Tag Archives: فردوسی

عمرم را پای فردوسی گذاشتم


روزنامه ایران: لوریس چکناواریان در هشتاد و یک‌سالگی خلاق و با انگیزه می‌نوازد و خلق می‌کند. آقای موسیقیدان، عصر امروز پنجشنبه (۱۴ تیرماه) در خانه اندیشمندان علوم انسانی، به پاس یک عمر اهتمام و تلاش خلاقانه در روایت داستان‌های شاهنامه و دیگر شاعران بزرگ کلاسیک ادبیات فارسی تجلیل می‌شود و تندیس «سرو سایه‌فکن» را از سوی انجمن‌های مردم‌نهاد فرهنگی و دانشگاهی دریافت می‌کند.

لوریس چکناواریان: عمرم را پای فردوسی گذاشتم

نخستین‌بار‌ چه هنگام با شاهنامه و داستان‌هایش روبه‌رو شدید؟

نخستین‌بار‌ها، همیشه مهم است. شمار زیادی از نخستین علاقه‌هایم را در کودکی یافتم و از آن بی‌شمار برخی علاقه‌ها تاکنون با من است و یکی از آنها عشق به شاهنامه و داستان‌هایش است. بچه بودم، صدای عباس‌ شیرخدا ضرب‌نواز از رادیو پخش می‌شد، او به شیوایی و زیبایی با ریتم‌های زورخانه‌ای، شاهنامه می‌خواند و ضرب می‌زد. علاوه بر این در زادگاهم بروجرد، شاهنامه‌خوانی جریان داشت و هنوز هم این سنت هست.

در جمع خانواده‌ام هم همیشه حرفی و روایتی از داستان‌های شاهنامه در میان بود. سال‌های نوجوانی به زورخانه می‌رفتم تا ضرب‌نوازی و شاهنامه‌خوانی را از نزدیک بشنوم و حرکت‌های ورزش‌ زورخانه‌ای را ببینم. حرکت‌های کباده، دوپا و… هر کدام ریتم مختلفی دارند. در زورخانه پی آن بودم شعر فردوسی را با ریتم و مطابق با حرکت‌های ورزشی بشنوم و ببینم. این علاقه هر روز بیشتر می‌شد. سال‌های کودکی و نوجوانی‌ام این علاقه در جانم دوید. از وقتی به طور جدی وارد عرصه موسیقی شدم بر آن بودم اپرا‌هایی بر اساس داستان‌های شاهنامه خلق کنم.

اپرای «رستم و سهراب» نخستین‌بار کی اجرا رفت؟

سرانجام در سال ۱۹۹۸ میلادی (۱۳۷۶ یا ۱۳۷۷ خورشیدی) اپرای «رستم و سهراب» با یک ارکستر و گروه کر دویست نفره ارمنستانی در ایروان پایتخت ارمنستان اجرا شد. از اینکه پس از سال‌ها سرانجام فرصت اجرای این اپرا فراهم شد بسیار خوشحال بودم. خاطرم هست در آن اجرا حسن حبیبی و هیأتی از دولت اصلاحات هم حضور داشتند و همین زمینه‌‌ای شد که از من دعوت کنند تا اپرا را همزمان با ایام دهه فجر در تهران اجرا کنم. سال ۲۰۰۰ میلادی اپرای «رستم و سهراب» را همراه ارکستر بادی از اتریش و ارکستر زهی از ارمنستان با خواننده‌هایی از ایران، ارمنستان، هلند و آلمان، در تالار وحدت و پس از آن سالن‌ همایش‌های محل دائمی نمایشگاه‌های بین‌المللی تهران اجرا کردیم. پس از آن اپرا را در اتریش هم اجرا کردیم. نسخه‌ای ویدئویی از آن اپرا در اینترنت هم در دسترس است.

پس از اجرای «رستم و سهراب» انگیزه‌تان برای نوشتن اپرا‌های دیگر بیشتر شد؟

بله. در حالی که من سال‌ها به عشق و علاقه شخصی و با هزینه فردی نوشتن اپرای «رستم و سهراب» را پیش می‌بردم سرانجام، پس از اجرای اپرای«رستم و سهراب» فرصتی برای حمایت از نوشتن اپرا‌های دیگر فراهم شد و با حمایت و پیشنهاد مهندس انوار و دکتر همایون مرادی به نوشتن اپراهای «رستم و اسفندیار»، «سیاوش» و «ضحاک» مشغول شدم. من برای اینکه روایت‌های منظوم شاهنامه را به روایت موسیقایی بدل کنم که از آن به‌عنوان «لیبرتو» یاد می‌شود، باید مدام داستان‌ها را می‌خواندم. بار‌ها و بار‌ها یک بیت و بند را تکرار می‌کردم تا با آن روایت ارتباط بگیرم تا بخوبی به بیان موسیقی درآید. فقط عشق و علاقه بی‌پایان می‌توانست آن همه دیوانگی را حمایت کند.

چه چیزی در شاهنامه شما را مجذوب کرد؟!

داستان‌های خواندنی، پیش کشیدن بن‌مایه‌های تاریخی و هویتی ایرانی، ارائه چارچوب‌ها و شاکله‌های اساسی جهان ایرانی و خیلی مسائل دیگر هر ایرانی را نیازمند و مجذوب این متن می‌کند. شاهنامه کتابی‌ عظیم است. در بیش از چهل سالی که با این متن بزرگ و داستان‌های شیرین و خلاقش معاشرت داشته‌ام و همراهم هرگز خسته نشدم و هربار آن را می‌خواندم اشتیاقم به آن متن بیشتر می‌شد. حکیم فردوسی کاری بزرگ کرده است و با خلق شاهنامه یکی از مهم‌ترین رشته‌های الفت و پیوند ما ایرانی‌ها را رقم زده است. حقیقتاً شاهنامه کتابی الهی است. پرداختن به این متن یک ضرورت همیشگی است و باید بر اساس روایت‌های شاهنامه ده‌ها و صد‌ها اپرا، نمایش، فیلم و… خلق شود.


برنامه عادل فردوسی پور بد است



روزنامه کیهان: وب‌سایت «رادیو زمانه» طی مطلب مفصلی درباره برنامه «۲۰۱۸» که ویژه جام جهانی روسیه هر شب از شبکه ۳ سیما پخش می‌شود، ضمن ‌اشاره به گزارش‌هایی که این برنامه فراتر از فوتبال و ورزش برای تبلیغ دیگر کشورها روی آنتن می‌رود، نویسندگان آن را «گزارش‌نویسان هوشمند» خواند و نوشت که برنامه فوق «نشانی از ایدئولوژی جمهوری اسلامی ندارد»!

رادیو زمانه درباره تاثیرات ضدانقلابی و ضد نظام جمهوری اسلامی برنامه «۲۰۱۸» به گزارش‌های تبلیغی برنامه یاد شده درباره ایسلند و کره جنوبی و ژاپن ‌اشاره کرد و تاثیر آن را بر اذهان مخاطبان اینچنین توصیف نمود:

«… در پناهِ فوتبال، گزارش‌هایی قبل از بازی درباره تیم‌ها پخش می‌شود که سرشار از گفته‌هایی است که بینندگان را از دخمه جمهوری اسلامی پرواز می‌دهد… وقتی از کره جنوبی گزارش می‌دهد، از پرش بلند کره‌ای‌ها یادی می‌کند و همین نکته که از چهل سال پیش تاکنون رفاه کره‌ای‌ها ۱۴ برابر شده، کافی است تا بیننده حسرت‌مند ایرانی آهی بکشد و چهل سال مصیبت جمهوری اسلامی، مثل شلاقی بر خاطره‌اش فرود آید…»!!

این درحالی است که کره جنوبی به عنوان کشوری ‌اشغال شده توسط ارتش آمریکا با بیش از ۹۰ پایگاه نظامی و ۳۹ هزار نظامی آمریکایی در واقع به عنوان ایالتی از ایالات متحده در چرخه اقتصاد جهانی قرار گرفته و علاوه ‌بر این، به دلیل همین حضور نظامیان آمریکایی، به روال حضور مفسده‌آمیز همیشگی‌شان در کشورهای دیگر، دنیایی از فساد و فحشای به کره جنوبی تحمیل شده، به طوری‌که گفته می‌شود در کنار هر پایگاه نظامی آمریکا، شهری از زنان کره‌ای ایجاد گردیده تا به این سربازان سرویس بدهند! و این فساد و فحشا گسترده و علنی بارها مورد اعتراض مردم کره واقع شده که هربار هم اعتراضات فوق با سرکوب مواجه گشته است. این وضعیت نامطلوب باعث شده تا پدیده خودکشی در این کشور به شدت رواج یافته، به طوری که برخی از رسانه‌های غربی کره جنوبی را «جمهوری خودکشی» نام گذارده‌اند! اما برنامه «۲۰۱۸» این واقعیات را درباره کره جنوبی سانسور کرده و از همین روی مورد تجلیل گردانندگان رادیو زمانه قرار می‌گیرد!


انتقادم به فردوسی پور از باب توهین نبود



جوان آنلاین: چندي پيش محمود گبرلو مجری سابق برنامه هفت در صفحه اینستاگرام خود نوشت: گزارشگری عادل فردوسی پور در شب مسابقه ایران و مراکش فاجعه بود؛ نشان داد او مدیر و مجری لحظات بحران و هیجان نیست و در مقابل جواد خیابانی چقدر پخته و حرفه ای این لحظه حیاتی رو گزارش کرد.

یکبار دیگه فیلم رو ببینید و کلمات فردوسی پور رو گوش کنید. اولا که اصلا حواسش نبود و تا چند ثانیه اصلا متوجه نشد که قضیه چیه؛ انگار به تلویزیون نگاه نمی‌ کرد و بعد از کلمات بسیار سطحی استفاده کرد… این پسرها! …ای جونم کی ‌روش! و در عوض خیابانی بسیار مسلط هم لحظه گل رو خیلی رسا بیان کرد و هم در لحظه لفظ جهانی رو برای این گل و بازیکنان بکار برد و باز در لحظه به امتیاز بدست آمده هم اشاره کرد … تو استودیو هم عادل اونقدر هیجان کاذب داشت که حتی دریغ از دو کلمه کلام درست و حسابی و همش میگفت “دیگه نباید امشب آگهی پخش کنند” در صورتی که اصلا بحث آگهی نبود، بلکه خبر ساعت ۲۲ باید روتین پخش می‌شد و یا عدم حضور تحلیل گری قوی که کمک حال او باشد؛ مثل صدر عزیز و در مقابل خیابانی و قاسمی زیبا ترین تحلیل را بر زبان جاری ساختند… وظیفه یک مجری در وهله اول کنترل خود و مخاطب در شرایط هیجانی و بحرانی است. از همين رو خبرنگار «جوان ‌آنلاین» گفت و گوی کوتاهی با «محمود گبرلو»، مجری سابق برنامه هفت انجام داده است که در ادامه می‌ خوانیم:

بنده معتقدم عادل فردوسي پور از مجري هاي خوب، با تجربه و با سابقه تلوزيون است اما در اجرا به خصوص در زمان ها و مكان هاي مختلف كه فن مجري گري يك سري شيوه هاي خاص خود را مي طلبد، متاسفانه ايشان از اين شيوه ها استفاده نمي كنند. به عنوان مثال در شرايطي كه مردم شاهد مسابقه اي پر هيجان هستند، با رقيبي سرسخت و قدرتمند و به ويژه اينكه هر آن احتمال شكست بازيكنان ما وجود دارد، مجري گزارشگر ما بايد روحيه اميد و مقاومت را در دل مخاطبان تلوزيون ايجاد كند.

فردوسي پور سابقه طولاني دارد اما در لحظه هيجاني نمي تواند خود را كنترل كند. او در چند بازي قبلي هم همين طور ضعيف عمل كرد. او بهتر بود در لحظه اي كه احساس خطر مي كند از باخت احتمالي تيم خودي، جملاتي كه اميد را در دل مردم زنده نگه مي دارد استفاده كند نه اينكه در اوايل مسابقه مراكش – ايران كه تيم رقيب هم بسيار قدرتمند جلو آمد، عادل احساس اضطراب و نگراني كند و نبايد مثل ديگران حس نااميدي مضاعف را به مخاطبين ميليوني تلوزيون انقال دهد.

در همه دنيا همين بحث وجود دارد و چه قدر هم كه به اين مهم اهميت مي دهند اما متاسفانه مجري هايي همچون عادل با وجود سابقه اي بسيار زياد در اين عرصه انگار هنوز فنون مجري گري را خوب بلد نيستند. مجري نبايد حس منفي و اضطراب به مخاطبين انتقال دهد. البته شايان ذكر است كه رابطه بنده با عادل فردوسي پور، رابطه اي به شدت دوستانه و همكارانه است و هر گونه نقد من، انتقاد از باب تحليل و احترام است نه تهمت و توهين.

متاسفانه برخي هواداران عادل پس از انتشار پست اينستاگرامي من با ارسال كامنت هايي سرشار از توهين و ناسزا بنده را دلخور كردند. به طوري كه انگار فردوسي پور خداي انهاست! هر كسي ممكن است گزارشگر خوب و مطرحي باشد اما بدون شك داراي يك سري ضعف هايي هم هست. ضعف هايي كه بايد از باب تحليل و انتقاد گفته شوند تا اصلاح شود. به نظر من نبايد اينگونه بحث ها را سياسي كرد و طوري جلوه داد كه انگار اتفاق خاصي افتاده است نه اصلا اين طور نيست.

نبايد ما خياباني را مقابل فردوسي پور قرار دهيم. اين ناراحت كننده است كه عادل فردوسي پور به عنوان يك مجري خوب، با تجربه و با سابقه حتي همين ۴ سال پيش هم كه ايران در مقابل آرژانتين بازي مي كرد با موضع گيري اي قابل تامل بگويد: كاش هر چه زودتر اين بازي تمام شود!. در بازي در برابر مراكش بگويد: كاش داور سوت پايان را بزند!.
بنده در مجموع معتقدم نگاه فردوسي پور به اجراي بازي هاي مهم و حساس تغيير نكرده و شيوه او براي مجري گري اين قبيل بازي ها مناسب نيست. به نظرم اين ها همه نشات گرفته از گرايشات منفي حاكم در تفكرات عادل است.

برخي از مجري ها در لحظات احساس خطر مي ترسند و برخي ديگر شجاعت دارند. عادل فردوسي پور از همين قبلي مجري هايي است كه در اين لحظات حساس ذهن منفي گرايي اش بسيار شديد است. اميدوارم اين شيوه عادل هر چه سريع تر اصلاح شود.


انتقاد مجری سابق «هفت» از عادل فردوسی پور


برترین ها: محمود گبرلو مجری سابق برنامه هفت گزارشگری عادل فردوسی پور در شب مسابقه ایران و مراکش را فاجعه خواند.

محمود گبرلو مجری سابق برنامه هفت در اینستاگرام خود نوشت : گزارشگری عادل فردوسی پور در شب مسابقه ایران و مراکش فاجعه بود نشان داد او مدیر و مجری لحظات بحران و هیجان نیست و در مقابل جواد خیابانی چقدر پخته و حرفه ای این لحظه حیاتی رو گزارش کرد. یکبار دیگه فیلم رو ببینید و کلمات فردوسی پور رو گوش کنید. اولا که اصلا حواسش نبود و تا چند ثانیه اصلا متوجه نشد که قضیه چیه انگار به تلویزیون نگاه نمیکرد و بعد از کلمات بسیار سطحی استفاده کرد… این پسرها !…ای جونم کی روش!و در عوض خیابانی بسیار مسلط هم لحظه گل رو خیلی رسا بیان کرد و هم در لحظه لفظ جهانی رو برای این گل و بازیکنان بکار برد وباز در لحظه به امتیاز بدست آمده هم اشاره کرد..

تو استودیو هم عادل اونقدر هیجان کاذب داشت که حتی دریغ از دو کلمه کلام درست و حسابی و همش می گفت دیگه نباید امشب آگهی پخش کنند در صورتیکه اصلا بحث آگهی نبود بلکه خبر ساعت بیست و دو باید روتین پخش می شد و یا عدم حضور تحلیلگری قوی که کمک حال او باشد مثل صدر عزیز و در مقابل خیابانی و قاسمی زیبا ترین تحلیل را بر زبان جاری ساختند.. وظیفه یک مجری در وهله اول کنترل خود و مخاطب در شرایط هیجانی و بحرانی است.


انتقاد مجری سابق «هفت» از عادل فردوسی پور



برترین ها: محمود گبرلو مجری سابق برنامه هفت گزارشگری عادل فردوسی پور در شب مسابقه ایران و مراکش را فاجعه خواند.

محمود گبرلو مجری سابق برنامه هفت در اینستاگرام خود نوشت : گزارشگری عادل فردوسی پور در شب مسابقه ایران و مراکش فاجعه بود نشان داد او مدیر و مجری لحظات بحران و هیجان نیست و در مقابل جواد خیابانی چقدر پخته و حرفه ای این لحظه حیاتی رو گزارش کرد. یکبار دیگه فیلم رو ببینید و کلمات فردوسی پور رو گوش کنید. اولا که اصلا حواسش نبود و تا چند ثانیه اصلا متوجه نشد که قضیه چیه انگار به تلویزیون نگاه نمیکرد و بعد از کلمات بسیار سطحی استفاده کرد… این پسرها !…ای جونم کی روش!و در عوض خیابانی بسیار مسلط هم لحظه گل رو خیلی رسا بیان کرد و هم در لحظه لفظ جهانی رو برای این گل و بازیکنان بکار برد وباز در لحظه به امتیاز بدست آمده هم اشاره کرد..

تو استودیو هم عادل اونقدر هیجان کاذب داشت که حتی دریغ از دو کلمه کلام درست و حسابی و همش می گفت دیگه نباید امشب آگهی پخش کنند در صورتیکه اصلا بحث آگهی نبود بلکه خبر ساعت بیست و دو باید روتین پخش می شد و یا عدم حضور تحلیلگری قوی که کمک حال او باشد مثل صدر عزیز و در مقابل خیابانی و قاسمی زیبا ترین تحلیل را بر زبان جاری ساختند.. وظیفه یک مجری در وهله اول کنترل خود و مخاطب در شرایط هیجانی و بحرانی است.


سرود فردوسی رونمایی شد



خبرگزاری ایسنا: سرود روز ملی بزرگداشت فردوسی با حضور معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در مشهد رونمایی شد.

 به نقل از روابط عمومی معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، همزمان با بزرگداشت روز ملی فردوسی و با حضور سید مجتبی حسینی (معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی) و سید سعید سرابی (مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خراسان رضوی) سرود فردوسی رونمایی شد.

شعر این سرود، از مصطفی محدثی خراسانی، خواننده علی خدایی و آهنگساز اصغر فلاح بابایی است. سرود فردوسی، کاری از مرکز موسیقی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است که به سفارش کنگره شعر از طوس تا نیشابور، تهیه و تدوین شده است.

همچنین در مراسمی جداگانه و مرتبط با روز ملی فردوسی، سیدمجتبی حسینی، به سه شاهنامه پژوه برتر، میرجلال الدین کزازی، محمدعلی اسلامی ندوشن و پری صابری نشان فرهنگی هنری فردوسی، هدیه کرد. این مراسم که بر سر مزار ابوالقاسم فردوسی برگزار شد؛ با برنامه‌هایی مانند شاهنامه خوانی، نقالی بود.

نشان فرهنگی هنری فردوسی از سال ١٣٩٣ به اندیشمندان برجسته در عرصه فردوسی پژوهی، شاهنامه و زبان و ادب پارسی اعطا می‌شود.

معاون امور هنری وزارت ارشاد در مراسم روز بزرگداشت فردوسی گفت: فردوسی بود که ابیات شاهنامه‌اش چون گنج زر زبان به زبان و سینه به سینه می‌گشت و فردوسی نبود و دید که داستان‌هایش در ذهن هنرمندان و شاعران هر روز زنده می‌شود و راه می‌سپرد. شاهنامه او نه تنها بر ادبیات، که سنت نگارگری را وامدار خود کرد تا آنجا که بیشترین شمار کتاب‌ها و داستان‌هایی که دستمایه نقاشان قرار گرفته به هنرمندی و چشم بندی شاهکار اوست.

او ادامه داد: شاهنامه او نه تنها بر ادبیات که با لحن‌ها و آوازهای خسروانی، باربد دوباره در یادها آمد و مقام‌ها و نغمه‌ها و الحان فراوان چه در قاب رسمی هنر و چه در قالب مردمی و مقامی موسیقی بازآفریده شد. شاهنامه او نه تنها بر ادبیات که در پرده‌های نقالی و روایتگری یکی از گونه‌های بدیع نمایشی را پی ریخت؛ گونه‌ای که ترکیب نقاشی و موسیقی و ادبیات بود با بیان، حرکت و حس و حال. قالبی چنان جانانه که با تار و پود احساس مخاطبان در می‌آمیخت و گره می‌خورد و در برآمدن و بالیدن ایرانی مسلمان اثرها داشت.

حسینی اضافه کرد: حکیم و شاهنامه‌اش نه تنها زنده‌کننده تاریخ و گذشته ایران که انگیزاننده آدمیان و الهام بخش هنرمندان برای آفرینشگری فردا و فرداهاست و محتوای شاهنامه همچنان و همیشه می‌تواند منبع و مصدر خلاقیت پیوسته هنرمندان باشد. بیراه نیست اگر بگوییم هر روز که اثری با الهام از حکیم پدید می آید به راستی روز فردوسی است.


اجرای نقالی همزمان با روز ملی فردوسی


خبرگزاری ایسنا: یک گروه هنری به مناسبت روز ملی فردوسی، برنامه ویژه نقالی و روایت داستان‌های «شاهنامه» را برای مردم تدارک دیده است.

بهاره جهاندوست ـ نقال و سرپرست گروه هنری چامه ـ گفت : به مناسبت فرارسیدن ۲۵ اردیبهشت‌ماه، عصر روز سه‌شنبه داستان زال و سیمرغ که از داستان‌های جذاب و حکیمانه شاهنامه فردوسی است توسط جمعی از کودکان و خردسالان شاهنامه‌خوان عضو گروه «چامه» در آمفی‌تئاتر مجموعه تفریحی و گردشگری «بام‌لند» تهران برای عموم مردم اجرا خواهد شد.

اجرای نقالی همزمان با روز ملی فردوسی

او افزود: در این برنامه نقالی تک‌نفره و گروهی، اجرای موسیقی توسط گروه زنگوله و پروفورمنس نقاشی خط توسط ابراهیم الفت که از هنرمندان بین‌المللی کالیگرافی کشور است، تدارک دیده شده و هدف آن آشنایی هرچه بیشتر اقشار مختلف مردم با ادبیات و داستان‌های فاخر شاهنامه به بهانه گرامی‌داشت روز ملی فردوسی است.

به گفته جهاندوست، این برنامه آغاز یک رویداد جهانی برای انتشار مفهوم صلح، دوستی و خرد در شاهنامه فردوسی به وسیله هنر نقالی به تمام جهانیان است که با نام «ما فرای مرزها » از تهران آغاز می‌شود.

او ادامه داد: در پروژه «ما فرای مرزها» داستان‌های مختلف شاهنامه متناسب با فرهنگ، داستان‌ها و اسطوره‌های اقوام و کشورهای مختلف و به چند زبان ارائه خواهد شد. اجرای نقالی به همراه انواع دیگری از هنرهای نمایشی و تجسمی در اصفهان، شیراز، کرمان، نیشابور، سبزوار و کشورهای ترکیه، ایتالیا، ژاپن، کانادا، اسکاتلند، چین و برخی کشورهای دیگر در دستور کار قرار گرفته است.

حضور در برنامه نقالی روز ملی فردوسی در مجموعه گردشگری بام‌لند برای عموم علاقه‌مندان رایگان است.


1 2