Tag Archives: کن

جایزه کن به دست جعفر پناهی رسید


برترین ها: عوامل فیلم «سه رخ» دقایقی قبل با استقبال جعفر پناهی، پژمان بازغی و خانواده هایشان به ایران بازگشتند و جایزه جعفر پناهی را به او اهدا کردند.

جعفر پناهی که امسال با فیلم «۳ رخ» در هفتادویکمین جشنواره فیلم کن حضور داشت، توانست جایزه بهترین فیلمنامه را به صورت مشترک با فیلم «لازاروی خوشحال» ساخته آلیس رورواچر دریافت کند.

پناهی به دلیل ممنوع الخروج بودن نتوانست در این دوره جشنواره فیلم کن حضور پیدا کند.

جایزه کن به دست جعفر پناهی رسید


پیام اختتامیه «کن» به سینمای ایران چه بود؟


روزنامه جوان نوشت: جايزه گرفتن جعفر پناهي از كن را از همان بيانيه دادنش پس از اعلام آثار بخش مسابقه جشنواره كن مي‌شد حدس زد. پناهي خودش هم مي‌دانست كه قرار است جايزه بگيرد. او راه كاسبي هنري را خوب بلد است و مي‌داند سياست‌بازي و مظلوم‌نمايي بهترين راهكار براي جلب‌توجه است.

جشنواره كن در اين دوره هم مطابق معمول و رويه چند دهه اخيرش حساب ويژه‌اي روي ايران باز كرده بود. جعفر پناهي از پاس گل‌هاي ممنوع‌الخروج و ممنوع‌الفعاليت شدنش به خوبي استفاده كرد و توانست به كمك رسانه‌هاي غربي در اين چند سال محروميت ظاهري‌اش از خود شمايل يك هنرمند مبارز بسازد. پناهي همان چيزي را كه براي مظلوم‌نمايي و قهرمان‌سازي نياز داشت پس از فتنه سال ۸۸ به دست آورد. او در دهه ۸۰ و دو سال پيش از فتنه ۸۸ در جريان نمايش فيلم آفسايد در دانشگاه قزوين گفته بود: «من را به وزارت اطلاعات برده‌ و گفته‌اند چرا در ايران مانده‌اي، برو خارج فيلم بساز ولي من فقط در ايران فيلم خواهم ساخت.»

پیام اختتامیه «کن» به سینمای ایران چه بود؟

ممنوع‌الخروج و ممنوع‌الفعاليت كردن او در واقع بازي در زمين خود جعفر پناهي بود. او بهتر از هر كس ديگري مي‌داند راز موفقيتش تنها فيلم ساختن در ايران است و اگر به هر كشور غربي مهاجرت كند،‌آغاز دوران بازنشستگي‌اش خواهد بود. پناهي در ايران ماند و لنز دوربين را به سمت نقاط ضعف جامعه ايراني چرخاند تا رشد كرد. اين واقعيت را در وضعيت اصغر فرهادي به وضوح مي‌توان ديد.

فرهادي تا به حال دو فيلم سينمايي خارج از مرزهاي ايران ساخته كه هيچ‌كدام نتوانسته موفقيتي را كه با فيلم‌هاي ايراني‌اش به دست آورده براي او رقم بزند. وقتي او فيلمش را در خارج از ايران مي‌سازد، پيشكش كردن فيلم افتتاحيه جشنواره كن يا دادن جايزه بهترين بازيگر زن نهايت بذل و بخششي است كه به او مي‌كنند،اما تجربه ثابت كرده اگر فيلمش را در ايران بسازد موضوع تفاوت خواهد كرد.

اما چرا جشنواره كن به جعفر پناهي جايزه فيلمنامه مي‌دهد؟ كيست كه نداند فيلم‌هاي او اساساً فيلمنامه مشخص و به اصطلاح شسته رفته‌اي ندارد و بخشي از آن سرصحنه و به طور في‌البداهه ساخته مي‌شود. پاسخ را بايد در گرايش جشنواره كن به محتواي فيلم‌هاي ايراني جست‌وجو كرد.

محتواي آثار ايراني براي گردانندگان جشنواره‌هاي غربي اولويت اول محسوب مي‌شود. معناي اين حرف اين نيست كه جشنواره‌ها اساساً قابليت‌هاي كارگرداني و حداقل اصول فيلمنامه را لحاظ نمي‌كنند، جعفر پناهي حداقل‌هاي تكنيك كارگرداني را مي‌شناسد و به فرمول يا الگوي مورد تأييد و نظر جشنواره‌ها اشراف كامل دارد،‌ ولي بي‌شك فيلمنامه‌هاي او دم‌دستي‌تر از آن است كه جايزه بهترين فيلمنامه را كسب كند.

فرم و تكنيك فيلمنامه اينجا موضوعيت چنداني ندارد،‌بلكه موضوع در درجه اول اهميت قرار دارد. فيلمنامه يعني موضوع فيلم، اينكه فيلم درباره چيست براي جشنواره كن اهميت زيادي دارد به خصوص كه فيلم از ايران باشد. پيام جشنواره كن در اين دوره اما رساتر از قبل بود، اصغر تو هم برو و در ايران فيلم بساز.


پاتک «کن» به آمریکایی‌ها با جایزه به پناهی


روزنامه همدلی نوشت: جایزه پناهی باز هم ایران و جهان را یاد نبودنِ مردی می اندازد که هنوز با خاطرات ساخته اش برای عاشقان سینما هست و خواهد بود شاید. یاد مردی که نامش برای سینمای ایران با جشنواره کن عجین شده و از میان ۳۹ جایزه به دست آمده برای ایران، معتبرترین شان سهم اوست.

 حاضران در آیین اختتامیه کن ۲۰۱۸ وقتی نام جعفر پناهی را برای دریافت جایزه بهترین فیلمنامه شنیدند به احتمال حس و حال عجیب پناهی و پناهی ها را نمی توانستند درک کنند. صندلی کارگردان و فیلمنامه نویس ایرانی خالی بود و حاضران در سالن برای او که نتوانسته بود اجازه خروج از ایران و حضور در کن را کسب کند، کف می زدند. دخترِ جعفر پناهی به نیابت از پدرش جایزه را دریافت کرد و متن پناهی خطاب به هیئت داوران و حاضران در سالن را خواند. جعفر پناهی بعد از تشکر از کیت بلانشت و پخش‌‌کننده‌های فیلمش، ستایش خود را نثار عباس کیارستمی کرد و گفت: «اگر امشب عباس کیارستمی بود در کنار هم به تماشای این مراسم نشسته بودیم.» روز قبلش هم ایرانی دیگری برای ساخت فیلم «مرز» که البته محصول مشترک سوئد و دانمارک بود جایزه بهترین فیلم بخش «نوعی نگاه» را از آن خود کرد: علی عباسی!

پاتک «کن» به آمریکایی‌ها با جایزه به پناهی

از میان سینماگران ایرانی، بهمن قبادی و جعفر پناهی با ۶ جایزه بیشترین تعداد را کسب کرده‌اند و پس از آنها عباس کیارستمی و اصغر فرهادی با ۴ جایزه، محمد رسول اف با ۴ جایزه، سمیرا مخملباف با ۳ جایزه، محسن امیر یوسفی و آیدا پناهنده با ۲ جایزه و محسن مخملباف، حسن یکتاپناه، رضا میرکریمی، آناهیتا قزوینی زاده، مرجانه ساتراپی و علی احمدی با یک جایزه قرار دارند.

سال ۹۵ درست بعد از نشستن ترامپ بر صندلی ریاست جمهوری ایالات متحده، یکی از اولین اقدامات چهره ای که خیلی زود توانست سیمای یک آنارشسیت را به جهانیان معرفی کند، فرمانی بود که مهاجرت شهروندان چند کشور از جمله ایران به آمریکا را ملغی می کرد. درست در همین گیر و دار، معتبرترین جایزه سینمای جهان یعنی اسکار رسید به اصغر فرهادی و فیلم فروشنده! البته که کارگردان نامدار ایرانی پیشتر برای «جدایی نادر از سیمین» هم اسکار برده بود اما به نظر می رسید دومین اسکار فرهادی غیر از توانایی های کارگردان ایرانی، تعیبری بود از «نه» بزرگ هالیوود و سینماگران آمریکایی به مردی که می خواست میان آمریکا و همه آنهایی که دشمن می نامیدشان دیوار بکشد.

به فاصله دو سال شاید تاریخ تکرار شده باشد. این بار به جای آمریکا در دل اروپا؛ فرانسه؛ سرزمینی که سینما در آن ریشه بسیار تناوری دارد. یک ایرانی که از قضا در کشورش ممنوع الخروج است فیلمی را فرستاده به معتبرترین جشنواره سینمایی جهان: کن! همه هستند. همه نامداران از گدارِ پیر گرفته تا لارس فون تریه، اسپایک لی و اصغر فرهادی و دیگران! انگار اما برای ایران غایب بزرگ جشنواره بناست افتخار بیافریند و غریبانه مردی باشد برای معرفی دوباره هنر سینما در ایران و البته «نه» به مردی که امروز دیگر نیازی نیست برای اثبات تندروی اش بگویید در تفکرات آنارشیسمی رودست ندارد! جهان و خاصه جهانِ هنر انگار با این تک‌رو سر سازگاری نداشته باشد، دارد مداوما با ایما و اشاره «نه» می گوید. گاهی این مخالفت ها آشکار است و گاهی به ظرافتی که از اهل هنر بر می آید و بس!

جایزه اسکار فرهادی برای فروشنده و جایزه بهترین فیلمنامه کن جعفر پناهی برای ایرانیان عطر و طعم دیگری دارند؛ دل ربا و البته امیدوار کننده. امیدواری کم نظیری که انگار یک همراهی لطیف هم با خود دارد. این بار شاید این همراهی از جنس دیگرگونی است. از جنس «نه» فرانسوی به آنارشیست آمریکایی!


ضرغامی اتفاقات «کن» را پیش‌بینی کرده بود


خبرگزاری خبرآنلاین: عزت‌الله ضرغامی در توییتر از پیش‌بینی خود درباره اختتامیه جشنواره فیلم کن نوشت.

هفتادویکمین دوره جشنواره فیلم کن شنبه ۲۹ اردیبهشت به پایان رسید که حاصل آن برای سینمای ایران جایزه بهترین فیلمنامه برای جعفر پناهی بود. پناهی این جایزه را به صورت مشترک با فیلمنامه‌نویس «لازاروی خوشحال» دریافت کرد.

عزت الله ضرغامی در این باره در توییتر نوشت‌: «دیروز در جلسه ای ، در مورد اختتامیه جشنواره کن گمانه زنی می شد. گفتم ، به فیلم اصغر فرهادی جایزه نمی دهند ولی به فیلم جعفر پناهی هر طور شده یک جایزه می دهند. (ولو اشتراکی !) پنه‌لوپه کروز هم افاقه نمی کند.

دیشب بچه ها پیامک زدند و گفتند همین شد! از کجا فهمیدی؟!

گفتم صحنه روشن تر از آن بود که نورافکن بخواهد! “کن” برای ایران برنامه دارد. آثار برجسته و ماندگار سینمای ایران سال هاست که مورد تحریم آن هاست . دولت دیپلماسی هیچ گشایشی در این عرصه هم انجام نداده.»

ضرغامی اتفاقات «کن» را پیش‌بینی کرده بود

 


۳۹ جایزه‌، سهم ایران در تمام ادوار «کن»


خبرگزاری ایسنا: بی‌تردید همچنان عباس کیارستمی با دریافت نخل طلا در سال ۱۳۷۶ و سه جایزه دیگر،پرافتخارترین سینماگر ایرانی در جشنواره کن است و پس از وی اصغر فرهادی و جعفر پناهی نیز از چهره‌های کارنامه دار سینمای ایران در این رویداد مهم سینمایی هستند.

۳۹ جایزه‌ی سهم ایران در تمام ادوار «کن»

هفتادویکمین جشنواره فیلم کن در حالی پایان یافت که جعفر پناهی برای فیلم «سه رخ» برنده جایزه بهترین فیلمنامه شد و علی عباسی سینماگر ایرانی نیز برای ساخت فیلم«مرز» محصول مشترک دانمارک و سوئد جایزه بهترین فیلم بخش “نوعی نگاه” این رویداد سینمایی را به خود اختصاص داد تا ۳۹ جایزه سهم فیلم‌ها و سینماگران ایرانی در تمام ادوار برگزاری این رویداد مهم سینمایی باشد.

در زیر مروری بر این جایزه‌ها و دریافت‌کننده‌های آن خواهیم داشت:

اولین دوره جشنواره فیلم کن در روز ۳۰ شهریور ۱۳۲۵ آغاز شد و اولین حضور سینمای ایران با فیلم «کورش کبیر» ساخته مصطفی فرزانه در بخش مسابقه فیلم‌های کوتاه در سال ۱۳۴۰ شکل گرفت. اما اولین جایزه سینمای ایران در کن با فیلم «طلوع فجر» ساخته مرحوم احمد فاروقی قاجار در بخش مسابقه فیلم‌های کوتاه و دریافت “جایزه شورای عالی تکنیک” در سال ۱۳۴۳ رقم خورد.

پس از ۲۸ سال، جایزه بعدی سینمای ایران در جشنواره کن و توسط عباس کیارستمی دریافت شد. فیلم سینمایی «زندگی و دیگر هیچ» در بخش نوعی نگاه به نمایش درآمد و اولین جایزه “بهترین فیلم” این بخش و نیز “جایزه روسلینی” را به خود اختصاص داد.

جعفر پناهی در سال ۱۳۷۴ و با فیلم «بادکنک سفید» به پدیده جشنواره کن تبدیل شد و سه جایزه “دوربین طلایی”، “فیپرشی” و جایزه “بهترین فیلم بخش پانزده روز کارگردان‌های” کن را دریافت کرد اما دو سال بعد در سال ۱۳۷۶ مهم‌ترین جایزه سینمای ایران در تاریخ جشنواره کن نصیب سینمای ایران شد و فیلم سینمایی «طعم گیلاس» ساخته عباس کیارستمی نخل طلای جشنواره را به طور مشترک با فیلم «مار ماهی» ساخته «شوهی‌ایمامورا» از ژاپن دریافت داشت.

سمیرا مخملباف در سال ۱۳۷۹ و با فیلم سینمایی «تخته سیاه» موفق به دریافت “جایزه داوران” بخش مسابقه شد و در همان سال، حسن یکتاپناه با فیلم «جمعه» که در بخش نوعی نگاه به نمایش درآمده بود جایزه “دوربین طلایی” جشنواره کن را به طور مشترک با فیلم «زمانی برای مستی اسب‌ها» ساخته بهمن قبادی دریافت کرد که این دومی در بخش پانزده روز کارگردان‌ها به نمایش درآمده و دو جایزه “هنر و تجربه” این بخش و جایزه “فیپرشی” را نیز به خود اختصاص می‌دهد.

محسن مخملباف در سال ۱۳۸۰ با فیلم «سفر قندهار» در بخش مسابقه جشنواره کن حضور یافته و جایزه جنبی “کلیسای جهانی” را دریافت می‌کند.

رضا میرکریمی نیز با فیلم «زیر نور ماه» جایزه بهترین فیلم بخش هفته منتقدان جشنواره را دریافت می‌کند. در سال ۱۳۸۲، سمیرا مخملباف با فیلم «پنج عصر» دو “جایزه هیات داوران” بخش مسابقه رسمی و جایزه جنبی “کلیسای جهانی” و جعفر پناهی با فیلم «طلای سرخ» جایزه هیات داوران بخش نوعی نگاه را دریافت می‌کند.

محسن امیر یوسفی با اولین ساخته بلند خود، «خواب تلخ» تقدیرنامه هیات داوران دوربین طلایی و جایزه “نگاه جوان” بخش پانزده روز کارگردان‌ها را در سال ۱۳۸۳ می‌گیرد. در سال ۱۳۸۶ فیلم «پرسپولیس» ساخته مشترک مرجانه ساتراپی و ونسان‌ پارونو به عنوان محصول آمریکا و فرانسه در بخش مسابقه جشنواره کن به نمایش درآمده و جایزه داوران را دریافت می‌کند.

بهمن قبادی در سال ۱۳۸۸ با فیلم سینمایی «کسی از گربه‌های ایرانی خبر نداره!» در بخش نوعی نگاه حضور یافت و جایزه ویژه این بخش و “جایزه فرانسوآ شالیه” را به خود اختصاص می‌دهد.

عباس کیارستمی با فیلم فرانسوی/ایتالیایی «کپی برابر اصل» در بخش مسابقه کن ۱۳۸۹ حضور یافته و «ژولیت بینوش» جایزه بهترین بازیگر زن را برای بازی در این فیلم دریافت کرد.

در سال ۱۳۹۰ سه جایزه کن نصیب سینماگران ایرانی می‌شود. جعفر پناهی جایزه “کالسکه طلایی” بخش پانزده روز کارگردان‌ها را دریافت داشته و محمد رسول اف با فیلم «به امید دیدار» جایزه بهترین کارگردانی بخش نوعی نگاه و “جایزه فرانسوا شالیه” را دریافت می‌کند.

سال ۱۳۹۲ نیز ۴ جایزه به فیلم‌های سینماگران ایرانی اختصاص داده می‌شود. اصغر فرهادی که با فیلم «گذشته» در بخش مسابقه حضور داشت، جایزه بهترین بازیگر زن را با بازی «برنیس‌ بژو » و جایزه “کلیسای جهانی” را دریافت می‌کند.

محمد رسول اف با فیلم «دست نوشته‌ها نمی‌سوزند» نیز جایزه “فیپرشی” را در بخش نوعی نگاه گرفته و آناهیتا قزوینی زاده نیز با فیلم کوتاه «سوزن»، محصول آمریکا، جایزه بهترین فیلم بخش سینه فونداسیون را به خود اختصاص داد.

در سال ۱۳۹۴ فیلم بلند سینمایی «ناهید» ساخته اول آیدا پناهنده جایزه “آینده روشن” در بخش نوعی نگاه را گرفت و در سال ۱۳۹۵، فیلم «فروشنده» ساخته اصغر فرهادی دو جایزه در بخش اصلی، جایزه بهترین فیلم نامه و جایزه بهترین بازیگر مرد را برای شهاب حسینی به ارمغان آورد. اما علی احمدی با فیلم کوتاه «در تپه‌ها» محصول انگلستان جایزه دوم بخش سینه فونداسیون را دریافت کرد و آیدا پناهنده نیز جایزه جنبی “زنان در حرکت” را در طی مراسمی دریافت داشت.

سال گذشته و در هفتادومین جشنواره فیلم کن نیز محمد رسول اُف با فیلم «لرد» برنده بخش نوعی نگاه شد.

از ۳۹ جایزه دریافتی سینماگران ایرانی، ۳۸ جایزه در سال‌های بعد از انقلاب و یک جایزه در پیش از انقلاب نصیب سینمای ایران شده است. در این میان، ۳۲ جایزه به مردان سینماگر ایرانی و ۷ جایزه به سینماگران زن ایرانی اعطا شده که بیست درصد کل جوایز را شامل می‌شود با این توضیح که دو جایزه دریافتی سینماگران مرد ایرانی را دو زن بازیگر غیرایرانی، یعنی «ژولیت بینوش» و «برنیس‌بژو» گرفته‌اند.

شش فیلم محصول کشورهای غیر ایرانی و توسط کارگردان‌های ایرانی در جشنواره کن جایزه دریافت کرده‌اند. بخش رسمی جشنواره کن شامل بخش مسابقه فیلم های بلند و کوتاه و نوعی نگاه تاکنون ۲۳ جایزه به سینماگران ایرانی اعطا کرده که شامل ۹ جایزه مسابقه فیلم‌های بلند، ۱ جایزه بخش فیلم‌های کوتاه، ۲ جایزه بخش سینه فونداسیون، ۷ جایزه بخش نوعی نگاه و ۳ جایزه دوربین طلایی بوده که این آخری در مراسم اختتامیه رسمی داده می‌شود اما همه فیلم‌های بلند اول کارگردان‌ها در همه بخش‌های کن را شامل می‌شود که اولین را جعفر پناهی گرفت و پس از وی حسن یکتاپناه و بهمن قبادی آن را به طور مشترک گرفتند و محسن امیر یوسفی اما تقدیرنامه آن را دریافت کرد.

در بخش هفته منتقدان تنها یک بار و با فیلم «زیر نور ماه» رضا میرکریمی، جایزه گرفتیم و در بخش پانزده روز کارگردان‌ها که در اساس غیر رقابتی است اما شماری سازمان‌ها و نهادهای همکار و حامی جایزه‌ای می دهند، ۴ جایزه دریافت کرده‌ایم. اما سینماگران ایرانی ۱۰ جایزه جنبی هم از کن برای سینمای ایران به همراه آورده‌اند که شامل ۳ جایزه فیپرشی، ۳ جایزه کلیسای جهانی، ۳ جایزه فرانس‌وآشالیه و یک جایزه دو سال پیش آیدا پناهنده (جایزه آینده روشن در بخش نوعی نگاه) است.

از میان سینماگران ایرانی، بهمن قبادی و جعفر پناهی با ۶ جایزه بیشترین تعداد جایزه را کسب کرده‌اند و پس از آن عباس کیارستمی و اصغر فرهادی با ۴ جایزه، محمد رسول اف با ۴ جایزه، سمیرا مخملباف با ۳ جایزه، محسن امیر یوسفی و آیدا پناهنده با ۲ جایزه و محسن مخملباف، حسن یکتاپناه، رضا میرکریمی، آناهیتا قزوینی زاده، مرجانه ساتراپی و علی احمدی با یک جایزه قرار دارند.


1 2 3 9