Tag Archives: گریه

معاون وزیر ارشاد: اسلام دین گریه نیست


خبرگزاری ایسنا: معاون حقوقی، امور مجلس و استان‌های وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: اسلام دین گریه نیست.

 سید هادی حسینی در آیین تکریم و معارفه مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی خراسان جنوبی، اظهار کرد: سازمان اوقاف و امور خیریه زیر مجموعه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است که وظیفه آن ترویج قرآن است.

معاون وزیر ارشاد: اسلام دین گریه نیست

وی با بیان اینکه سازمان امور مساجد موضوع نهادهای مسجد را پیگیری می کند و یکی از معاونت های این وزارتخانه است، افزود: معاونت قرآنی در این وزارتخانه علاوه بر سازمان اوقاف و امور خیریه در خصوص مطالب قرآنی فعالیت دارد. این وزارتخانه بیش از ۱۰۰ عنوان فعالیت دارد که فعالیت قرآنی در صدر این فعالیت‌ها است.

معاون حقوقی، امور مجلس و استان‌های وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامیتصریح کرد: در عرصه بین المللی کشور ایران را به هنر و فرهنگ آن می‌شناسند. گاهی اوقات توجه به فرهنگ کم می‌شود. یک دوازدهم اعتبار فرهنگی به فرهنگ و ارشاد اسلامی داده می‌شود لذا خانواده فرهنگ و هنر بزرگ است اما جامعه‌ای مادی نیست.

وی با تاکید بر توجه به مقوله فرهنگ در سطح کشور، تصریح کرد: تقاضا داریم مسئولان مربوطه در موضوع فصل پنج به جامعه فرهنگی کمک کنند. یک مدیر در استان باید از تمام ظرفیت‌ها برای اجرای درست برنامه‌ها به خوبی استفاده کند.

معاون حقوقی، امور مجلس و استان‌های وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با اشاره به ماندگاری تولیدات فرهنگی، خاطرنشان کرد: ماموریت مدیرکل سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی استان از صدا و سیما رو به اتمام بوده و معرف مدیرکل جدید نیز فقط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است.


«هیس پسر‌ها گریه نمی‌کنند» ساخته می‌شود؟


خبرگزاری ایلنا: پوران درخشنده قصد دارد فیلم «هیس پسر‌ها گریه نمی‌کنند» را درباره مشکلات پسران در دوران کودکی بسازد.

پوران درخشنده گفت: بعد از ساخت فیلم سینمایی “هیس دخترها فریاد نمی‌زنند” و مشکلاتی که در این فیلم درباره دختران مطرح شد، داستان‌های مختلفی درباره وضعیت پسران در دوران کودکی به‌ دستم رسید.

«هیس پسر‌ها گریه نمی‌کنند» ساخته می‌شود؟

وی ادامه داد: خانواده‌های مختلفی بعد از تماشای فیلم “هیس دخترها فریاد نمی‌زنند” با من تماس گرفتند و بیان داشتند که بسیاری از پسران نیز چنین مشکلاتی دارند و اتفاقاتی برای آنها در کودکی می‌افند که در بزرگسالیِ آنها بسیار تأثیر دارد.

این فیلمساز با اشاره به اینکه برای نگارش فیلمنامه این فیلم پروسه تحقیقاتی مفصلی را انجام داده است، گفت: فیلمنامه اولیه‌ای که برای وزارت ارشاد ارسال کردم، رد شد اما اصرار دارم که این فیلم را بسازم زیرا برای نگارش آن زحمت زیادی کشیده‌ام و بار سنیگینی است که از طرف پسران بر دوش من گذاشته شده و نمی‌توانم آن را رها کنم. لذا باید حتماً آن را بسازم.

درخشنده ادامه داد: قبل از فیلم “هیس دخترها فریاد نمی‌زنند” می‌خواستم فیلم مرتبط با پسرها را بسازم اما شرایط فراهم نشد. موضوع فیلم “هیس پسرها گریه نمی‌کنند” بسیار مهم است که باید درباره آن گفتگو کرد و نیاز به فرهنگ‌سازی دارد. این فیلم درباره کودکی پسران و مشکلاتی‌ست که برای آنها بوجود می‌آید ولی آنها با والدین خود درباره این مشکلات صحبت نمی‌کنند و در تنهایی اشک می‌ریزند.

وی درباره زمان ساخت این فیلم گفت: به محض آنکه پروانه ساخت فیلم صادر شود؛ مرحله انتخاب بازیگران و ساخت فیلم آغاز می‌شود. من تلاش دارم فیلم را به جشنواره فیلم فجر برسانم.

درخشنده درباره سایر فعالیت‌های خود نیز گفت: در حال راه‌اندازی آموزشگاه سینمایی به نام “خور مهر” هستم که در رشته‌های مختلفی همچون فیلمبرداری، بازیگری، گریم و سایر رشته‌ها؛ دوره‌های مختلفی برگزار می‌کند.


طوری می‌زنمِت که گریه کنی



خبرگزاری مهر: دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا با انتشار پیامی توئیتری، جو بایدن معاون باراک اوباما رئیس جمهوری پیشین این کشور را تهدید به کتک زدن کرد.

رئیس جمهوری آمریکا در این باره نوشت: جو بایدن دیوانه سعی می کند مانند یک آدم سرسخت عمل کند. در واقع او هم به لحاظ ذهنی و هم به لحاظ بدنی ضعیف است و با این حال او من را برای دومین بار به حمله فیزیکی تهدید می کند.

ترامپ ادامه داد: او من را نمی شناسد؛ اما (اگر او را بزنم) همه راه را گریه می کند. مردم را تهدید نکن جو!

لازم به ذکر است، جو بایدن معاون رئیس جمهوری پیشین این کشور گفته بود که اگر با ترامپ هم مدرسه ای بود به خاطر اظهاراتش درباره زنان او را کتک می زد.


نویسنده‌ای که زمان نوشتن به گریه می‌افتد



خبرگزاری ایسنا: شاید برای علاقه‌مندان به کارهای «جویس کرول اوتس» جالب باشد که بدانند او با چه کتاب‌هایی خندیده و گریه کرده و آرزو داشته نویسنده کدام رمان‌ها باشد.

 

«گاردین» اخیرا مصاحبه‌هایی کوتاه با نویسندگان مطرح درباره کتاب‌ انجام می‌دهد و این‌بار به سراغ «جویس کرول اوتس» داستان‌نویس مطرح آمریکایی رفته است.

کتابی که در حال حاضر می‌خوانید:

آنتولوژی جدید و فوق‌العاده‌ای به نام «به نظرم آمد که من آمریکا هستم»، ویرایش‌شده توسط «جاناتان سانتلوفر» که درباره دموکراسی در معرض خطر نوشته شده. (متنی از من هم در این کتاب آمده.)

کتابی که زندگی‌تان را تغییر داد:

«آلیس در سرزمین عجایب» و «آلیس آن‌سوی آینه»‌ لوییس کرول مسلما تاثیر بسزایی بر زندگی و نوشتار من داشتند.

کتابی که آرزو می‌کردید شما آن را نوشته بودید:

فهرست بلندبالایی می‌شود… اما این سوال را نمی‌توان جواب داد چون نمی‌شود تصور کرد هیچ‌کس جز نویسنده‌های «اولیس»، «جنایت و مکافات» و «موبی دیک» این کتاب‌ها را به نگارش درآورده باشد.

کتابی که بیشترین تاثیر را بر نوشتار شما داشته:

احتمالا داستان‌های «فرانتس کافکا»، یا «دوبلینی‌ها»، یا «بلندی‌های بادگیر»، یا…

کتابی که ذهنیت‌تان را تغییر داد:

«برگ‌های علف» والت ویتمن تاثیر عمیقی بر نویسندگان و مخصوصا شاعرانی داشته که در دوران قبل از فارغ‌التحصیلی به آن‌ها گفته شده دیدگاه «ویتمن» رمانتیک، قلمبه و بیشتر وراجی‌های وحشیانه‌ است تا شعر. این‌ها تنها می‌خواستند قدرت شعر بسیار مسحورکننده او را که بیش از همه از سوی فُرمالیست‌ها به استهزا گرفته می‌شد، کشف کنند.

آخرین کتابی که اشک‌تان را درآورد:

من را ببخشید که این حرفم محتمل به نظر نمی‌رسد اما من اغلب موقع نوشتن یک رمان یا بازخوانی آن بعد از تکمیل به گریه می‌افتم؛ آن لحظه احساسی که رمان را به پیش می‌راند، همان است که رمان‌نویس باید آن را مهار کند، به آن راهی پیدا کند و یا آن را در متن سرکوب کند، اما این لحظه برای نویسنده موقع خواندن کار خودش رها و خام است و او در برابرش آسیب‌پذیر است.

آخرین کتابی که باعث شد بلند بلند بخندید:

مثل خیلی‌های دیگر، من هم موقع خواندن بخش‌های بی‌شماری از «آتش و خشم: درون کاخ سفید ترامپ» مایکل وولف که کتابی تند و تیز، خنده‌دار، ترسناک و (به طرز عجیبی) آرامش‌بخش است، بلند بلند می‌خندیدم.

کتابی که نتوانستید تمامش کنید:

ادعای تمام نکردن «بیداری فینگان‌ها»، نوعی تظاهر به فروتنی است که افراد فقط از رئیس‌جمهور دیوانه آمریکا انتظار دارند، اما واقعیت دارد. (در دفاع از خودم بگویم که من چندین‌بار این کتاب را شروع کردم و هر بار کمی جلوتر رفتم، بعضی‌ بخش‌ها را جا زدم و سرانجام، بار آخر با عذاب وجدان آن را کنار گذاشتم.)

کتابی که بیش از همه از نخواندنش شرمنده‌اید:

فهرستش طولانی می‌شود… ولی مسلما شامل آثار داستانی از جمله «آخرین عادل» نوشته «آندره شوارتز بارت»، رمانی درباره هولوکاست که تحت تاثیر موضوعش قرار گرفته.

کتابی که هدیه می‌دهید:

هیچ‌وقت یک کتاب تکرار نمی‌شود. خریدهای بی‌مقدمه برای خواننده‌های خاص.

کتابی که دوست دارید به خاطرش به یاد سپرده شوید:

مثل خیلی از نویسنده‌ها، من هم خوشحال می‌شوم بابت چیزی از من یاد شود… این مسلما به خواننده‌ها بستگی دارد. شاید رمان سال دوهزارم «بلوند». این اثر رمانی بود که قلبم بیش از همه برایش به درد آمد و من را خسته کرد. اما اگر نشد، شاید کتاب خاطراتم «منظره گمشده: بلوغ یک نویسنده‌».

*****

«جویس کرول اوتس» ۷۹ ساله از آن دست نویسندگانی است که در یک ژانر بخصوص محدود نمی‌شود؛ او تاکنون صدها داستان کوتاه‌، چندین نمایشنامه‌، شعر، مقاله و بیش از ۴۰ رمان برای کودکان‌، نوجوانان و بزرگسالان به نگارش درآورده است. او در مجموعه آثار خود به موضوعات مختلفی چون نژادپرستی‌، فقر، فساد سیاسی‌، زورگویی و… پرداخته است.

نویسنده «بلوند»، «قصه‌های خیانت»، «جانورها» و «عشق تابستانی» تاکنون شش‌بار برای دریافت جایزه ملی کتاب آمریکا نامزد شده و یک‌بار موفق به دریافت این جایزه شده است. از دیگر جایزه‌های این نامزد جایزه پولیتزر در طول دوران فعالیت حرفه‌ای‌اش می‌توان به جایزه انجمن ملی منتقدان کتاب و مدال ملی انسان‌دوستی اشاره کرد. او همچنین در سال‌های ۱۹۷۰، ۱۹۹۳، ۱۹۹۵، ۲۰۰۱ و ۲۰۱۵ به فهرست نهایی جایزه «پولیتزر» راه پیدا کرد.