم در هیچ گروه و دسته‌ای نبوده و نیستم. من به حسن روحانی رای داده‌ام و به همین رای که دادم، احترام می‌گذارم. بنابراین من دعوت ایشان را برای افطار پاسخ خواهم داد. دیگران هم هر کاری می‌خواهند انجام دهند به خودشان مربوط است چرا که معتقدم هر شخصیتی یک دید مختص به خود دارد.

به نظر من حسن روحانی تا آنجا که توانسته برای پیشبرد اهداف و برنامه‌هایش کوشش کرده است. شاید در رسیدن به برخی از این هدف‌ها موفق نشده باشد که البته موفق هم نبوده اما من ضمن آنکه با بستانکاری‌های خودم از این سیستم باقی می‌مانم در عین حال به رای خود نیز احترام می‌گذارم و در این مهمانی حضور خواهم یافت و امیدوارم که شرایط بهتر شود.»

علی نصیریان نیز معتقد است هنرمند نباید مردم را ناامید کند. او نوشت :

پاسخ محمود دولت‌آبادی به دعوت رئیس‌جمهور

«من حتما در ضيافت افطار رييس‌جمهور شركت مي‌كنم، البته ابتدا چنين قصدي نداشتم اما بعد از گفت‌وگو با دوستان تصميم گرفتم حضور داشته باشم. در ارتباط با فضايي كه به وجود آمده بايد بگويم ما به عنوان هنرمند هرگز اجازه نداريم در جامعه و بين مردم يأس و نااميدي ايجاد كنيم. بنابراين در اين ضيافت حضور خواهم داشت و احتمالا آنجا از تريبون با مسوولان و مدعوين صحبت مي‌كنم.»

فرهاد آئیش نیز بیان کرده که حمله به روحانی عادلانه نیست.

پاسخ محمود دولت‌آبادی به دعوت رئیس‌جمهور

او معتقد است كه دولت حسن روحاني دچار بدشانسي شده است و نبايد با اين شدت و سرعت به دولت حمله شود. او اعتقاد دارد كه اگر در بستر بيماري نبود در مراسم مهماني رييس‌جمهور حضور پيدا مي‌كرد. فرهاد آييش بازيگر مطرح سينما و‌تئاتر در واكنش به تحريم مراسم افطاري رييس‌جمهور توسط هنرمندان گفت: «متاسفانه به دليل بيماري نمي‌توانم در مراسم افطاري آقاي رييس‌جمهور شركت كنم. البته مايل بودم كه در اين مراسم شركت كنم. عقيده دارم آقاي رييس‌جمهور دچار بد شانسي عجيبي شدند. بسياري در حق آقاي روحاني نامردي كردند و اين رفتار با رييس‌جمهور درست نيست. نبايد اتفاقاتي كه در گذشته افتاده است را فراموش كنيم.»او ادامه داد: «به شخصه اعتقاد دارم كه شرايط اقتصادي و معيشتي مردم خوب نيست. اما آيا ما نبايد اين شرايط را درك كنيم و متوجه باشيم كه مي‌توانست اتفاقاتي بدتر از اين هم رخ دهد. حسن روحاني تغيير نكرده است. بحث فشارها را بايد با درايت در نظر گرفت. مگر مي‌شود با اين سرعت و شدت به يك رييس‌جمهور فشار وارد كرد. قبول دارم كه آقاي روحاني بايد كارهايي را انجام مي‌دادند كه در انجام آنها كوتاهي كردند. اما سوال اينجا شكل مي‌گيرد كه آيا شرايط انجام آن موضوع مورد نظر مهيا بوده است يا خير؟ در مجموع برخوردها را سنجيده نمي‌بينم. اگر آرامش كشور براي‌مان مهم است كمي سنجيده‌تر عمل كنيم.» آييش درباره فشارهاي خارجي گفت: «خوب كه نگاه مي‌كنيم متوجه فشار امريكا و نقشه‌اي كه براي كشور كشيده است مي‌شويم. آيا فكر مي‌كنيد كه امريكا و كشورهاي ديگر به صلاح مردم و دولت ايران تصميم‌گيري مي‌كنند و دل‌شان به حال ما مي‌سوزد؟ هيچ‌وقت وارد سياست نشدم و نخواهم شد. متاسفانه حافظه خوبي نداريم و همه‌چيز يادمان مي‌رود. اميدوارم شرايط كشور، مردم و مهم‌تر از همه اقتصادمان بهتر شود.»

 


شگفت انگیز، مثل حمایت کیهان از ملک مطیعی



کیهان نوشت: پس از فوت ناصر ملک مطیعی یکی از بازیگران سینمای قبل از انقلاب و به‌خصوص در مراسم ختم وی، این مسئله مطرح شد که چرا ملک‌مطیعی ممنوع‌التصویر بوده است؟ چرا هیچگاه خبر و عکس و تصویری از وی یا فیلم‌هایش از تلویزیون پخش نشد و حتی چندی پیش که به مناسبتی، دو شبکه تلویزیونی، وی را برای برنامه‌های خود دعوت کرده و مصاحبه‌هایی با او ضبط کردند، چرا هرگز آن مصاحبه‌ها پخش نشد؟ این سؤالات همراه پرسش‌های مشابه دیگر وقتی برجسته می‌شود که رسانه ملی اخبار درگذشت و مراسم ختم ملک مطیعی را پخش کرده، گفتار و تصاویری از وی به همین مناسبت روی آنتن برد و حتی وی را «آقای بازیگر» نامید!
در اینجا پرسشی که همراه با اندکی حیرت در ذهن هر مخاطبی شکل می‌گیرد، این است که اگر ناصر ملک مطیعی، «آقای بازیگر» بود، چرا تا زمان مرگش از او در رسانه ملی حرف و نقلی به‌میان نمی‌آمد که حتی برنامه‌هایش سانسور و مدیرانی که وی را دعوت کرده بودند، توبیخ شدند؟!

اما رسانه ملی همچنان سکوت کرده، گویی خجالت می‌کشد مواضع انقلابی خود را بیان کند، دقیقا مغایر با فرمایشات مقام معظم رهبری که در پیامشان به مستند‌سازان نوشتند: «… با سرِ افراشته، زبان و عمل، نشان دهید که مؤمن انقلابی‌اید…» واقعا مدیران رسانه ملی از چه موضوعی خجالت می‌کشند که مواضع انقلابی خود را بیان نکرده و پاسخ پرسش‌های را نمی‌دهند. آیا نمی‌توانند بگویند که ملک مطیعی متعلق به سینمایی بود که حضرت امام خمینی رحمت‌‌الله‌علیه در همان بدو ورودشان در سخنرانی ۱۲ بهمن ۱۳۵۷ در بهشت زهرا صریحا اعلام کردند که سینمای ما مرکز فحشاء است و جوانان ما را به تباهی کشانده است؟ به‌راستی چه کسانی سمبل آن سینمایی بودند که مرکز فحشاء بود و جوانان ایران را به تباهی کشانید؟ آیا مدیران رسانه ملی نمی‌توانند توضیح دهند که به دلیل وجود صحنه‌های مستهجن و خلاف اخلاقیات جامعه، حتی تصاویر و پوستر فیلم‌های این بازیگر نیز در رسانه عمومی قابل نمایش نیست چه رسد به اصل فیلم؟ چنین تصاویر و عکس‌ها و فیلم‌هایی حتی در آمریکا درجه R گرفته یعنی نمایشش در سینماها برای زیر ۱۸ سال ممنوع است و به جز برخی تلویزیون‌های کابلی یا ماهواره‌ای، شبکه‌های تلویزیونی عمومی، اساسا چنین فیلم‌ها و تصاویری را حتی در آمریکا نمایش نمی‌دهند.

آیا می‌توان تعاریف او از سینمای مبتذل قبل از انقلاب را نشان داد که با به‌به و چه‌چه کردن‌ها برای فیلم‌های آن ‌اشاعه فساد می‌کند؟ آیا یک صحنه از آن فیلم‌ها را همان‌ها که مدعی ظلم نظام در حق چنین افرادی هستند، حاضرند با خانواده‌شان ببینند؟ رسانه ملی در چنین مواردی با سری افراشته باید پاسخ دهد که به چه دلیل سینمای فیلمفارسی و سمبل‌هایش را تبلیغ نمی‌کند. صراحتی که متاسفانه در مسئولین امروز تلویزیون ما یافت نمی‌شود!


1 2 3 9