Tag Archives: شبکههای

تلویزیون اینترنتی، جایگزینی شبکه‌های تلویزیونی؟!


هفته نامه صدا – کریم نیکونظر: «روند تماشای تلویزیون و ماهواره در دنیا کاهشی است. ویدئوی آنلاین رشد را تجربه می کند. بازار ایران پتانسیل رشد چند برابری را دارد. موانع فعلی برای رشد عبارتند از بلاتکلیفی مجوز ویدیوی آنلاین، مدل حجمی فروش پهنای باند در سرویس های خانگی و عدم اقبال تولید کنندگان محتوا به این بازار.» این توئیتی است که مدتی پیش محمد جواد آذری جهرمی، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات، منتشر کرد.

 

 تلویزیون اینترنتی می تواند جایگزین شبکه های تلویزیونی شود

درست است که محتوای این توئیت به تغییر شیوه ارائه خدمات اینترنتی اشاره می کند ولی نکته مهمی در آن هست که از دید خیلی ها دور ماند. این اولین بار است که یک مدیر در این سطح، می پذیرد که مخاطب تلویزیون کاهش یافته. البته که اشاره آذری جهرمی به موضوعی جهانی است، ولی راستش این موضوع در ایران مصداق روشن و واضحی دارد.

تلویزیون ما تحت هیچ شرایطی نمی پذیرد که ریزش مخاطب داشته و اصرار دارد که هیچ افتی در هیچ سطحی از تولید برنامه رخ نداده است اما چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است! در حال حاضر دو شبکه «آی فیلم» و «تماشا» از ذخیره غنی تلویزیون استفاده می کنند و شبکه هایی مثل «نسیم» و «نمایش» هم گهگاه به این انبار جذاب سر می زنند. تولید سریال ها با مشکلات مالی مواجه است و تبلیغات نه فقط در سریال ها که در برنامه های ورزشی، سیاسی و حتی کودک و نوجوان هم نفوذ کرده اند.

فارغ از سطح کیفی این آثار، اعتماد مخاطب است که از بین رفته. قاعدتا شما به کسی که برای کسب درآمد بیشتر کالایی را تبلیغ می کند اعتماد نمی کنید، چون می دانید هدف او تایید کیفیت نیست بلکه فروش محصول است ولی تلویزیون رسانه بی رقیب است و ممنوعیت موجود در قانون اساسی، سازمان صدا و سیما را به سازمانی انحصاری و بی رقیب بدل کرده.

شرایط فعلی مخاطبان تلویزیون مثل مرحوم پیکان طی دهه ۶۰ است: با وجود همه نقص ها، این تنها گزینه موجود در کشور است و همه به ناچار باید شرایط آن را بپذیرند. اگرچه درست مثل پیان دوره این برخورد انحصاری  تمام شده، راستش انحصار تلویزیون را قدرتمند نکرده؛ اگر تا چند وقت پیش ماهواره مهم ترین تهدید برای شکست انحصار آن بود حالا سایت ها و تلویزیون های اینترنتی مخاطب تلویزیون را جذب می کنند. وضعیت در ایران بغرنج تر است؛ چون دسترسی به اینترنت مخاطبان را بی نیاز از تماشای اجباری برنامه ها کرده، اشاره وزیر ارتباطات به گسترش این شبکه ها در دنیا درست و دقیق است؛ در سطح جهانی دست کم دو شبکه «نت فلیکس» و «آمازون» فعالیت گسترده ای دارند که علاوه بر جذب مخاطب وسیع و درآمد بالا برای تهیه کنندگان شان، زمینه ساخت مجموعه فیلم ها و سریال های جذاب را هم پدید آورده اند.

«نت فلیکس» امسال بیست سالگی اش را جشن گرفته و طبق گزارشی که به این مناسبت منتشر کرده مشخص شده که بیش از ۱۹۰ کشور می توانند از تولیدات آن استفاده کنند. تعداد اعضای این سایت که ماهیانه بین ۸ تا ۱۴ دلار حق عضویت پرداخت می کنند در سال ۲۰۱۷ به ۱۰۵ میلیون نفر رسیده است و این تعداد بیننده معادل ۱۸۷ میلیون دلار سود خالص نصیب این شبکه کرده است.

آمازون هم که از سال ۲۰۱۶ به این بازار وارد شده، کانال های مشهوری مثل اچ بی او، شوتایم و سینه مکس را زیرمجموعه خودش قرار داده و به همان نسبت مخاطب آنها را جذب کرده است. این دو شبکه در سطح جهانی باعث تولید مجموعه فیلم ها و سریال های شگفت انگیزی شده اند؛ از وودی آلن تا نو آ بامبک در این شبکه فعالیت می کنند و بازیگرانی مثل تام هنکس، متیو مک کانهی، کوین اسپیسی و … در این مجموعه ها ظاهر شده اند.

همه اینها نشانه رونق و بیش از آن جنبه هنری آثار تلویزیونی است؛ برخلاف ۵۰ سال پیش که تلویزیون مایه شرمساری روشنفکران بود حالا این شبکه ها یا دست کم برنامه های تلویزیون های اینترنتی، هنری تر و جذاب تر از محصولات سینمایی است. سینماها را فیلم های دنباله دار ابرقهرمانی و مملو از جلوه های ویژه پر کرده در حالی که تلویزیون فیلم های جمع و جور و سریال هایی با داستان های خارق العاده به تماشاگران ارائه می کند.

 

 تلویزیون اینترنتی می تواند جایگزین شبکه های تلویزیونی شود

سینما تلاش می کند تماشای فیلم به تجربه ای منحصر به فردی در سالن سینما بدل شود، اما تلویزیون مثل همیشه موثرتر و فراگیرتر از سینماست، این بار البته هنری تر و روشنفکرانه تر.

این اتفاقات جهان امکانات شبکه های اینترنتی را برای ما مشخص می کند، فرصت هایی که نشان می دهد چطور می شود اسیر تلویزیون نشد و به شکل موازی بدون قانون شکنی، شبکه تلویزیونی خصوصی راه اندازی کرد. قاعدتا این شبکه ها به دلیل نظارت ارشاد با سانسور کمتری مواجه اند و مهم تر از آن به مخاطب حق انتخاب می دهند.

حالا تماشاگران می توانند متناسب با شرایط خودشان برنامه و سریال ها را انتخاب کنند و در هر جا و مکانی فیلم و سریال و برنامه های مختلف تولیدی یا غیرتولیدی را تماشا کنند. برای تولیدکنندگان هم تلویزیون اینترنتی فرصتی طلایی است، جایی است که می شود خطر کرد، برنامه های جسورانه خلق کرد و در ارتباط مستقیم با مخاطب آن را اصلاح کرد. حتی به سینماگران این فرصت را می دهد تا فیلم های کم هزینه اما تجربی تولید کنند.

این دموکراتیزه شدن ابزار و رسانه اوضاع را به کلی تغییر داده. تلویزیون هنوز هم قدرتمند است، اما این قدرت را طی ۵۰ سال به دست آورده و بیشتر به خاطر اعتماد حاکمیت و دولت است که به اجبار مورد توجه قرار می گیرد. رسانه های اینترنتی بیشتر به فضای عمومی پاسخ می دهند و هنوز وجه سیاسی پیدا نکرده اند. در ایران تلویزیون های اینترنتی بیشتر برای تولید برنامه سرگرم کننده و به اصطلاح fun به کار رفته اند اما حتما در آینده کارکردهای دیگری هم پیدا می کنند.

در حال حاضر محتوای شبکه های تلویزیونی اینترنتی بیشتر سریال ها و فیلم های خارجی است؛ هم هزینه کمی دارند هم مخاطب بیشتری جذب می کنند اما واقعیت این است که این مسیر اوضاع روبراهی ندارد؛ کافی است بخشی از قانون کپی رایت در ایران تصویب شود تا تمام این برنامه ها به خطر بیفتد.

راه حل پیشنهادی همان کاری است که چند تلویزیون اینترنتی انجام داده اند: تولید برنامه های هفتگی، جذب اسپانسر و تبلیغ در فضای مجازی. آنها خلأ رسانه های رسمی را در فضای عمومی جامعه پر می کنند و با کمک سوپراستارها و چهره های جنجالی، برنامه هایی جذاب تولید می کنند. گسترش این نوع برنامه سازی کم کم به رونق اقتصادی هم کمک می کند. شبکه های تلویزیونی اینترنتی چیزی کم از شبکه های تلویزیونی خصوصی ندارند. چه بسا قدرتمندتر و فراگیرتر و کم هزینه تر از آنها هم هستند. فقط کافی است دقیق به آنها نگاه کنید. این یک فرصت طلایی است.


تلویزیون اینترنتی، جایگزینی برای شبکه‌های تلویزیونی


هفته نامه صدا – کریم نیکونظر: «روند تماشای تلویزیون و ماهواره در دنیا کاهشی است. ویدئوی آنلاین رشد را تجربه می کند. بازار ایران پتانسیل رشد چند برابری را دارد. موانع فعلی برای رشد عبارتند از بلاتکلیفی مجوز ویدیوی آنلاین، مدل حجمی فروش پهنای باند در سرویس های خانگی و عدم اقبال تولید کنندگان محتوا به این بازار.» این توئیتی است که مدتی پیش محمد جواد آذری جهرمی، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات، منتشر کرد.

 

 تلویزیون اینترنتی می تواند جایگزین شبکه های تلویزیونی شود

درست است که محتوای این توئیت به تغییر شیوه ارائه خدمات اینترنتی اشاره می کند ولی نکته مهمی در آن هست که از دید خیلی ها دور ماند. این اولین بار است که یک مدیر در این سطح، می پذیرد که مخاطب تلویزیون کاهش یافته. البته که اشاره آذری جهرمی به موضوعی جهانی است، ولی راستش این موضوع در ایران مصداق روشن و واضحی دارد.

تلویزیون ما تحت هیچ شرایطی نمی پذیرد که ریزش مخاطب داشته و اصرار دارد که هیچ افتی در هیچ سطحی از تولید برنامه رخ نداده است اما چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است! در حال حاضر دو شبکه «آی فیلم» و «تماشا» از ذخیره غنی تلویزیون استفاده می کنند و شبکه هایی مثل «نسیم» و «نمایش» هم گهگاه به این انبار جذاب سر می زنند. تولید سریال ها با مشکلات مالی مواجه است و تبلیغات نه فقط در سریال ها که در برنامه های ورزشی، سیاسی و حتی کودک و نوجوان هم نفوذ کرده اند.

فارغ از سطح کیفی این آثار، اعتماد مخاطب است که از بین رفته. قاعدتا شما به کسی که برای کسب درآمد بیشتر کالایی را تبلیغ می کند اعتماد نمی کنید، چون می دانید هدف او تایید کیفیت نیست بلکه فروش محصول است ولی تلویزیون رسانه بی رقیب است و ممنوعیت موجود در قانون اساسی، سازمان صدا و سیما را به سازمانی انحصاری و بی رقیب بدل کرده.

شرایط فعلی مخاطبان تلویزیون مثل مرحوم پیکان طی دهه ۶۰ است: با وجود همه نقص ها، این تنها گزینه موجود در کشور است و همه به ناچار باید شرایط آن را بپذیرند. اگرچه درست مثل پیان دوره این برخورد انحصاری  تمام شده، راستش انحصار تلویزیون را قدرتمند نکرده؛ اگر تا چند وقت پیش ماهواره مهم ترین تهدید برای شکست انحصار آن بود حالا سایت ها و تلویزیون های اینترنتی مخاطب تلویزیون را جذب می کنند. وضعیت در ایران بغرنج تر است؛ چون دسترسی به اینترنت مخاطبان را بی نیاز از تماشای اجباری برنامه ها کرده، اشاره وزیر ارتباطات به گسترش این شبکه ها در دنیا درست و دقیق است؛ در سطح جهانی دست کم دو شبکه «نت فلیکس» و «آمازون» فعالیت گسترده ای دارند که علاوه بر جذب مخاطب وسیع و درآمد بالا برای تهیه کنندگان شان، زمینه ساخت مجموعه فیلم ها و سریال های جذاب را هم پدید آورده اند.

«نت فلیکس» امسال بیست سالگی اش را جشن گرفته و طبق گزارشی که به این مناسبت منتشر کرده مشخص شده که بیش از ۱۹۰ کشور می توانند از تولیدات آن استفاده کنند. تعداد اعضای این سایت که ماهیانه بین ۸ تا ۱۴ دلار حق عضویت پرداخت می کنند در سال ۲۰۱۷ به ۱۰۵ میلیون نفر رسیده است و این تعداد بیننده معادل ۱۸۷ میلیون دلار سود خالص نصیب این شبکه کرده است.

آمازون هم که از سال ۲۰۱۶ به این بازار وارد شده، کانال های مشهوری مثل اچ بی او، شوتایم و سینه مکس را زیرمجموعه خودش قرار داده و به همان نسبت مخاطب آنها را جذب کرده است. این دو شبکه در سطح جهانی باعث تولید مجموعه فیلم ها و سریال های شگفت انگیزی شده اند؛ از وودی آلن تا نو آ بامبک در این شبکه فعالیت می کنند و بازیگرانی مثل تام هنکس، متیو مک کانهی، کوین اسپیسی و … در این مجموعه ها ظاهر شده اند.

همه اینها نشانه رونق و بیش از آن جنبه هنری آثار تلویزیونی است؛ برخلاف ۵۰ سال پیش که تلویزیون مایه شرمساری روشنفکران بود حالا این شبکه ها یا دست کم برنامه های تلویزیون های اینترنتی، هنری تر و جذاب تر از محصولات سینمایی است. سینماها را فیلم های دنباله دار ابرقهرمانی و مملو از جلوه های ویژه پر کرده در حالی که تلویزیون فیلم های جمع و جور و سریال هایی با داستان های خارق العاده به تماشاگران ارائه می کند.

 

 تلویزیون اینترنتی می تواند جایگزین شبکه های تلویزیونی شود

سینما تلاش می کند تماشای فیلم به تجربه ای منحصر به فردی در سالن سینما بدل شود، اما تلویزیون مثل همیشه موثرتر و فراگیرتر از سینماست، این بار البته هنری تر و روشنفکرانه تر.

این اتفاقات جهان امکانات شبکه های اینترنتی را برای ما مشخص می کند، فرصت هایی که نشان می دهد چطور می شود اسیر تلویزیون نشد و به شکل موازی بدون قانون شکنی، شبکه تلویزیونی خصوصی راه اندازی کرد. قاعدتا این شبکه ها به دلیل نظارت ارشاد با سانسور کمتری مواجه اند و مهم تر از آن به مخاطب حق انتخاب می دهند.

حالا تماشاگران می توانند متناسب با شرایط خودشان برنامه و سریال ها را انتخاب کنند و در هر جا و مکانی فیلم و سریال و برنامه های مختلف تولیدی یا غیرتولیدی را تماشا کنند. برای تولیدکنندگان هم تلویزیون اینترنتی فرصتی طلایی است، جایی است که می شود خطر کرد، برنامه های جسورانه خلق کرد و در ارتباط مستقیم با مخاطب آن را اصلاح کرد. حتی به سینماگران این فرصت را می دهد تا فیلم های کم هزینه اما تجربی تولید کنند.

این دموکراتیزه شدن ابزار و رسانه اوضاع را به کلی تغییر داده. تلویزیون هنوز هم قدرتمند است، اما این قدرت را طی ۵۰ سال به دست آورده و بیشتر به خاطر اعتماد حاکمیت و دولت است که به اجبار مورد توجه قرار می گیرد. رسانه های اینترنتی بیشتر به فضای عمومی پاسخ می دهند و هنوز وجه سیاسی پیدا نکرده اند. در ایران تلویزیون های اینترنتی بیشتر برای تولید برنامه سرگرم کننده و به اصطلاح fun به کار رفته اند اما حتما در آینده کارکردهای دیگری هم پیدا می کنند.

در حال حاضر محتوای شبکه های تلویزیونی اینترنتی بیشتر سریال ها و فیلم های خارجی است؛ هم هزینه کمی دارند هم مخاطب بیشتری جذب می کنند اما واقعیت این است که این مسیر اوضاع روبراهی ندارد؛ کافی است بخشی از قانون کپی رایت در ایران تصویب شود تا تمام این برنامه ها به خطر بیفتد.

راه حل پیشنهادی همان کاری است که چند تلویزیون اینترنتی انجام داده اند: تولید برنامه های هفتگی، جذب اسپانسر و تبلیغ در فضای مجازی. آنها خلأ رسانه های رسمی را در فضای عمومی جامعه پر می کنند و با کمک سوپراستارها و چهره های جنجالی، برنامه هایی جذاب تولید می کنند. گسترش این نوع برنامه سازی کم کم به رونق اقتصادی هم کمک می کند. شبکه های تلویزیونی اینترنتی چیزی کم از شبکه های تلویزیونی خصوصی ندارند. چه بسا قدرتمندتر و فراگیرتر و کم هزینه تر از آنها هم هستند. فقط کافی است دقیق به آنها نگاه کنید. این یک فرصت طلایی است.


«حالا خورشید»، روی موج شبکه‌های اجتماعی


روزنامه جوان نوشت: بعد از حضور يكي از اهالي منطقه زلزله زده سرپل ذهاب در برنامه تلويزيوني «حالا خورشيد» و اظهاراتش درباره شرايط نابسامان زندگي اش، ويدئويي از سوي يكي از خبرگزاري‌ها منتشر شد كه در آن، خبرنگاري با حضور در محل زندگي آن شخص، گزارشي از منزل و محيط زندگي آن شخص تهیه كرد كه در آن ادعاهاي مطرح شده در برنامه حالا خورشيد را زير سؤال برد. اين حادثه باعث شد تا رسانه‌ها نقدهايي عليه روش انتخاب مهمان‌ها و نوع برخورد رضا رشيدپور در برنامه «حالا خورشيد» منتشر كنند.

ليز خوردن «حالا خورشيد» روي موج شبكه‌هاي اجتماعي

اينكه يك برنامه تلويزيوني تا اين حد وابسته به فضاي مجازي باشد به نحوي كه با هر شايعه‌اي كه در شبكه‌هاي مجازي راه مي‌افتد اين برنامه هم شروع به موج سواري كند و هر بار كه استنادهاي مجازي اشتباه از آب درمي‌آيد با يك توضيح يك خطي و عادي نشان دادن ماجراي همه چيز خاتمه پيدا كند، به يكي از عادت‌هاي برنامه حالا خورشيد تبديل شده است.

رشيدپور تا امروز چند بار به خاطر انتخاب سوژه‌هاي برنامه دچار حاشيه شده است. از نامه جعلي درخواست وام گرفته و طرح پيراهن تيم ملي را كه همين چند روز پيش طرح لباسي كه در فضاي مجازي منتشر شده بود به عنوان پيراهن رسمي تيم ملي فوتبال كشورمان معرفي كرد. رشيدپور حتي در زمان اجراي برنامه «هفت» هم از شيوه مرسوم آنلاين بودن استفاده مي‌كرد به نحوي كه با استفاده از تبلت، آخرين اخبار و اظهارنظرهاي بيننده‌هاي برنامه را مي‌خواند و نسبت به آنها واكنش نشان مي‌داد. اگرچه به روز بودن و داشتن آخرين اخبار براي ارائه يك تحليل جامع‌تر مي‌تواند به مجري‌هاي برنامه‌هاي زنده تلويزيوني كمك كند، ولي رشيدپور بيش از كسب اطلاع از فضاي مجازي، سوژه‌هاي برنامه هايش را از اين طريق پيدا مي‌كند. زمان بسيار كوتاه از انتخاب سوژه تا بيان آن در برنامه زنده فرصت لازم براي تحقيق درباره صحت اخبار را كم كرده و در نهايت آنچه از پربيننده‌ترين برنامه صبح تلويزيون پخش مي‌شود، حاشيه ساز مي‌شود.

تكرار مداوم اين نوع اشتباه‌ها در برنامه زنده تلويزيوني لزوم توجه بيشتر به برنامه «حالا خورشيد» را به مديران شبكه ۳ گوشزد مي‌كند. حداقل مي‌شود براي انتخاب سوژه‌ها در كنار توجه به فضاي مجازي، راهكاري براي راستي آزمايي ايجاد كرد تا حيثيت شبكه پرطرفدار سيما با موج‌هاي ارسالي از سوي شبكه‌هاي مجازي دچار تلاطم نشود.


تاثیر شبکه‌های اجتماعی و افزایش خشونت در جوانان



خبرآنلاین: متخصصان می گویند: معلمان باید به جوانان در رابطه با پیوند میان خشونت و رسانه‌های اجتماعی آموزش های لازم دهند. آن ها این را بر اساس استفاده روزافزون باندهای مجرم از شبکه های مجازی برای ترویج خشونت و نزاع می گویند.

به نقل از گاردین؛ متخصصان از تاثیرات مخرب رسانه های اجتماعی بر خشونت در بین جوانان می گویند.

کرگ پینکنی، استاد جرم شناسی و فردی که در بریتانیا و چند کشور دیگر برای افرادی که با جوان ها سر و کار دارند (از جمله مربی ها، معلم ها و کسانی که در رسانه های اجتماعی فعالیت می‌کنند) دوره های یک روزه آموزشی برگزار می کند، می گوید که دولت باید رویکرد خود را مدرن کند.

پینکنی می گوید: دولت باید برنامه های بودجه ای را در نظر بگیرد تا مربیان را در بحث رسانه های اجتماعی آموزش دهد، زیرا بسیاری هنوز از ایده های قدیمی خود در سال ۲۰۰۱ و ۲۰۰۵ استفاده می کنند و همان را در سال ۲۰۱۷ ارائه می دهند و این در حالی است که محدوده و دامنه تاثیر شبکه‌های اجتماعی فراتر رفته و تغییر کرده است. برای مثال اگر نزاع‌هایی در خارج از مدرسه رخ می دهد احتمالا رسانه های اجتماعی بر آن تاثیرگزار بوده اند. اکنون کارشناسان باید این موضوع را متوجه شوند.

در اوایل این هفته، کریسیدا دیک از پلیس لندن رسانه های اجتماعی را در افزایش خشونت بین جوانان متهم کرد: «رسانه های اجتماعی سطح آگاهی مردم را بالا برده است و با دسترسی رقبا به این رسانه ها اختلافات کم اهمیت در عرض چند دقیقه می تواند منجر به خشونت شود.

سال قبل پینکنی ویدیوهایی از جوانان را در خلال کلیپ های موزیک نشان داد که با یکدیگر در حال نزاع و درگیری بودند. او به مربیان توصیه هایی برای محافظت از جوانان در برابر این معضلات پیشنهاد داد.

دکتر سایمون هاردینگ، استاد ارشد جرم شناسی در دانشگاه میدلسکس می گوید: ما پی بردیم که باندهای مختلف از چهارسال قبل برای تبلیغ خود از رسانه های اجتماعی استفاده می کنند و از آن زمان استفاده از آن هر سال دوبرابر شده است. البته هیچ آمار دقیقی وجود ندارد. چون هر باند خیابانی که من می شناسم به طور آنلاین هم فعالیت دارد. جوانان کاملا در این دنیا غوطه ور هستند، بنابراین منطقی است که فعالیت آنها در این فضا روز به روز بیشتر شود.

او از فعالیت های خشونت آمیز جوانان پس از ارتباط با این باندها ابراز نگرانی کرد: این باندها بسته به اهداف خود از رسانه های متفاوتی استفاده می کنند اما رسانه های محبوب آنها یوتیوب و اسنپ چت است.

البته سخنگوی یوتیوب می گوید: ما با سازمان هایی مثل پلیس متروپولیتن کار می کنیم. ما به دنبال بهبود کار خود هستیم تا این اطمینان حاصل شود که یوتیوب جایی برای افرادی که به دنبال آسیب زدن به جوانان و جامعه هستند ندارد.

بر طبق گفته هاردینگ یکی از راه حل های این معضل، آموزش دادن است.مدارس نقش مهمی در آگاهی دادن به دانش آموزان در این زمینه دارند و از این طریق دانش آموزان می توانند آگاه شوند.


فیلترینگ شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌ها در چاد



خبرگزاری ایسنا: جمهوری چاد تحت تاثیر مسائل و ناآرامی‌های سیاسی در این کشور به فیلتر و مسدودسازی شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌های متعددی اقدام کرد.

به گزارش وب سایت کوارتز، مسائل و مشکلاتی که مردم و شهروندان کشور آفریقایی چاد مدتهاست با آن درگیرند، تمدید ریاست جمهوری ” ادریس دبی ” تا سال ۲۰۳۳ است که از سال ۱۹۹۰ بر مردم این کشور آفریقایی حکومت کرده است.

بعد از آنکه مردم این کشور به مخالفت با این قانون برخاستند، شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌های مورد استفاده مردم نیز که در اطلاع‌رسانی و مخالفت آن‌ها تاثیرگذار بودند، اقدام به بررسی و تحلیل علل و پیامدهای منفی تمدید دوران مدت رئیس جمهور کنونی چاد کردند.

حالا با گسترش این اعتراضات و ناآرامی‌ها، پیام رسان‌های واتس اپ، فیس بوک مسنجر و وایبر مسدود و فیلتر شدند تا آتش خشم و عصبانیت مردم فروکش کند.

به عقیده تحلیلگران بسیاری، ایده فیلترینگ و مسدودسازی موقت شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌ها که معولا توسط دولت‌های بسیاری در سراسر جهان به منظور فروکش کردن اعتراضات و مخالفت‌های گسترده در سطح کشور انجام می‌شود، ایده خامی است که ممکن است تنها به صورت موقت آبی برروی آتش معترضان بریزد و جمهوری چاد باید برای حفظ امنیت، صلح و ثبات در کشورش این قانون را لغو و مطابق خواسته مردمش عمل کند.

اقتصاد کشور آفریقایی چاد که یک سرزمین کاملا خشک و بیابانی است که در آن هیچ گونه دسترسی به منابع آبی و دریا وجود ندارد، وابستگی کاملی به استخراج و صادرات نفت دارد.


محبوبیت گربه شیطانی در شبکه‌های اجتماعی


خبرگزاری ایسنا: جِردان نام گربه از نژاد اسفینکس کانادایی است که به دلیل شکل منحصر بفرد خود در شبکه‌های اجتماعی مورد توجه قرار گرفته است.

به گزارش توتبای ،این گربه پنج ساله خانگی در سوئیس زندگی می کند و دارای پوست چروکیده ای است که سر آن را به شکل حفره های مغز درآورده است.

کاربران اینترنتی نام گربه شیطانی به آن داده‌اند اما به گفته صاحب آن، جردان بسیار باهوش و دوست داشتنی و خجالتی است.

نژاد اسفینکس از زیرشاخه‌های گربه‌های بی مو است که به طور تصادفی براثر جهش ژنتیکی به وجود آمده‌اند.

محبوبیت گربه شیطانی در شبکه‌های اجتماعی

محبوبیت گربه شیطانی در شبکه‌های اجتماعی

محبوبیت گربه شیطانی در شبکه‌های اجتماعی

محبوبیت گربه شیطانی در شبکه‌های اجتماعی


شبکه‌های اجتماعی باعث تغییر مردم شده‌اند


جام‌جم آنلاین: آنقدر سواد دارد و اطلاعاتش وسیع است که می‌توان درباره هر موضوعی بخصوص سوژه‌های اجتماعی و فرهنگی با او هم‌صحبت شد.

کوروش تهامی که سال گذشته با فیلم «رگ خواب» ساخته حمید نعمت‌ا… خوش درخشید، بازیگر کم‌حرف و کم حاشیه‌ای است.

سال‌هاست در تئاتر، سینما، تلویزیون و موسیقی فعالیت دارد، هوشمندانه نقش‌هایش را انتخاب می‌‌کند، سنجیده صحبت می‌کند و به حقوق دیگران احترام می‌گذارد.

مسلم است چنین شخصیتی وقتی متوجه می‌شود دیگران وارد حریم خصوصی او شده‌اند یا حقوق شهروندی را رعایت نمی‌کنند آزرده خاطر می‌شود اما در چنین شرایطی باز هم با زبان منطق و ادب از حقوق شخصی خود دفاع می‌کند.

در گفت‌وگویی که می‌خوانید با این بازیگر درباره مسائل مختلف اجتماعی، فضای مجازی و… صحبت کردیم و او از دغدغه‌‌هایش برایمان گفت.

کوروش تهامی: شبکه‌های اجتماعی باعث تغییر مردم شده‌اند

شما در ایام نوروز به پویش بی‌زباله پیوستید، اما با همه این پویش‌ها و کمپین‌هایی که راه‌اندازی می‌شود و اطلاع‌رسانی‌ای که رسانه‌های مختلف در زمینه حفظ محیط‌زیست انجام می‌دهند باز هم در تعطیلات نوروز شهرهای مختلف بخصوص شمال کشور با انباشت زباله روبه‌رو شد. به نظرتان چرا بسیاری از مردم نسبت به این موضوع بی‌تفاوت شده‌اند و تلاشی برای حفظ محیط زیست نمی‌کنند؟

بله من به این پویش پیوستم و این روزها مشغول آماده کردن ویدئویی کوتاه در همین زمینه هستم که بزودی آن را در اینستاگرامم به اشتراک خواهم گذاشت. به نظرم دلیل این که مردم مقاومت می‌کنند‌،‌ نوعی لجبازی است‌. بدون این که متوجه باشند دود از بین بردن محیط‌زیست و آلوده کردن آن به چشم خودمان می‌رود. عده‌ای از مردم هم در این زمینه بی‌‌دقت‌ هستند، مثلا فکر می‌کنند انداختن پاکت یک بسته پفک یا بستنی یا حتی یک عدد دستمال کاغذی در خیابان و کوچه تاثیری در آلوده کردن معابر ندارد.اما اگر قرار باشد هر کدام از ما در طول روز حتی یک زباله در محیط‌زیست رها کنیم با چه فاجعه‌ای روبه‌رو خواهیم شد! این‌کار از نظر فرهنگی هم کار بسیار زشتی است.ما مردمانی هستیم که به تمدن، نویسنده‌ها، نقاشان، شاعران و… خود می‌بالیم، بعد کشوری آلوده و پر از زباله داشته باشیم؟

پلیس قانونی را وضع کرده که هر کس از داخل ماشین به بیرون زباله پرتاب کند، جریمه می‌شود. به نظرتان چنین قوانین بازدارنده و سختگیرانه‌ای می‌تواند تاثیری در رویکرد مردم داشته باشد؟

باید متاسف شد که اینقدر بی‌مبالاتی در این زمینه زیاد شده که پلیس مجبور به وضع جریمه شده است! پرت نکردن زباله از داخل خودرو به بیرون از ابتدایی‌ترین قوانین اجتماعی است که هر فردی باید رعایت کند.مگر در خانه خودمان هر جا که دوست داریم آشغال می‌ریزیم که در بیرون از خانه چنین کاری را انجام می‌دهیم؟! از بچگی به ما یاد می‌دهند که زباله را باید داخل سطل زباله انداخت، پس چرا در خارج از خانه و در شهر و طبیعت این را رعایت نمی‌کنیم و باید جریمه‌ای وضع شود تا مقید به ابتدایی‌ترین اخلاق شهروندی شویم.مگر خودمان وجدان و آگاهی نداریم که بدانیم ریختن زباله و آلوده کردن محیط‌زیست کار ناپسند و زشتی است؟

یکی دو دهه قبل در سطح همه شهرها، شعار « شهر ما خانه ما» دیده می‌شد که تاثیر خوبی هم داشت، اما اکنون شعارهای محیط زیستی تغییر کرده و زیاد‌تر شده‌اند، به نظرتان مردم تغییر کرده‌اند یا شعارها بی‌تاثیر شده‌اند که محیط زیست تا این اندازه آسیب‌پذیر شده است؟

متاسفانه مردم تغییر کرده‌اند!‌‌ معتقدم شبکه‌های اجتماعی و فضای مجازی بشدت در این تغییر موثرند.

از زمانی که شبکه‌های اجتماعی در دسترس مردم قرار گرفتند تعداد زیادی از آنها که تعدادشان هم کم نیست، متوجه شدند در این فضاها براحتی می‌توانند بدون دلیل از دیگران انتقام بگیرند! در فضای مجازی جریمه‌ای برای گفتن حرف‌های نامربوط در نظر گرفته نمی‌شود! فضای مجازی باعث شد قبح خیلی مسائل فرو بریزد! جالب این‌ که آدم‌های غیرعادی که فحاشی می‌کنند، عکس‌ها و فیلم‌های نامربوط منتشر می‌کنند و… تعداد زیادی هم دنبال‌کننده و فالوئر دارند که آنها هم شبیه خودشان هستند! به نظرم شبکه‌های اجتماعی باعث شد رویه و سبک زندگی گروهی از جوانان تغییر کند و آنها همان روشی را که در شبکه‌های اجتماعی دارند در جامعه واقعی هم اجرا می‌کنند.مدتی قبل عکسی از آرامگاه فردوسی منتشر شد که با ترقه به حکاکی‌ها و نقوش آرامگاه این شاعر بزرگ حمله کرده و به آنها صدمه زده بودند. این موضوع تکان‌دهنده است که چه کسانی به خودشان اجازه می‌دهند چنین کاری را انجام دهند! هیچ توجیهی برای این کار وجود ندارد ! به نظرم کسانی چنین کاری را م ی‌کنند که حالشان خیلی خراب است یا مواد استفاده می‌کنند یا فکرشان فاسد است و جای چنین کسانی، اصلا در آرامگاه فردوسی نیست و سوال من این است که شما چرا به چنین مکان‌های ارزشمندی می‌روید و به آنها آسیب وارد می‌کنید.

باز هم تاکید می‌کنم همان کسانی که در شبکه‌های اجتماعی پست‌های عجیب و غریب و ضد اخلاقی منتشر می‌کنند، همان‌هایی هستند که به آرامگاه فردوسی آسیب می‌زنند یا به دیگر مکان‌های تاریخی می‌روند و اسم خودشان را روی اشیای ارزشمند، سنگ‌نوشته‌ها و حکاکی‌ها می‌نویسند!‌ باید زار زار گریه کرد به حال این اوضاع ! فالوئرهای زیاد افراد غیرطبیعی باعث شده آنها به خودباوری کاذب برسند و احساس کنند که هر کاری دوست دارند، می‌توانند انجام دهند و کسی جلودار آنها نیست.

به نظرتان چه باید کرد تا فرهنگ زیستی ما اصلاح شود؟

معتقدم هر فردی باید خودش احساس کند به تغییر و اصلاح سبک زندگی‌اش نیاز دارد. باید هر کسی از خودش شروع و حرف‌ را به عمل تبدیل کند.انتشار پست‌های مختلف در شبکه‌های اجتماعی فایده‌ای ندارد باید وارد عمل شد.

واقعیت این است که ما اصل را رها کرده و درگیر فرعیات شده‌ایم. باز هم می‌گویم مسبب اصلی‌اش فضای مجازی است! این فضا باعث شده مثلا مردم راجع به شلوار زردقناری که یک چهره معروف به هر دلیلی پوشیده، مدت‌های زیادی حرف بزنند و ذهن دیگران را از مسائل جدی به مسائل خصوصی و فرعی منحرف کنند. به نظرم نکته بعدی که باید به آن توجه کنیم، حقوق شهروندی است. هر کدام از ما باید بدانیم چه حقوقی داریم و آنها را مطالبه کنیم.مثلا اگر بر اساس عکسی که روی پاکت یک بستنی است، آن را می‌خریم اما بعد از این که پاکت را باز می‌کنیم و می‌بینیم بستنی هیچ شباهتی به عکس روی پاکت ندارد، باید آن را برگردانیم! این جزو حقوق ماست که تولیدکننده حقوق مصرف‌کننده را رعایت کند و او را فریب ندهد. اگر روزی مثلا ۵۰۰ بستنی که کیفیت مناسب ندارد برگشت داده شود، تولیدکننده متوجه می‌شود که باید جوابگوی حقوق شهروندی باشد. مطالبه‌گری باعث می‌شود حتی نظر مسئولان به کم‌کاری‌ها و کاستی‌ها جلب شود اما متاسفانه ما از فناوری و فضای مجازی به جای استفاده درست و ترویج حقوق انسانی و مهربانی و… استفاده اشتباه کرده و آن را به یک معضل و مشکل تبدیلمی‌‌کنیم.

در سالی که به نام حمایت از کالای ایرانی نامگذاری شده است به نکته خوبی اشاره کردید که بهترین روش حمایت از تولید و کالای ملی این است که کیفیت آنها ارتقا پیدا کند.

بله! چون وقتی کیفیت کالاها خوب نباشد، مردم به نوعی آزرده خاطر می‌شوند و بنا را بر این می‌گذارند که این آزردگی را طور دیگری جبران کنند! مثلا در خیابان‌ها، کوچه‌ها، طبیعت و … زباله می‌ریزند با این توجیه که مگر کسی به فکر من هست که من هم به فکر آنها باشم !

همه اینها یک چرخه است که هر جایش بلنگد باعث خرابی جای دیگر می‌شود.این چرخه، افراد بی‌خیال و بی‌مبالاتی را تربیت می‌کند که هیچ‌چیزی برایشان ارزش ندارد و سبک زندگی‌شان می‌شود؛ هر چه پیش آید، خوش آید!‌ و ما در روزگاری زندگی نمی‌کنیم که بسادگی از کنار همه چیز رد شویم، چون باید به بهترین شکل ممکن زندگی کرده و آینده را بسازیم و هر چه پیش آید، خوش آید، تیشه به ریشه همه چیز می‌زند!


شبکه‌های اجتماعی بیت کوین را زمین زدند



خبرآنلاین: کاهش قیمت ارز رمزپایه بیت کوین در حالی صورت گرفته است که در سال جاری قیمت بیت کوین ۱۳ هزار دلار بود که این کاهش حالا نسبت به ابتدای سال اری ۴۲ درصد برآورد می شود.

توییتر روز دوشنبه اعلام کرد که تبلیغ ارزهای رمزپایه را ممنوع خواهد کرد؛پیش از این گوگل و فیس بوک نیز چنین تصمیمی را اجرا کرده بودند.

تیموتی تام یکی از بنیانگذاران پولهای رمزپایه گفته است که خبرممنوعیت تبلیغ در توییتر موجب افزایش شیب کاهشی قیمت شده است.این خبرجدید سبب شده تا سرمایه گذاری در پولهای رمز پایه از هیجان بیفتد.

به دنبال این اتفاق،قیمت بیت کوین رو به کاهش گذاشت.

دیگر پولهای دیجیتالی هم از اواخر ژانویه به دنبال ممنوعیت تبلیغ آنلاین در فیس بوک مجموعا ۱۲ درصد کاهش قیمت داشته اند.این ممنوعیت به دنبال اعلام فریبنده بودن و تبلیغات گمراه کننده پولهای رمزپایه اعلام شده است.

گوگل به عنوان بزرگترین ارایه کننده تبلیغات آنلاین،در ماه مارس خدمات خود را به پولیهای رمز پایه ممنوع کرد.


مروری بر تله‌های شبکه‌های اجتماعی



خبرگزاری ایسنا: این سوال همواره میان کاربران فضای مجازی مطرح بوده که مجرمان سایبری چگونه قربانیان را به دام می‌اندازند؟

خانمی در یکی از شبکه‌های اجتماعی با مردی آشنا می‌شود. مدتی بعد رابطه‌ی این دو عمیق و عاشقانه می‌شود. آقا از خانم به بهانه‌های مختلف پول قرض کرده و متواری می‌شود.

یا زنی در مواجهه با خواهش و اصرار فراوان از ناحیه‌ی مردی که در شبکه‌های اجتماعی با هم آشنا شده بودند، قرار حضوری گذاشته است؛ مرد با اعلام خرابی باتری تلفن همراه خود از زن طلب گوشی هوشمند و گران قیمت او را می‌کند و پس از دریافت گوشی سریعاً از محل متواری می‌گردد.

دختر نوجوان به خیال مکاتبه‌ی اینترنتی با یک پزشک، عکس‌های خود را به دکتر کذایی ارسال کرده و اندکی بعد دختر جوان با اخاذی و تهدید انتشار تصاویر خود مواجه می‌شود. یا افرادی خود را به جای زنان بدنبال ایجاد رابطه جا می‌زنند و به بهانه کسب اطمینان جهت دیدار حضوری، از مال باخته طلب پول یا خرید اینترنتی می‌کنند.

اینها همه نمونه‌هایی از پرونده‌هایی است که بر اساس آن مجرمان سایبری از طرف مقابل خود سوءاستفاده کرده‌اند؛ سرقت اطلاعات شخصی رایانه‌ای توسط سوء استفاده کنندگان از مهمترین جرائم سایبری در حوزه فضای تولید تبادل و اطلاعات است.

در نتیجه کارشناسان از کاربران می‌خواهند سعی کنند سیستم‌های رایانه خود و همچنین تلفن‌ متصل به اینترنت آنها ‌فاقد اطلاعات شخصی باشد و به هیچ عنوان عکس‌های خانوادگی خود را در شبکه‌های موبایلی رد و بدل نکنند زیرا امکان هرگونه هک و سرقت اطلاعات در این شبکه‌ها وجود دارد.

بیشترین استفاده از فضای مجازی بر اساس اطلاعات سایت پلیس فتا، توسط نوجوانان و با حضور در شبکه‌های اجتماعی موبایلی انجام می‌شود؛ متاسفانه نوجوانان از شبکه‌های اجتماعی خصوصا موبایلی به صورت گسترده استفاده می‌کنند و به دید کاملا مثبت به آن نگاه می‌کنند، در صورتی که در کنار فرصت‌های آن باید تهدیدات و خطرات آنها را نیز شناخت تا بتوان در یک فضای کاملا ایمن فعالیت کرد.

اما با توجه به پنهان بودن هویت کاربران در فضای مجازی علی‌الخصوص شبکه‌های اجتماعی موبایلی، در حال حاضر بسیاری‌ از پرونده‌های موجود در پلیس فتا در راستای شبکه‌های اجتماعی جعل هویت افراد و سوءاستفاده از اعتماد کابران است، بنابراین نوجوانان خصوصا دختران به هیچ عنوان نباید به افراد غریبه آنلاین در فضای مجازی اعتماد کنند، چراکه ممکن است آنچه که خود را معرفی می‌کند نباشد و نیت شومی داشته باشد.

سرقت‌های حساب بانکی توسط سارقان در فضای مجازی برای خرید کالا به صورت اینترنتی هم بارها مشکل ساز شده در نتیجه کاربران هیچگاه نباید ناآگاهانه و بدون هماهنگی با خانواده از سایت‌های اینترنتی کالایی خریداری کنند و در خرید آنلاین حتما مراقب دام فیشینگ مجرمان سایبری باشند.

اما پلیس در این باره توصیه‌های دیگر ی هم دارد: کاربران به یاد داشته باشند که ریختن طرح دوستی در اینترنت بسیار پرخطر است. دوستان آنلاین فقط و فقط برای گپ و گفت‌وگو هستند. در نتیجه با سهل انگاری با غریبه‌هایی که دوستان اینترنتی هستند، ملاقات نکنید.

تصاویر و اطلاعات شخصی خود را بطور متوالی در اینترنت منتشر نکنید. به تقاضای نابه‌‍‌جای دوستان اینترنتی خود مبنی بر ارسال اطلاعات و تصاویر شخصی و دیدار حضوری با آن‌ها و یا استقراض پول جواب مثبت ندهید و از تنظیمات داخلی پیام‌رسان‌ها برای حفاظت بیشتر از اطلاعات خود بهره ببرید.


نمایندگان وابسته به شبکه‎های اجتماعی هستند؟



رویداد ۲۴: سرعت بالای پیشرفت علم و فناوری در دهه‌های اخیر باعث شده تا زندگی مردم کره زمین تحت تاثیر این تحولات عظیم قرار گیرد. در این بین، تلفن همراه به عنوان مهمترین ابزار ارتباطی در جهان امروز مطرح است و به تبع آن شبکه‌های اجتماعی در سال‌های اخیر از جایگاه بالایی در زندگی افراد برخوردار شدند. در همین رابطه به سراغ تعدادی از نمایندگان مجلس دهم شورای اسلامی رفتیم تا از میزان استفاده و وابستگی این افراد به تلفن همراه و شبکه‌های اجتماعی باخبر شویم.

علی ابراهیمی، نماینده شازند:

۱- تلفن همراه یک امکان ارتباطی امروزی و ابزار مهم کاری است. اگر یک روز تلفن همراه در دسترس بنده نباشد برخی از اموراتی را که در حال پیگیری آن هستم مختل می‌شود. من چون بسیاری از کارهای حوزه انتخابیه خودم و کارهایی که در تهران با آن‌ها درگیر هستم را از طریق تلفن همراه پیگیری می‌کنم ترجیح می‌دهم همیشه تلفن همراه را با خود داشته باشم.

۲- شبکه‌های اجتماعی باعث شده تا افراد به سرعت به تبادل اطلاعات بپردازند. لازمه پیشبرد اهداف و برنامه‌ریزی، داشتن اطلاعات است. من به شخصه حضور در شبکه‌های اجتماعی را لازم می‌دانم.

نظر افضلی، نماینده نهبندان و سربیشه:

۱- وابستگی من به تلفن همراه بسیار بالاست و همیشه باید این وسیله را همراه خودم داشته باشم و حتی اگر در جایی تلفن همراه خود را فراموش کنم حتماً برمی‌گردم تا آن را بردارم. اکنون که نماینده هستم این وابستگی به مراتب بیش از گذشته شده است.

۲- من به اندازه خودم در شبکه‌های اجتماعی حضور دارم زیرا داشتن اطلاعات مخصوصاً برای ما نمایندگان یک اصل است. به طور متوسط در شبانه روز یک ساعت برای شبکه‌های اجتماعی وقت می‌گذارم که در برخی مواقع، مدت زمانی را که صرف آن می‌کنم بیش از این هم می‌شود.

فریده اولادقباد، نماینده تهران:

۱- با توجه به شرایط شغلی که دارم و بسیاری از مردم که برای پیگیری کارهای خود با من تماس می‌گیرند و یا حتی برخی مدیران سازمان‌ها که برای ارتباط و هماهنگی با شماره همراه نمایندگان تماس حاصل می‌کنند و یا خبرنگاران که برای گرفتن جواب سوالات خود به ما زنگ می‌زنند نیاز است که حتماً تلفن همراه خود را در دسترس داشته باشم.

۲- من به اندازه کافی از شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کنم زیرا اکنون نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی هستم و باید از اطلاعات روز باخبر باشم. از این‌رو در طول شبانه روز اخبار شبکه‌های اجتماعی را رصد می‌کنم و اگر روزها درگیر باشم و نتوانم موضوعات مختلف این شبکه‌ها را دنبال کنم حتماً شب، برای این کار وقت می‌گذارم. البته برخی به این شبکه‌ها بسیار وابسته هستند و گاهی وقت زیادی را در این محیط‌ها هدر می‌دهند ولی من سعی می‌کنم فقط در حد نیاز شغلی و کاری خودم از این شبکه‌ها استفاده کنم.

سلمان خدادای، نماینده ملکان:

۱- من در هفته حداقل دو روز(روزهای پنج شنبه و جمعه) را تا حدودی بدون تلفن همراه سپری می‌کنم. وابستگی من به تلفن همراه بالا نیست و این موضوع را نزدیکان من هم می‌دانند.

۲- من اصلاً در شبکه‌های اجتماعی حضور ندارم، حتی در تلگرام هم نیستم. دفتر بنده یک آیدی در تلگرام دارد و اگر موضوعی باشد به من منتقل می‌کند.

علیرضا رحیمی، نماینده تهران:

۱- همیشه سعی می‌کنم در رابطه با استفاده از تلفن همراه، خودم را مدیریت کنم که خیلی درگیر نشوم. به طور مثال اگر روزی تلفن همراهم را جایی جا بگذارم به لحاظ آرامش و دوری از استرس وضع بهتری را سپری می‌کنم ولی مطمئناً به لحاظ ارتباطی اختلالی در کارم ایجاد می‌شود. بطور کلی در روزی که کار مهمی نداشته باشم خیلی به تلفن همراه وابسته نیستم.

۲- تا کنون خیلی سعی کردم به شبکه‌های اجتماعی وابسته نشوم ولی همه می‌دانیم که این فضا در حال حاضر به یک ضرورت تبدیل شده است و بسیاری از افراد به لحاظ اجتماعی و فردی به حضور در این شبکه‌ها احتیاج دارند. اگر مدتی این شبکه‌ها با اختلال روبرو شوند حتماً خلاء آن در کار ما هم احساس می‌شود.

ابوالفضل سروش، نماینده تهران:

۱- وابستگی من به تلفن همراه خیلی زیاد نیست و حتی اگر دو، سه روز هم از این ابزار ارتباطی دور باشم با مشکل روبرو نمی‌شوم زیرا حجم کارهای روزانه من به قدری بالاست که خیلی وقت برای کارهای متفرقه ندارم.

۲- من در شبکه‌های اجتماعی بیشتر از تلگرام استفاده می‌کنم اما وابستگی زیادی به تلگرام ندارم و حتی اگر روزی نباشد خیلی خللی در کارم رخ نمی‌دهد زیرا من اخبار کشور و جهان را از طریق سایت‌های معتبر رصد می‌کنم. بطور کلی در طول شبانه روز نیم ساعت وقت برای شبکه‌های اجتماعی می‌گذارم.

مهدی شیخ، نماینده تهران:

۱- از زمانی که نماینده مجلس شدم وابستگی‌ام به تلفن همراه چندبرابر شده است. به هر حال ما نماینده مردم هستیم و باید پاسخگوی این عزیزان باشیم از این‌رو خیلی اهمیت دارد که تلفن همراهم در دسترس باشد. از طرفی هم اگر یک روز به هر دلیلی تلفن همراه نداشته باشم این اتفاق را توفیق اجباری می‌دانم.

۲- تقریباً بصورت مرتب شبکه‌های اجتماعی را دنبال می‌کنم. خیلی از افراد از این طریق مطالب خودشان را به اطلاع ما می‌رسانند. معمولاً روزی یک ساعت را برای رصد موضوعات مختلف در شبکه‌های اجتماعی وقت می‌گذارم.

حیدرعلی عابدی، نماینده اصفهان:

۱- میزان وابستگی من به تلفن همراه شدید است و اگر جایی آن را جا بگذارم از همان جا برمی‌گردم تا تلفن همراه در دسترسم باشد. امروز تلفن همراه فقط یک ابزار ارتباطی نیست بلکه به نوعی تقویم روزانه ماست. امروز من ۶۰ درصد کارهای دفترم را با تلفن همراهم انجام می‌دهم.

۲- شبکه‌های اجتماعی در زندگی من نقش پررنگی دارد زیرا خیلی از کارهای اداری خودم را از این طریق انجام می‌دهم. بطور مثال به دفعات لازم شده که از اسنادی عکس بگیرم و از طریق تلگرام برای پیگیری‌های بعدی به تلگرام مسئول دفترم بفرستم. از طرف دیگر برخی اخبار و رویدادهای مختلف را از همین طریف دنبال می‌کنم.

محمد فیضی‌زنگیر، نماینده اردبیل:

۱- امروز هر فردی برای پیگیری امورات خودش به تلفن همراه احتیاج دارد و من هم همیشه سعی کردم که این ابزار ارتباطی را همراه خود داشته باشم.

۲- امروز شبکه‌های اجتماعی جزئی از زندگی افراد شده و من هم وقتی از جلسات کاری فارغ می‌شوم این شبکه‌ها را مرور می‌کنم و اگر لازم باشد به فردی یا افرادی جواب می‌دهم.

محمد قمی، نماینده پاکدشت و شریف آباد:

۱- تلفن همراه یکی از ضرورت‌های زندگی افراد است. معمولاً ارباب رجوع‌های ما از طریق همین تلفن همراه با ما ارتباط می‌گیرند و صدای خودشان را به ما می‌‎رسانند.

۲- من اصلاً به شبکه‌های اجتماعی وابستگی ندارم و آن را دنبال نمی‌کنم.

مجید کیانپور، نماینده دورود و ازنا:

۱- وابستگی من به تلفن همراه بسیار بالاست و خیلی به این ابزار احتیاج دارم و اگر روزی آن را فراموش کنم که با خود ببرم حتماً برمی‌گردم و آن را برمی‌دارم.

۲- من خیلی به شبکه‌های اجتماعی وابسته نیستم و روزی ۱۰ دقیقه مطالب مرتبط با خودم را در این فضا دنبال می‌کنم.

مهرداد بائوج لاهوتی، نماینده لنگرود:

۱- وابستگی من به تلفن همراه بسیار بالاست و اگر لحظه‌ای تلفن همراه من در کنارم نباشد و زنگ نخورد فکر می‌کنم یک چیزی کم دارم. اگر روزی راه بیافتم و تلفن همراه خودم را فراموش کنم حتی اگر خیلی هم از مبدا دور شده باشم باز هم برمی‌گردم و تلفن همراه خودم را برمی‌دارم. تلفن همراه جزئی از زندگی ما شده هرچند معتقدم اگر فردی بیش از حد به آن وابسته شده باشد باید تعلق خاطر خود را کاهش دهد و بیشتر از جنبه‌های مثبت و ضروری آن استفاده کند.

۲- من معمولاً هر نیم ساعت یک بار شبکه‌های اجتماعی و مطالبی که با من مرتبط است را پیگیری می‌کنم.

علیم یارمحمدی، نماینده زاهدان:

۱- بسیاری از کارهایم وابسته به تلفن همراهم است و همیشه باید در دسترسم باشد.

۲- من چه اوقات فراغت و چه بسیاری از مسائل کاری‌ام را با شبکه‌های اجتماعی دنبال می‌کنم. فکر می‌کنم نبود شبکه‌های اجتماعی نه تنها در کار ما بلکه در کار بشریت خلل ایجاد می‌کند.

عزت‌ا… یوسفیان ملا، نماینده آمل و لاریجان:

۱- کار و زندگی ما به تلفن همراهمان برمی‌گردد و باید به مردم جوابگو باشیم، از این‌رو وابستگی من به تلفن همراه بسیار بالاست.

۲- من در هم در حد نیاز خودم از شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کنم و اگر روزی بگویند این فضاها در دسترس نیست حتماً در کارهایم خللی ایجاد می‌شود.


1 2